Dag 693 – Het leven van woorden: vertrouwen (2)

trust-fear

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te associëren met ‘trouwen’ en dus aan trouw in relatie tot een ander buiten mij, in plaats van het direct te zien als een trouw zijn aan en als mezelf en hierin vertrouwen te hebben en leven, zowel voor mezelf als voor en naar anderen toe en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door een associatie binnenin mij van het woord vertrouwen aan ‘trouwen’ als een verbinden met een ander, niet in staat te zijn (geweest) om het woord vertrouwen in en als mezelf te leven ter ondersteuning van de zelfstandigheid binnenin mij/als mij.

Wordt vervolgd met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van het woord ‘vertrouwen’

Voor gehele blog zie: Dag 692 – Het leven van woorden: vertrouwen (1)

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van wantrouwen naar iets of iemand buiten mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een ervaring van ‘getrouwd zijn’ zit ten aanzien van dit iets of iemand en dat ik mezelf relateer aan dit iets of iemand buiten mij.

Ik realiseer me dat ik hierin mezelf verbind aan iets of iemand buiten mij en hierin mijn zelfbeweging afgeef aan dit iets of iemand buiten mij.

Ik realiseer me dat ik denk trouw te moeten zijn aan dit iets of iemand buiten mij en zie in mezelf waarin ik mezelf ‘getrouwd heb’ aan iets/iemand buiten mij en met welke woorden/gedachten/emoties/gevoelens ik dit doe/gedaan heb.

Ik stel mezelf ten doel, de verbinding met iets of iemand buiten mij waarop ik mijn wantrouwen projecteer, te onderzoeken en zien waar en waarmee ik mezelf verbind/relateer aan iets/iemand anders, welke woorden, gedachten, gevoelens, emoties, aannames en geloven ik hiervoor gebruik en ik stel mezelf ten doel te vergeven wat ik tegen kom als verbinding in en als de geest en zo mijn zelfbegrip te vergroten.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf trouw te zijn door mijn expressie niet langer te relateren aan wat een ander wel of niet leeft en in plaats hiervan, te zien waar ik voor sta en hoe dit in expressie te brengen in overweging van zowel mezelf als het geheel waarin ik me bevind en hierin stel ik mezelf ten doel mijn verliesangst van iets of iemand buiten mij onder ogen te zien, te benoemen en vergeven voor en als mezelf zodat en waarin ik me niet langer laat belemmeren door deze angstervaring binnenin mezelf en in plaats hiervan, mezelf ondersteun om (op) te staan en mezelf uit te drukken met behulp van levende woorden als richtlijn.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie wachten op een benadering van een ander, te stoppen, te ademen en te zien wat mijn beweegreden is om te wachten op een ander, of dit overeenstemt met mezelf in waar ik voor sta en om te zien hoe dingen zich ontvouwen zonder mijn interventie, of dat ik in een afwachtende houding besta en dingen verwacht van iets of iemand buiten mij die ik eigenlijk zelf zou kunnen doen en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven voor hetgeen ik verwacht van een ander.

Ik realiseer me dat ik de oplossing ben voor wie ik wil zijn in zelfexpressie in overweging van het leven als geheel en dat dit zo is voor ieder-één, echter ik kan dit alleen voor mezelf realiseren en toepassen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een angst dat een ander weggaat en ik hierin mijn zelfexpressie inhoud vanuit de gedachte dat een ander weg zal gaan als ik me uitdruk, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat als ik mijn zelfexpressie inhoud en ik mezelf hierin onderdruk, ik ‘weg ga’ bij mezelf en dit is feitelijk het enige waar ik ‘controle’ over heb als zelfcontrole, namelijk het bij en als mezelf blijven staan in principes die zowel mezelf als een ander, substantieel in overweging nemen; substantieel bedoelende, als wat er werkelijk en blijvend toe doet en dus, stel ik mezelf ten doel mezelf uit te drukken vanuit principes die mezelf als geheel in overweging nemen en niet langer vanuit angst als energetische aanhechting in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een poging/gedachte om een ‘ander te vertrouwen’, te stoppen en ademen en eerst eens stil te worden in mezelf. Ik realiseer me dat ik boosheid ervaar in de gedachte dat ik een ander zou moeten kunnen vertrouwen en hierin zijn er dus gedachten/aannames, gevoelens/emoties waarvoor ik geen verantwoordelijkheid heb genomen binnenin en als mezelf en dus stel ik mezelf ten doel, mezelf te vergeven voor wat ik ‘zou willen’ maar ‘niet heb’ waarover ik dan boosheid ervaar en waar dit vandaan komt, welke gedachte/aanname hieraan ten grondslag ligt. Ik stel mezelf ten doel, de gedachtes die ik heb aangenomen als waarheid, te vergeven voor/als mezelf en in plaats hiervan, een woord te plaatsen die mij ondersteunt om mezelf uit te drukken, los van het verleden en de beperkingen die ik mezelf hierin heb opgelegd en in overweging van mezelf als geheel in hoe ik zou willen bestaan, onafhankelijk van hoe een ander wil bestaan maar wel in overweging van de betrokkenen/leven als geheel.

Vertrouwen:

De beslissing om mezelf uit te drukken vanuit principes waarin ik mezelf als geheel in overweging neem en zo, hierin tevens een ander/het leven als geheel en in gelijkheid betrek en hierin het ‘trouw zijn’ aan mezelf en aan de principes waar ik voor sta, onafhankelijk van wat een ander doet, zegt of leeft maar wel in overweging van wat een ander inbrengt en in overweging van de omstandigheden, zodat er van hieruit een algehele benadering naar voren komt die het beste is voor alle betrokkenen en het leven als geheel en van hieruit, de mogelijkheid om iets substantieels geboren te laten worden vanuit en als mezelf in zelfexpressie, stap voor stap, dag voor dag.

How to Redefine a Word (free webinar)

desteniiprocess00

The Self-Reward: You reap the rewards of your Self-Living/Labour in establishing this Faith as Living Trust in/as who you are, what you stand for/as and actually bring forth, through Living Action, change in this world/reality. A Practical measure for Faith redefined is that, you have the Trust in you as you walk and prepare yourself in this process, that: who you are within what/how you live will come to fruition and that nothing will/can change unless you put the living effort to do so – writing, communication, expanding, courses etc. – becoming an expert in Living; and so eventually it will not only be self that benefit, but also those that walk with you as a Living Example of LIFE/Living Faith as Living Trust in/as Self. And we come together and stand together to get ourselves / life on earth sorted out, for ourselves and all as ourselves.

Uit: Redefining Faith, Belief and Believe: DAY 285

School of Ultimate Living


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 538 – Een gedachte als begrenzing

hekjesIk heb afgelopen week veel meer gewerkt buiten mijn urencontract. Dat is de laatste periode constant zo en dit wist ik van tevoren. Het is te doen, al merk ik dat het werk in loondienst steeds voorrang krijgt en hierna komt het proces van schrijven. Dit is het proces ter ondersteuning van de zelfgeboorte. Dit heeft behoorlijk wat push nodig in en als mezelf om mezelf tot stand te brengen en ik vind dit lastiger te pushen als ik hiernaast al ‘heel veel gedaan heb’. Tevens komen er gedachten naar boven als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ om zoveel meer te werken, met name de extra administratieve taken thuis en door deze gedachte genereer ik energie als afleiding in mezelf en creëer ik in mezelf een soort van ervaring alsof het ‘teveel’ is. Terwijl het dat feitelijk niet is, er is steeds tijd om de zaken één voor één op te pakken in een rustig tempo en juist deze gecreëerde energetische ervaring ‘neemt meer tijd in’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden door energie in mezelf te genereren in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ waardoor en waarin ik mezelf in deze ervaring zie zoeken naar een excuus om niets extra’s op te hoeven pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen in de vele werkzaamheden, met name de extra administratieve zaken thuis waarvan ik niet geheel weet hoe die uit te voeren, waarin ik het als ‘gevoel’ persoonlijk maak, deze ervaring van verongelijking in en als mezelf, in plaats van rechtstreeks te zien dat ik mezelf verongelijk in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ of dat ik dit niet zou hoeven moeten doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als oneerlijk te ervaren dat ik dit moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er niet van te houden om een administratieve taak op te pakken die ik niet geheel begrijp, waarvan ik nu zie dat ik het wel kan gaan begrijpen maar dat het vooral veel werk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het vele administratieve werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na alle administratieve zaken in de ochtend, het lastig te vinden om mezelf nog te pushen tot bijvoorbeeld het schrijven van een blog, laat staan tot nieuwe werkzaamheden in en als zelfexpressie en zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een naar fysiek gevoel in mezelf te ervaren bij het aanvangen van ook nog de zelfcorrigerende uitspraken uitschrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren bij het verantwoordelijkheid nemen voor en als mezelf in en als zelfverandering.

Als en wanneer ik een naar fysiek gevoel ervaar in mezelf vlak voor en tijdens het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik fysiek een weerstand tot zelfcorrectie gemanifesteerd heb waarin ik neig deze fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik moet, of eigenlijk mag stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik mag stoppen.

Ik stel mezelf ten doel even te stoppen, te ademen en door te gaan met het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, waarin ik de lichamelijke aanwijzingen steeds blijf waarnemen zodat ik mezelf niet door werkelijke fysieke ‘grenzen’ heen duw die mijn lichaam schade toebrengen en mezelf duw door de ‘grenzen’ als ervaringen en gedachten in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier op een ‘grens’ stuit waarin ik denk en geloof dat ik dit werk eigenlijk niet extra zou hoeven doen.

Ik realiseer me dat ik mezelf begrens, dus limiteer in en als gedachten en hierop volgend ervaringen binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de administratieve taken op te pakken en één voor één uit te voeren en dit te doen zolang als nodig en/of totdat het gedaan is.

Ik stel mezelf ten doel de taken af te maken en door te bewegen naar de volgende taak.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik teveel tijd stop in perfectionisme ten aanzien van de taken en meer te focussen op werkbaarheid.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in het lastig vinden van mezelf pushen tot het schrijven van een blog en/of het oppakken van een nieuwe vorm in en als zelfexpressie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik nieuwe zaken stap voor stap aanpak, eigenlijk in hele kleine stapjes steeds een stukje en dat ik me zo voortbeweeg totdat ik sta in en als de ‘nieuwe’ uitdrukking.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te pushen tot het oppakken van deze kleine stapjes die samen het geheel gaan vormen in en als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te accepteren dat ik nu meer tijd aan ‘werk’ besteed en minder aan het schrijven bijvoorbeeld.

Ik stel mezelf ten doel mezelf meer te pushen tot het aanwezig zijn in en als de adem in expressie op bijvoorbeeld werk en zo ook hier mijn zelfexpressie te oefenen in en als de realisatie dat juist het pushen in de meerdere werkzaamheden onderdeel is van de zelfgeboorte in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in en als de ervaring van weerstand en verongelijking en mezelf hierin van de energetische lading te ontdoen door alleen met mezelf te gaan liggen, in mijn lichaam te voelen waar de energetische ervaringen zich bevinden en hardop zelfvergevingen uit te spreken op de emotionele ervaring die opkomt, waarin ik mezelf toesta deze tevens vrij te geven via tranen, geluid etc als wat nodig is.

bomenDesteni I Process Lite

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 217 – ‘Tot zover ik kom’ of ‘Tot het gedaan is’?

Quantum-mind-self-awareness-step-21

Ik sprak gisteren met Larry over het proces. Over het fysiek wat nodig is om ons geest-bewustzijn-systeem ‘uit te zoeken’ waarin het lichaam nodig is als stabiel referentie punt. Ook als we nu zouden overlijden – over-lijden? Dat impliceert dat het lijden over is als we dood gaan, een christelijk gebruikt woord waarin lijkt dat het lijden zou stoppen als we dood gaan, wat een illusie is, we moeten ons ‘lijden’ nog steeds uitzoeken in onszelf, ook als we dood zijn – dus, ook als we dood gaan,  hebben we nog een fysiek referentie-punt nodig, al is het maar een cel, om ons geest-bewustzijn-systeem uit te zoeken, waarvoor een ander met een fysiek zich dan beschikbaar moet stellen. Dus, als we het verpesten op aarde, we redden het niet als fysiek hier op aarde en de mensheid verdwijnt doordat we de bronnen verspild hebben zonder onderlinge samenwerking en zorg voor alle leven Hier op Aarde, en er geen fysiek meer beschikbaar is om het geest-bewustzijn-systeem uit te zoeken, en we hebben onszelf als geest-bewustzijn-systeem niet uitgezocht, zijn niet tot leven gekomen, dan zal het hele proces overnieuw beginnen, van voren af aan. En dat is nogal een proces, niet te bevatten voor de geest, hoeveel ‘tijd’ dit inneemt.

Dit is zover ik het zelf kan omschrijven in eenvoudig omschrijvende woorden die niet specifiek het proces benoemen maar de grote lijnen omschrijven als een fractie van het proces in het geheel. Wat mij hierin duidelijk werd/wordt is het belang om mezelf als geest-bewustzijn-systeem in dit leven uit te zoeken, te stoppen, zelf te vergeven, en mezelf als Leven geboren te laten worden in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel te weten dat ik in dit leven mezelf geboren dien te laten worden als Leven in het fysiek, maar ondertussen niet te begrijpen waarom dit niet ook eventueel kan als ik overleden – daar is ie weer, over-lijden – als ik dood ben, aangezien degenen die dood zijn nu ook hun life-review wandelen, waarin ik me niet gerealiseerd heb dat dit kan doordat diegenen ook feitelijk Hier zijn, alleen in een andere dimensie, en dat diegenen een lichaamscel als referentie-punt tot hun beschikking hebben om hun proces door te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het onbegrip van het belang van Hier het proces wandelen in het fysiek, mezelf als Leven niet serieus te nemen en de gedachte in mij te laten bestaan ‘ik kan dit ook afmaken als ik dood ben’, wat direct inhoudt/tot gevolg heeft dat ik niet optimaal effectief hier mijn proces loop totdat het gedaan is, maar een achterdeur openhoud voor als het eventueel niet lukt, en voor als ik even geen zin heb in dit proces.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het me niet lukt om mezelf in dit leven geboren te laten worden in het fysiek, waardoor ik graag een achterdeurtje houd voor als het me niet lukt, zodat ik mezelf niet veroordeel als het me niet lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen oordelen in/als de mind, welke me weghouden bij het werkelijk en direct zien in mijn geest-bewustzijn-systeem en hoe ik mezelf hierin gemanifesteerd heb in het fysiek in/als oordeel welke ik opnieuw afdek met een laag van oordeel en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het proces wel te willen wandelen hier maar niet te geloven dat ik het kan volbrengen, en dus wandel ‘tot zover ik kom‘ in plaats van ‘tot het gedaan is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de wereld vergaat voordat ik en anderen onszelf in/als geest-bewustijn-systeem hebben uitgezocht en onszelf als Leven geboren hebben laten worden in het fysiek, waardoor we de mogelijk om in samenwerking tot Leven te komen en werkelijk ‘Vrede’ in/als onszelf in samenwerking en overweging van Alle Leven op Aarde voorbij laten gaan, terwijl deze voor handen ligt, maar we deze simpelweg niet oppakken door angst als zelfbedrog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat er geen tijd genoeg is om tot Leven te komen hier op aarde, en in dit tijd-bewustzijn mezelf tegen te werken en vast te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te aarzelen om werkelijk de beslissing te nemen en te Leven om mijn geest-bewustzijn-systeem uit te zoeken, wat wel hetgeen is wat ik het liefste wil, en dus laat ik me tegenhouden door dit geest-bewustzijn-systeem in/als angst als wat ik geworden ben in zelftwijfel of het me wel gaat lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn angst of het wel gaat lukken dus belangrijker te vinden dat werkelijk de beslissing te nemen met een risico tot falen, wat opnieuw angst is van mezelf als geest-bewustzijn-systeem in/als angst waarin ik falen beschouw als uitslag van een oordeel-mechanisme van goed en fout waarin ik het fout doe en dus verdoemd ben tot in de eeuwigheid, in plaats van in te zien dat als ik me onderhevig maak aan deze angst voor falen in/als geest-bewusztijn-systeem, ik juist gedoemd ben tot eeuwig bestaan in/als oordeel als geest-bewustzijn-systeem gevangen in een tijdsbesef.

Ik stel mezelf ten doel te schrijven over mijn relatie met/in/als oordeel als goed en fout welke me ervan weerhoudt direct in zelf te zien, waarin ik in dit schrijven als onderzoek over mijn relatie met oordeel als goed en fout mezelf de mogelijkheid geef direct in zelf te zien.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat me tegenhoudt te beslissen om het proces te wandelen tot het gedaan is, waarin ik ondertussen gewoon het proces wandel totdat het gedaan is, aangezien ik allang gezien heb dat er geen weg terug is en stoppen geen optie is en door alle angsten heen wandelen de enige mogelijkheid is en ik ook niet anders wil, en dus realiseer ik me dat het slechts gedachten zijn die ik opwerp in/als geest-bewustzijn-systeem die nog in mij aanwezig zijn en welke ik dien te onderzoeken, stoppen en zelfvergeven waarna ik de correctie kan wandelen in de fysieke werkelijkheid.

Reptilians-why-humans-can-t-see-beyond-the-physical-part-2-part-110

———————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Reptilians-why-humans-can-t-see-beyond-the-physical-part-1-part-109

Dag 111 – Gaan we het redden op Aarde?

De kracht van 10 zal onze aarde redden Equal Money FAQ

(Al het blauw in deze blog is een link met teksten over het onderwerp van het woord/de woorden)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat we het niet gaan redden om definitieve destructie op aarde te voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wanhoop te ervaren bij de gedachte dat we nog maar kort tijd hebben om het tij te keren van destructie naar opbouw voor een leven op aarde in gelijkheid voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er niet in te geloven dat we het redden om op tijd het tij te keren om definitieve destructie op aarde te voorkomen als ik zie hoe lastig het is om de boodschap van eenheid en gelijkheid in de wereld te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat we nog maar 10 (nu 9) jaar hebben om het tij te keren, wat is wat iedereen hier moet ervaren die leeft in een relatief rustige omgeving waarin alleen af en toe de gekte naar buiten breekt, wat direct de reden is waarom niet iedereen opstaat voor een leven op aarde in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het eerst nog erger moet worden voordat ogen worden geopend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen en te vinden dat ik niet effectief genoeg ben in het naar buiten brengen van de boodschap van eenheid en gelijkheid, terwijl het ook deels van mij en mijn effectiviteit afhangt of het tij op tijd zal keren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me belachelijk te voelen dat ik bezig ben met relaties en het stoppen van verlangens hierin terwijl het kritieke punt op aarde zo dichtbij is, in plaats van in te zien dat het relatie-verlangen stoppen en het veranderen van de relatie met mezelf en van hieruit met de ander en van hieruit met de wereld het essentiele onderdeel is om de wereld in zijn geheel te veranderen, aangezien de wereld is gebouwd op relaties in polariteit in ongelijkheid en we hierin de relaties dienen te veranderen naar een startpunt van gelijkheid, welke start in het communiceren in gelijkheid waarin gezien wordt door EEN IEDER dat de eigen woorden over zelf gaan en NIET over de ander, en dus is het enige wat we kunnen veranderen onszelf in/als onze woorden aangezien we met onze woorden de wereld creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te spreken over eenheid en gelijkheid op aarde aangezien dit in elk gesprek weerstand en conflict oproept, welke voortkomt uit angst van mezelf en de ander om te veranderen en in zelf te zien wat voor een afschuwelijke toestand we zelf in de wereld hebben toegestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat we niet met z’n allen als startpunt nemen een wereld in eenheid en gelijkheid voor ALLE LEVEN, maar dat we in plaats hiervan bezig zijn met het verdedigen in zelfinteresse waarom het nu eenmaal niet mogelijk is, zonder te zien dat een verandering start IN EEN PERSOON en als niemand die verandering start om wat voor reden dan ook, er geen verandering zal plaatsvinden wat ten koste zal gaan van EEN IEDER inclusief ONSZELF.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hartkloppingen te ervaren bij de gedachte aan het verspreiden van deze boodschap, waarin de waanzin van de wereld duidelijk naar voren komt, namelijk dat ik enorme angst ervaar om een boodschap van eenheid en gelijkheid voor ieder leven naar buiten te brengen terwijl dit feitelijk het enige is wat iedereen in wezen nodig heeft en wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de angst in mezelf zo groot te laten worden dat ik excuses ben gaan verzinnen om deze boodschap niet naar buiten te hoeven brengen, waarin duidelijk zichtbaar is hoe ontzettend bang we voor elkaar zijn om werkelijk te benoemen wat er gaande is in onszelf en op de aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb elke dag in angst te leven voor aanvallen in woorden en fysiek van de ander=de mind, welke IEDER-EEN in zichzelf moet ervaren aangezien we allemaal ons mond houden en door ‘leven’ alsof er niets aan de hand is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar een ieder die niet wil starten met het proces van zelfverandering met als startpunt zelfoprechtheid, in plaats van in te zien dat ik boos ben op mezelf dat ik niet durf te spreken over het proces van zelfverandering met als startpunt eenheid en gelijkheid en ik in deze boosheid niet gelijk ga staan aan de zelfinteresse als weerstand die een ieder van ons heeft opgebouwd in angst voor verlies van ons geriefelijke leven als alles wat we kennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te verliezen wat ik ken en in te zien dat ik alles wat ik ken en ooit geweest ben, zal ‘verliezen’ zoals ik het ken, welk verlies groteske vormen aan al nemen als ik niet bereid ben en/of durf te veranderen.

Ik stel mezelf ten doel de angst in mezelf te stoppen adem voor adem, dag voor dag, door het dagelijks schrijven, zelfvergeven en corrigeren van de mind-constructies opgebouwd als angst, om mezelf vrij te maken van angst als bewustzijn zodat ik effectief kan zijn in het spreken in eenheid en gelijkheid als Zelf ter ondersteuning van een Leven op Aarde in Eenheid en Gelijkheid voor Zelf en/als Alle Leven, waarin ik in/met mijn woorden geen polariteit als angst creeer maar Leven voor Ieder-Een Gelijk.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben met mezelf en de ander door in te zien dat het proces van deconstructie van de mind als ongelijkheid behoorlijk veel tijd inneemt, minimaal 7 jaar om te komen tot een nulpunt, en van daaruit kan pas gestart worden met werkelijk opbouwen in gelijkheid, en dus leef ik dag voor dag, adem voor adem, mezelf vergevend en corrigerend en telkens brengend naar een startpunt in Zelfoprechtheid.

Ik stel mezelf ten doel de ongelijkheid als angst naar de ander=de mind te stoppen door alle oordelen als gedachten als polariteit terug te halen naar zelf en zelf te vergeven, en pas te spreken als ik vrij ben van oordeel.

Ik stel mezelf ten doel het proces in eerste instantie voor/als mezelf te wandelen ter verandering van mezelf, aangezien er alleen een werkelijke verandering kan plaatsvinden in de wereld als ik zelf ten volle verander, waarin ik de relatie met mezelf verander waarin de relatie met een ander verandert waarin de relatie met de wereld verandert waarin uiteindelijk de wereld kan veranderen.

Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:

www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:

www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:

www.eqafe.com

Zelfeducatie free:

www.eqafe.com/free

www.desteni.net

Journey to Life:

7 jaar dagelijks schrijven

7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 93 – Verliezen van het overzicht

<BernardPoolman1> it is ok to let go and lose control

(chat zaterdag 4 augustus)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om de controle als overzicht te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles in de gaten te houden door het overzicht in/als het bewustzijn te bewaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om iemand tekort te doen als ik het overzicht verlies en vergeet aandacht te geven aan iets of iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn/het gevoel te hebben om het fout te doen als ik ‘vergeet’ aandacht aan iets of iemand te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hoofdpijn en menstruatiepijn te creeren door te proberen het overzicht te bewaren in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hoofdpijn en menstruatiepijn te creeren door steeds maar te proberen het goed te doen en mijn geheime gedachtes te verbergen welke voortkomen uit zelfinteresse of waarvan ik denk dat het voortkomt uit zelfinteresse wat wellicht niet eens zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven en opgegroeid te zijn met de gedachte dat het ‘verkeerd’ is om de aandacht in/als/op zelf te vestigen maar waarin de aandacht altijd op iets buiten mij gevestigd moet zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet voor zelf mag kiezen ook niet als dit het beste is, wat juist een zelfinteresse als ego creeert aangezien het ego hier natuurlijk tegen in verzet gaat en er dus juist een zelfinteresse mee gecreeerd wordt, welke zichtbaar is in de hele wereld: we doen alsof we zorgen voor elkaar, degene die werkelijk opstaat voor wat het beste is voor zelf als leven als Alle Leven wordt op zijn minst in twijfel getrokken, waarin in twijfel trekken net zo goed een kruisiging is van het fysiek aangezien het fysiek gesplitst/gespleten wordt door zelftwijfel, waarin iemand in zelftwijfel onmogelijk kan doen wat het beste is voor zelf als alle leven, maar natuurlijk wel het beste wil in ieder geval voor zelf, en dus opnieuw controle als bewustzijn als overzicht creeert om de buurman in de gaten (lees in de zwarte gaten van het bewustzijn) te houden in plaats van de buurman lief te hebben als zelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets verlies als ik het overzicht als aandacht op iets buiten mezelf verlies als zijnde dat ik iets mis, in plaats van in te zien dat ik dit overzicht buiten mezelf ben gaan behouden als opvulling van het missen van mezelf in het aandacht leggen op iets buiten mezelf waarvan ik me heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn iets te missen als ik het overzicht verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de mensen mij vergeten en dat ik alleen achterblijf (lees zonder eten en drinken) als ik het overzicht verlies en de aandacht in/als zelf houd waarin/zodat ik mezelf richting kan geven in het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mijn angst voor verlies van iets buiten mezelf mijn zelfvertrouwen verloren te hebben.

Als ik mezelf zie participeren in aandacht op iets buiten mezelf, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat door de aandacht buiten mezelf te vestigen ik mezelf volledig mis en dus ook het plezier in mezelf volledig mis aangezien ik mezelf niet meer kan vinden en dus zoek naar iets buiten mezelf om me dit plezier ‘terug’ te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van iemand buiten mezelf te vragen en/of verwachten om mij plezier te geven waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus te wachten op iets of iemand buiten mezelf om mij te vullen met plezier, waarin ik iets of iemand buiten mezelf altijd zal beperken en/of vasthouden in de angst dat het wegloopt bij mij en ik onvervuld achterblijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid voor het leven als zelf gevuld als zelf als leven in/als de adem bij iets of iemand buiten mij te leggen, om vervolgens boos en/of verdrietig te worden als dat iets of iemand buiten mijzelf niet doet wat mij vervult.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat dit geen prettig patroon is en dus heb ik mezelf volledig teruggetrokken en ben ik in de oppositie gaan hangen waarin ik niets meer vraag van de ander en geloof dat ik de ander ‘onvoorwaardelijk’ lief moet hebben no matter what, waarin ik mezelf opnieuw verloochen en tevens de ander toesta in hetzelfde gemakzuchtige patroon te vervallen/blijven hangen van niets hoeven en alles mag in de naam van de liefde.

Ik stel mezelf ten doel met niets minder genoegen te nemen dan wat het beste is voor zelf als voor alle leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met de zelfverloochening, hoe bang ik ook ben om alleen te staan. Deze angsten kan ik mezelf vergeven en hierin kan ik mezelf gaan zien.

Ik stel mezelf ten doel een en gelijk als zelf als leven te worden door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties, waarin ik in zelfexpressie kan spreken zonder mezelf van slag te laten brengen door projecties van anderen die zeggen dat het niet ok is om op zelf gericht te zijn.

Ik stel mezelf ten doel te zien in ieder moment dat de woorden van de ander ECHT OVER DIE ANDER GAAN en niet over mij, en vice versa met de woorden die ik spreek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf als leven geboren te laten worden in het fysiek in plaats van iets of iemand buiten mezelf als doel te hebben om te ‘bemachtigen’, wat inhoudt dat ik macht wil hebben/behouden over iets buiten mezelf.

Ik stel mezelf ten doel alles en iedereen los te laten wat/wie hierin niet gelijk wil staan in/als ondersteuning van Leven en waarvan ik nog denk/geloof het nodig te hebben.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben in dit proces met mezelf en anderen waarin ik zie dat het alles snel klaar willen hebben het toepassen is van kennis en informatie in/als de mind in plaats van de principes van eenheid en gelijkheid te leven in/als het fysiek, waarin ik me realiseer dat zolang ik ongeduld ervaar ik iets nodig heb/verwacht van iets of iemand buiten mezelf.