Dag 648 – Ken je dat?

snorharen

Ken je dat, die ervaring van angst voor jezelf om iets te doen wat een ander, fysiek wezen schaadt, omdat het kan? Vreemde gedachten die opkomen naar aanleiding van een voorgaand opgevangen ‘verhaal’. Zoals ik bijvoorbeeld niet zolang geleden hoorde dat een kind de snorharen van een kat had afgeknipt en dat die kat toen niet meer wilde eten en uiteindelijk is gestorven. Waarin naar voren kwam hoe belangrijk die snorharen dus zijn voor het dier.

Ik realiseer me bijna dagelijks hoe kwetsbaar we allen zijn als fysieke wezens. Zoals een kat vol vertrouwen hier op mijn bureau ligt te slapen en waarin ik zonder enige moeite de snorharen af zou kunnen knippen. Hoe kan het dat er zo’n gedachte in mij opkomt? Net als dat als ik een fiets zie staan zonder slot, er altijd in een flits door me heen gaat dat ik die mee kan nemen. Gedachten van misbruik, stelen, vernieling.

Dat is hoe een programma eruit ziet in en als de geest, opgedaan vanuit allerhande informatie die in deze wereld beschikbaar is en waaraan we van jongs af aan worden blootgesteld. En als we ons hier niet van gewaar zijn en/of deze gedachten onderdrukken, er bang voor zijn, erop gaan reageren binnenin onszelf, denkende dat we slecht zijn enzovoort en dat we hier niets aan kunnen doen, kan dit weleens tot verstrekkende gevolgen leiden in een onverwacht moment.

Nu is dit voorbeeld van de kat een voorbeeld waarin velen van ons (in de Westerse samenleving) voldoende gewaar zijn en dit in principe niet toepassen ook al komen zulke gedachten op, echter we kunnen er vanuit gaan dat wat we denken, ook ergens gebeurt en/of gebeurd is. Dat is hoe de wereld er op dit moment uitziet.

Dat is iets wat urgent nodig is om te veranderen, binnenin onszelf en buiten onszelf. Liever vandaag dan morgen. Hoe kunnen we dit veranderen, in eerste instantie binnenin onszelf? Door onszelf te onderwijzen in hoe we als mens in elkaar zitten, hoe we bestaan in afscheiding van onszelf en ons fysiek door deelname in gedachten, gevoelens en emoties in en als de geest/de mind en hoe deze gebieden met elkaar verweven zijn. We kunnen onszelf onderwijzen over wat gedachten, gevoelens en emoties eigenlijk inhouden en leren zien hoe dit niet is wie we werkelijk zijn en hoe we onszelf hierin richting kunnen geven, om tot in leven te komen als wat het beste is voor al het leven, in en als het fysiek, in en als deze fysieke werkelijkheid.

We hebben als mens een enorme verantwoordelijkheid aangezien we de macht hebben om bijvoorbeeld de snorharen van een kat af te knippen, echter dit brengt schade toe aan de kat, aan het wezen en het fysiek van dit dier en hiermee aan het fysieke leven als geheel. Dit is niet wat we willen en/of zouden moeten willen en iedereen is in staat om te bewegen van deze vorm van ‘machtsmisbruik’ in en als de geest, tot een zorgzaamheid in en als het fysiek.

Dit begint bij het verantwoordelijkheid nemen voor en als onszelf, voor wie we hebben toegestaan en aanvaard hebben te zijn geworden in afscheiding en kwaadaardigheid, in en door deelname in gedachten en programmeringen die ervaringen, gevoelens en emoties met zich meebrengen waarvan we geloven dat die werkelijkheid zijn, dat onze gevoelens en emoties, onszelf zijn. Onze gedachten en opvolgende energetische ervaringen zijn zo geïntegreerd binnenin ons dat we werkelijk zijn gaan denken en geloven dat ‘dit is wie ik ben’.

Dan stel ik nu de volgende vraag: wat als dit niet is ‘wie we werkelijk zijn’? Wat als we levenslang het verkeerde geleerd hebben en dus volledig in illusie en afscheiding bestaan van onze wezenlijkheid en ons fysieke lichaam?

Er is een eenvoudige cursus gratis online waarin je in zes maanden kunt leren wat gedachten, gevoelens en emoties zijn en hoe je jezelf hierin kunt leren richting geven om uiteindelijk te komen tot een wezen die zorg draagt, die verantwoordelijkheid wil en durft te nemen voor zichzelf en van hieruit bereid is te veranderen tot een leven in woord en daad als wat het beste is voor al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan de snorharen van de kat zo afknippen’ en hierin angst te ervaren voor mezelf in deze gedachte en zelfs een lichte impuls te ervaren met een angstgedachte dat ik ‘het opeens een keer zou proberen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na het horen van een verhaal, een angst als gedachte te ontwikkelen alsof ik opeens snorharen zou gaan afknippen terwijl ik daarvoor geen moment aan het knippen van snorharen dacht en dus in en als de geest een focus te leggen op iets wat ik gehoord heb als iets dat niet zou moeten gebeuren, terwijl ik tegelijkertijd weet van mezelf dat ik zoiets niet zou doen of ooit gedaan heb en ik voldoende gewaar ben om mezelf hierin richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vaak ‘ondersteboven’ te ervaren van de kwetsbaarheid die ik gereflecteerd zie in de dieren waarin ze zo vol vertrouwen in en als hun fysiek aanwezig zijn, in en als de wetenschap dat deze kwetsbaarheid zo enorm misbruikt is en kan worden in deze wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de fysieke aanwezigheid in en als vertrouwen als ‘kwetsbaar’ te omschrijven alsof het wezen eigenlijk ‘beter zou moeten oppassen’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit de omgekeerde wereld is, dat ik gewend ben aan een wereld vol vijandigheid en machtsmisbruik en dus ‘op mijn hoede’ ben als tegenovergestelde van leven in en als vertrouwen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen en/of zie neigen tot deelname in een gedachte waarin ik een ander levend wezen zou schaden (zoals bijvoorbeeld het kunnen knippen van de snorharen van een katje), dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in een gedachte die in me opkomt naar aanleiding van een verhaal dat me verteld is als dat een kind een keer de snorharen van de kat heeft doorgeknipt waardoor de kat niet meer wilde eten en uiteindelijk doodging en dat hierin de gedachte ‘automatisch’ als herinnering in me opkomt als ik naar de snorharen van de kat kijk.

Ik realiseer me dat ‘angst’ in essentie ook een gedachte is, niet meer en niet minder en dat ik geen waarde hoef te hechten aan een ervaring van angst maar dat ik beter, kan zien wat de gedachte is waarin ik controle laat nemen in en als de geest, in en als een ervaring van angst als herinnering en/of als basisprogrammering zoals we allen in de basis in en als ons geestbewustzijnssysteem, geprogrammeerd zijn.

Ik realiseer me dat ik mezelf richting kan geven en dat ik beslis wie ik wil zijn als wat het beste is voor al het leven, in zorgzaamheid en overweging van het fysieke leven en dat de gedachte die opkomt in mij, niet is wie ik ben maar opkomt als een herinnering aan een verhaal. Ik realiseer me dat dit simpelweg is hoe de geest/de mind werkt; die brengt gedachten omhoog die ooit zijn gehoord en/of gezien en/of voorgeprogrammeerd zijn en alleen als ik geloof in de inhoudt van die gedachte, geef ik macht aan de gedachte en geef ik mijn zelfsturing weg; echter als ik eenvoudig zie dat er een gedachte opkomt binnenin mij zonder hier ‘waarde aan te hechten’, dan houd ik de macht en sturing bij mezelf en beslis ik om niet deel te nemen in de gedachte.

Ik realiseer me dat de angst voor dit soort gedachten sterk is afgenomen en minder opkomen sinds ik meer begrip en inzicht heb in hoe ik besta als mens met een geestbewustzijnssysteem als programmering waarin ik zelf de leiding leer nemen in hoe ik wil bestaan ter ondersteuning van en als leven.

Ik stel mezelf ten doel gedachten te zien voor wat ze zijn, namelijk programmeringen als herinneringen die ik binnenin mij heb opgeslagen naar aanleiding van informatie waarin ik ooit ben blootgesteld.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen met deelnemen in de gedachten die ongestuurd lijken op te komen en ik stel mezelf ten doel om, als er eventueel energetische ervaringen als gevoelens (positief) en/of emoties (negatief) in mij opkomen, deze te benoemen en vervolgens te vergeven binnenin mezelf, om mezelf zo te bevrijden van de ‘energetische sturing’ als ‘waarde’ vanuit de geest, zodat en waarin ik mezelf kan sturen vanuit een beslissing tot een spreken en handelen als wat het beste is voor al het leven, in zorgzaamheid en overweging, in en als verantwoordelijkheid voor leven als geheel, binnenin en buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel om te stoppen met deelname in ervaringen en impulsen van angst(gedachten) en van hieruit te zien welke energetische ervaringen (gevoelens en emoties) er in mij opkomen die ik benoem en zelfvergeef zodat en waarna ik mezelf eenvoudig kan stoppen met deelname in de gedachten als controlemechanismen en eventueel kan zien of deze aan een herinnering gekoppeld is die ik nog wat nader dien te onderzoeken voor mezelf en als dit nodig is, dit zelfonderzoek toe te passen met behulp van het uitschrijven van de herinnering.

Ik stel mezelf ten doel te leven in en als zelfverantwoordelijkheid en de beslissing tot zorgzaamheid voor en als dit fysieke leven, iedere dag opnieuw in woord en daad tot uitdrukking te brengen en waar ik dit niet doe, mezelf dag voor dag, stap voor stap te stoppen, vergeven en corrigeren tot in eenheid en gelijkheid met wat het beste is voor al het leven, in zorgzaamheid, in overweging van en als leven zodat en totdat ik mezelf kan vertrouwen en sta als betrouwbaar, levend wezen.

Mind, Consciousness, Being & Awareness – Back to Basics:

How do you exist as the words Mind, Consciousness, Being and Awareness?

What is the difference between your Mind and your Being?

What is the difference between your Consciousness and Awareness?

How can you see this difference for yourself when observing simple everyday life moments and experiences?

Thinking vs Looking – Back to Basics:

What is the difference between thinking and looking?

How does thinking come from the Mind and Looking from your Being?

What does it mean to “use the infrastructure of thinking to look at things within yourself”?

full_consciousness-awareness-back-to-basics

The Origin of Violent Thoughts and the Thoughts that occur irregularly without any Context, seemingly appearing out of nowhere. (Demons in the Afterlife)

How does possession begin within a person? What are the origins of unpredictable behaviour? This interview discusses how we are the thoughts we have and the emotions we feel, even the violent ones. Violent thoughts and behaviour accumulate over time to result in explosive and unpredictable behaviour. (The Future of Consequence)

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Zelfcorrecties Gedachtendimensie:

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een gedachte aanmaak in en als mezelf als vorm van controle op de situatie. Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf wat het is dat maakt dat ik de situatie wil controleren en wie of wat ik hierin aan het verdedigen ben.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte/ervaring van niet weten waar te beginnen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat de geest een hoeveelheid informatie als excuus opgooit om niet hoeven te beginnen met deconstructie, terwijl ik als de geest eerst zelf diezelfde hoeveelheid informatie heb aangemaakt en geaccepteerd en toegestaan te bestaan in en als mezelf. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gefabriceerde hoeveelheid informatie te gebruiken als excuus als een niet weten waar te beginnen. Ik stel mezelf ten doel te beginnen met wat zich aandient als reactie in mezelf in het moment, en van hieruit verder te onderzoeken, adem voor adem, dag voor dag, zelfvergeving voor zelfvergeving, zonder focus te leggen op een ‘einddoel’ hierin, maar bewegende in en als het proces van zelfrealisatie.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte als excuus dat een mate van toepassing ertoe doet, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat het is dat ik wil laten bestaan in mezelf, heel subtiel, verborgen onder de oppervlakte. Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik wil laten bestaan onder de oppervlakte in en als mezelf, te onderzoeken, uit te schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren in en als het proces van zelfbevrijding.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘beter voelen’ in ‘iets subtiel verborgen laten bestaan’ ten aanzien van ‘iets duidelijk zichtbaar in stand houden’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf zoals ik het altijd heb toegepast, in stand wil houden, met een klein deel subtiel verborgen, waardoor ik mezelf niet 100% hoef in te zetten ten behoeve van zelfverandering. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen tot, in en als het punt van volledige zelfverandering en in gelijkheid te wandelen met de weerstanden die ik hierin in mezelf tegenkom, en dus als zodanig de weerstanden als een deel van mezelf te accepteren, zodat ik mezelf hierin uiteindelijk kan zien, vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een geloof dat de gedachten van een ander iets zeggen over mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik de ander wil sturen en corrigeren, in plaats van mezelf onder ogen te zien in een nare ervaring in en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel, mezelf in en als een nare ervaring, in en als reactie op een geloof in mezelf dat de woorden van een ander over mij gaan, onder ogen te zien, zodat ik kan zien dat ik de nare ervaring zelf creeer en gecreeerd heb in en als mezelf in en als een geloof in mijn eigen gedachte, namelijk dat de gedachten van een ander over mij gaan, en door dit te geloven, verbind ik mijn eigen reacties met hetgeen ik zie als de gedachte van een ander, waarin ik mezelf mis en mezelf afhankelijk maak van die ander/van de gedachten van die ander. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van de gedachten van een ander in en als een geloof dat gedachten van een ander over mij gaan en mezelf hierin, in en als zelfsturend principe, te missen en weg te leggen, te koppelen aan/verbinden met een ander/de gedachten van een ander. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfsturend principe te koppelen aan/verbinden met gedachten van een ander/met wat ik zie als gedachten van een ander in en als projectie van gedachten van mezelf, en dus, Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfsturend principe te koppelen aan/verbinden met de ander=de mind, oftewel met mijn eigen geest/geest bewustzijn systeem, en mijn zelfsturend principe hierin afhankelijk te maken van mijn geloof in gedachten, gevoelens en emoties, backchat, fysieke veranderingen, verbeeldingen en gemanifesteerde consequenties, bestaande in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een geloof dat uitgeschreven/uitgesproken gedachten van een ander mij iets aan kunnen doen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf iets aan-doe, een jasje aandoe als het aannemen van een rol in en als een geloof in de controle van gedachten. Ik stel mezelf ten doel, de rol te onderzoeken die ik aanneem als ik beslis te participeren in een rol als persoonlijkheid in en als een geloof in de controle van gedachten in en als deze aangedane rol, en te zien wie ik ben hierin, wat ik wil verdedigen en/of bereiken en wat dus mijn doel is bestaande in en als deze vorm van controle, zodat en waarin ik mezelf vergeef en corrigeer van hetgeen ik geaccepteerd en toegestaan heb, bestaande in en als deze persoonlijkheid, in en als mezelf.

Wordt vervolgd.

Gebruik de weerspiegeling om jezelf te zien:

Desteni-I-Process  / Desteni-i-Process Lite (gratis)

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 350 – Bij de Osteopaat

Link Desteni Witnessblog

Ik ervaar ontzetten veel weerstand om me te laten behandelen. Mijn fysiek is verkrampt, met name darm en bekken, en in het fysiek gaan betekent ook in deze pijn gaan.

We starten de behandeling. Hij begint met de schedel en later het buikgebied. Op een gegeven moment uit ik aan dat ik zoveel weerstand ervaar dat ik het liefste zijn handen weg wil slaan en weg wil rennen. “Voelt het niet goed om hier te zijn”? vraagt hij. “Ik weet het niet, ik wil er doorheen; weerstand voelt nooit goed”, zeg ik. (Het voelt alsof ik mezelf iets aandoe en ‘niet voor mezelf opkom’).

Okay Ingrid kom op, weerstand, gevoelens van misbruik, niet willen dat hij mijn lichaam aanraakt. Wat zou Bernard-Leven zeggen?

osteopathie gouda

Weerstand is een illusie. Gevoelens van misbruik zijn niet echt en gebaseerd op gedachten en herinneringen. Er kan me niets gebeuren (ik ben vaker bij deze osteopaat geweest en hij kan ‘via zijn handen met het fysiek praten’ en is hierin ervaren en integer).

Ik zie dat hij even twijfelt om door te gaan, en ik realiseer me dat ik zelf verantwoordelijkheid dien te nemen voor het voortzetten van de behandeling, en dat doe ik.

Zo stop ik nog wat gedachten als illusies die opkomen, pas hier en daar een zelfvergeving toe in het hoofd en ik word rustiger, de emoties verdwijnen. Uiteindelijk gaat de behandeling vrij soepel en geeft hij de feedback dat het lichaam snel ontspant in de aanrakingen en grepen, veel sneller dan een paar maanden geleden, en zo noemt hij nog een aantal fysieke verbeteringen op ten aanzien van vorige keer. “Je hebt hard gewerkt”, zegt hij.

Dat klopt.Ik heb de afgelopen maanden veel doorgewandeld in schrijven en toepassing van zelfvergevingen en zelfcorrecties – onder andere in de Dip-Pro cursus in het mind-construct – waardoor de emoties, opgeslagen in het lichaam, veel minder zijn geworden.

Waar ik me gewaar van wordt in deze behandeling, is dat een ‘push’ en een opstaan heel rustig is, heel soepel, ‘stil’ zou ik zeggen, en dat er helemaal geen heftige taferelen aan te pas hoeven komen. De voorstellingen in de geest zijn heftig, en dat is precies hetgeen dat tegenhoudt om zelf te pushen en rustig en soepel op te staan, in het fysiek te komen. Leven is soepel, de geest verkrampt en creeert weerstand en wordt hierin en hierdoor heftig.

Een ander punt is het ‘geluid maken’ ter ondersteuning om in het lichaam te komen. Hij vraagt me geluid te maken om dieper in het lichaam, waar hij zijn handen houdt, te komen. Op dit geluid maken tijdens een behandeling ervaar ik al jaren weerstand, en ik doe het dus ook niet. Geluid maken terwijl ik op een behandeltafel lig in mijn blootje in een voor de geest wat ongemakkeliijke positie, mmm dat is niet hetgeen ik om sta te springen. Dit komt door verbeeldingen van hard gekreun en gesteun en oergeluiden waarvan ik denk dat dit moet plaats vinden met veel aandacht hierop. Dus ik vraag hem nu, “hoe doe ik dat? Je moet even iets aangeven anders kom ik er niet doorheen”. Hij maakt even een geluid, huuuuuh, kort, en zegt, gewoon, een geluid, maakt niet uit wat, als het maar trilt.

“Als het maar trilt”? vraag ik hem. “Ja”, zegt hij.

Okay hier kan ik iets mee. Het is gewoon om te trillen in het fysiek. Dus ik maak wat geluiden om te trillen en vrij soepel ontspannen de strakgespannen spieren waar hij zijn handen heeft, zonder ook maar enigszins te letten op wat voor geluid ik maak, maar gefocussed op de toestand van het weefsel in mijn lichaam waar hij zijn handen heeft.

Geluid als klank in het fysiek om te trillen. Dit sluit direct aan op het hardop in klank brengen van zelfvergevingen.

Het fysiek, de fysieke gesteldheid van mijn lichaam, is hier is mijn referentiepunt dat het proces van zelfvergeving werkelijk invloed heeft op het fysiek en effectief is om emoties op te ruimen en zo het fysieke weefsel vrij te maken waardoor de spieren kunnen ontspannen; vrij maken van de opgeslagen spanning, van de opgeslagen structuren van de geest. Tevens laat deze behandeling me zien hoe de geest weerstand vergroot en opgooit als een enorm monster en dat er blijkbaar met enorm veel kabaal moet worden opgestaan als aanwezig worden in het fysiek. Niets hiervan is echt. Het aanwezig zijn in het lichaam gebeurt bijna ongemerkt, glijdend, geluidloos, aanwezig, stil.

Aan het einde van de behandeling realiseer ik me dat ik in deze behandeling, zelf de leiding heb genomen, de beslissing om de weerstand te stoppen en in het fysiek te gaan. En dat de ‘gevoelens van misbruik’ gebaseerd zijn op ervaringen waarin ik mijn zelfsturing en zelfbestuur heb weggegeven aan een ander (=de mind), dus in de geest aan een andere persoon, hoogst waarschijnlijk door gedachten als ‘dat ik dit moet doen’, ‘dat ik niet anders kan’ etc,  waardoor ik misbruik ervaar, maar waarin ik iets feitelijk zelf toesta en toelaat en zelfs inzet door een geloof in mijn gedachten in de geest (noot – er heeft Geen werkelijk fysiek misbruik plaats gevonden in dit leven). Dit is een interessant inzicht om specifiek te onderzoeken.

Een voorbeeld van hoe bijvoorbeeld osteopathie ter ondersteuning van het fysiek, gecombineerd kan worden met het proces van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie, en hoe dit elkaar effectief aanvult en bevordert.

Steviger aanwezig in het lichaam geeft de stabiliteit om veranderingen in het dagelijks leven werkelijk toe te passen, in ieder moment, en als ik de geziene veranderingen werkelijk leef in de fysieke realiteit, is zelfverandering gevestigd en zeker, in en als het fysiek, en zal verandering in de fysieke wereld kunnen plaatsvinden.

Desteni-I-Process-Lite – Free course

Spirituality under microscope

Are we the slaves of our own beliefs?

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/