Dag 623 – Mislukking en Liefde

lovetree-351x185

Vervolg op Dag 622 met zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een moment waarin ik iets verkeerd doe in en als de geest, alles in één keer teniet te doen in en als een gedachte als zelfbeschuldiging en hierin alles wat ik daarvoor fysiek gewandeld heb te vergeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om in een moment aanwezig te zijn waarin ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever weg te blijven in een moment als ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen, in plaats van in en als het moment aanwezig te zijn en van hieruit te zien of en wat en hoe ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om iets verkeerd te doen en daarom maar liever weg te blijven zodat ik het ook niet kan ‘verpesten’ en mezelf niet hoef te beschuldigen dat ik het verkeerd heb gedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervoor te kiezen om geheel weg te blijven als voorzorgsmaatregel om geen fouten te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te ervaren door het maken van een fout.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander weg gaat als ik een fout maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het weggaan en/of niet aanwezig zijn van een ander, te maken heeft met mij en het maken van fouten in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf wegga en/of weg blijf en verdwijn in en als zelfbeschuldiging, in en als de geest als ik iets verkeerd doe en van hieruit steeds (meer) schoorvoetend aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn als dat ik liever afwezig ben zodat ik tenminste geen fouten kan maken/niets verkeerd kan doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het hier om een ‘kunnen’ gaat dus om een eventualiteit en niet om een ‘zullen’ als dat ik ‘zeker weet’ dat ik iets verkeerd zal doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn vanuit een eventualiteit als wat er eventueel kan gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het minste dat ik kan doen, is niets verkeerd doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een last ben als ik iets verkeerd doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een last te ervaren als ik en/of een ander iets verkeerd doe(t).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een enorme moeheid te ervaren als er dingen verkeerd gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gedurende dit blog een enorme moeheid op te voelen komen wat betekent dat ik in en als de geest weerstand als afleiding opgooi als een poging – in en als de geest – om te voorkomen dat ik dit punt te open voor/als mezelf.

Ik realiseer me dat ik me gewaar ben van de moeheid die opkomt en dat ik hier doorheen kan ademen wat ik direct toe pas en eerder zo heb toegepast door te focussen op de realisatie en mijn gewaarzijn hierin en niet op de ervaring van moeheid die fysiek opkomt vanuit een gemanifesteerde geestervaring.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in een zelfbeschuldiging omdat ik iets verkeerd heb gedaan, waarmee ik hetgeen ik voorheen fysiek gewandeld heb, in één keer onderuit haal, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als er iets verkeerd gaat, er een heel programma aangaat in en als mezelf in en als de geest waardoor ik de realiteit in het moment uit het oog verlies en hierin verlies ik mezelf.

Ik stel mezelf ten doel me te realiseren wat ik voorheen fysiek gedaan heb om een realistisch beeld te krijgen van de situatie en van hetgeen ik verkeerd doe in een moment en ik stel mezelf ten doel om van hieruit – vanuit het realistische overzicht – te zien wat de beste oplossing is om verder te gaan en hetgeen ik (en/of een ander als mezelf) verkeerd gedaan heb, op te lossen op een eenvoudige, praktische wijze.

Als en wanneer ik mezelf zie schoorvoeten om aanwezig te zijn in een moment, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel en niet weet wat ik moet doen en dat ik een angst ervaar hierin iets verkeerd te doen of dat ik iets verkeerd kan doen en dan te verdwijnen in en als een zelfbeschuldiging.

Ik stel mezelf ten doel met en als mezelf te staan ter zelfondersteuning en in en als het moment aanwezig te zijn zonder direct iets te doen of iets uit te spreken en te ademen en zien wat er in mezelf opkomt en zien wat en hoe het moment zich opent en van hieruit geef ik mezelf de mogelijkheid om eventueel iets te spreken of doen vanuit en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf en/als een ander te beschuldigen voor iets verkeerd doen en een moment te nemen om te ademen en de moeheid te vergeven die opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zoveel moeheid te ervaren/hebben ervaren dat ik er ‘niets meer bij kan hebben’ en dus van hieruit – vanuit een ervaring of zelfs een herinnering aan deze ervaring – te reageren alsof het direct teveel is als er iets verkeerd gaat en/of als ik iets verkeerd zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een enorme inspanning te ervaren om iets te corrigeren als het verkeerd gaat/is gegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan niet meer’ als er iets verkeerd gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat ik er helemaal alleen voor sta en dat ik alles zelf op moet lossen en dus kan ik niet zoveel hebben want ik kan maar ‘zoveel’ alleen oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen als er iets verkeerd gaat en dit ‘verkeerd’ te zien als ‘niet nodig’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de dingen die verkeerd gaan te zien als niet nodig, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dingen verkeerd gaan omdat en doordat ik en/of we ze niet gezien hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren alsof alle verantwoordelijkheid bij mij ligt.

Ik realiseer me dat de verantwoordelijkheid voor mijn eigen geest bij mij ligt en dat dit voor ieder zo is.

Ik realiseer me dat ik me druk en moe maak vanuit een ervaring van angst voor verlies en me hierin verantwoordelijk maak voor wat een ander doet of niet doet zodat die ander ten minste niet weggaat, waarin ik zelf juist wegga in en als de geest in en als een (fysiek gemanifesteerde) ervaring van angst voor verlies.

Ik stel mezelf ten doel de verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf in hoe ik besta in en als de geest en mezelf te vergeven en corrigeren voor de verkeerde/gekeerde aannames vanuit gedachten, gevoelens en emoties en van hieruit, de correctie te leven in en als het fysiek, stap voor stap.

Ik stel mezelf ten doel me minder en minder druk en moe te maken vanuit een ervaring van angst voor verlies in en als een gedachte wat een ander ervan vindt en in momenten specifiek te zien wat er in me opkomt als gedachte en/of ervaring en deze te benoemen en vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van ‘nodig hebben’ en het hierin ‘aan iets of iemand vasthouden’ wat niet beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het ‘iets of iemand’ niet het beste is voor mij als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het vasthouden hierin niet het beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van iets of iemand en/of te negeren, in en als een angst dat ik anders vast ga houden en/of klampen en mezelf hierin verlies, in en als dit vasthouden in en als de geest, echter in het afkeren en/of negeren verdwijn ik evenzo in en als de geest en verlies ik alsnog mezelf in en als een zelfbeschuldiging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van huis uit te denken en geloven en ervaren alsof ik iets mis – wat ik nu zou omschrijven als een gemis van een open communicatie in en als zelfoprechtheid – en zo een ‘neediness’ te creëren in en als mezelf, op zoek naar hetgeen ik denk te missen en dit te zoeken in en als een ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat ik (en we) door de ervaring van ‘mislukken’ of verkeerd doen of fouten maken heen zal moeten wandelen om hierin mezelf te zien in en als de geest als wat en wie ik geaccepteerd heb te bestaan in en als mezelf en om van hieruit mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik realiseer me dat ik in dit proces van opstaan de ervaring van liefde niet langer nodig heb om weg te komen van de ervaring van mislukking.

Ik realiseer me dat het ‘zoeken naar (de ervaring van) liefde’ als doel, een zoektocht is die gedoemd is te mislukken aangezien mislukking het grondvestigingsuitgangspunt is van dit doel en het zoeken naar deze ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat hier de ervaring van wanhoop vandaan komt in deze zoektocht die ik zolang ik me herinner ervaar in en als mezelf, aangezien ik de zoektocht niet begreep en niet begreep hoe deze zou kunnen ‘gelukken’.

Ik realiseer me dat ik door een verkeerde als gekeerde benadering in en als de geest, mijn eigen ervaring en zelfs realiteit van mislukking creëer en fysiek manifesteer, waarin ik in en als een ervaring van angst voor verlies aanwezig ben als angst voor het verliezen van wat ik najaag in en als de geest, geprojecteerd op iets of iemand buiten mezelf, in en als de verkeerde/gekeerde benadering.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het zoeken naar een ervaring van liefde en te stoppen met proberen weg te komen van mislukking en mezelf te ondersteunen om op te staan en zelfoprecht te zien in hetgeen ik verkeerd geleerd en dus geleefd heb en hierin mezelf te vergeven en corrigeren, dag voor dag, moment voor moment.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van Bernard in ‘Mislukking in relatie tot de Ziel’ als richtlijn te gebruiken om het concept van de ziel in en als mezelf in relatie tot mislukking te deleten, te verwijderen met behulp van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie in en als leven als gewaarzijn.

Ik stel mezelf ten doel situaties, mogelijkheden en ontmoetingen te benaderen vanuit een ‘practical potential assessment’ als praktische potentiële beoordeling en de energetische ervaringen als gevoelens en emoties die hierbij opkomen, te ervaren, benoemen en vergeven in klank waarin ik de substantie binnenin de energetische ervaring ondersteun en bevrijd van de energie en zo terugbreng in en als mijn fysiek als substantie om mezelf uiteindelijk van hieruit te corrigeren tot het leven van en als een mogelijkheid/oplossing die het beste is voor mezelf en/als een ander, in en als Leven, in en als het fysiek.

full_speaking-as-sound-kryon-my-existential-history

Speaking as Sound – Kryon: My Existential History

How will having more awareness of the sound of your voice in communication with others and in sounding Self Forgiveness assist and support you in your quantum physical process?

What is the relationship between the sound of your voice and mind-physical energy manifested in your body?

How can you become aware of the sound of your voice, especially when you communicate with others?

How do you tend to speak in and as ENERGY instead of SOUND?

How can you identify the difference between speaking in energy vs. speaking as sound?

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Advertenties

Dag 620 – De ervaring van liefde als compromis

het_kruis

Zelfvergevingen volgend op het voorgaande blog Dag 619 – Het gevolg van een compromis in relaties:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verontwaardiging te ervaren ten aanzien van het punt in de relatie waarin de enige oplossing om de compromis te stoppen is om de relatie te verbreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat mijn ex-partner gewoon op had kunnen staan en boos te zijn dat hij vooraf liet zien tot alles in staat te zijn en zodra we waren ingestapt, dit steeds verder weg te laten glippen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het eerste signaal van dit wegglippen niet voldoende serieus te hebben genomen en te hebben gezien als iets dat binnen de relatie gecorrigeerd kon worden en hierin te verwachten dat hij zo graag in de relatie en in alles wat we samen kunnen bouwen, zou willen blijven dat hij dit ook daadwerkelijk zou doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ‘hij zoveel van mij hield’ dat hij bereid zou zijn zichzelf te veranderen omdat anders de relatie zou stoppen te bestaan en alles in duigen zou vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hij zou zien dat als hij zichzelf niet zou willen veranderen in de compromitterende eigenschappen, er geen kans en mogelijkheid zou zijn om samen te blijven – wat een uitgangspunt is in en als agreement/overeenkomst/overeenstemming waarin je er beiden toe beslist om het beste uit jezelf te halen en dit daadwerkelijk te leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat hij vast bleef houden aan een concept en ervaring van liefde binnenin zichzelf waarin er verwacht wordt dat de liefde onvoorwaardelijk is en dat men hierin alles accepteert waarin manipulatie plaatsvindt om die ervaring van liefde te behouden in en als zelf in en als een angst voor verlies van die ervaring en zogenaamd van ‘de liefde’ ofwel van de relatie zonder dat gezien wordt dat juist dit vasthouden en manipuleren leidt tot ‘het verlies’ waar zoveel angst voor is aangezien de ervaring van liefde ook al bestaat in en als angst dus manipulatie van zelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb werkelijk te zien, realiseren en begrijpen hoe diep geworteld het liefdesconcept aanwezig is in en als de geest en hoe dit daadwerkelijk leidt tot catastrofale gevolgen vanuit een weigering tot zelfcorrectie aangezien er niet gezien wordt in en als zelf wat er speelt en waarin er gemanipuleerd wordt en dus wordt er geen actieve zelfvergeving toegepast en dus, kan er geen zelfcorrectie plaatsvinden in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb werkelijk te zien, realiseren en begrijpen hoe verblindend de ervaring van liefde is en in plaats hiervan ‘te geloven’ dat hij wel zou zien wat ik bedoel als we samen waren, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat hij eerst de ervaring van verlies ‘van alles wat hij liefheeft’ nodig heeft in en als zichzelf waarna het eenvoudiger wordt om in zelf te zien aangezien ‘er toch niets meer te verliezen is’.

Ik realiseer me dat het niet nodig is om eerst alles te verliezen en dat we onszelf gaandeweg kunnen vergeven en corrigeren voordat het zover is, echter hiervoor is veel zelfsturing nodig in het actief onderzoeken van de benodigde informatie die beschikbaar is en er is actieve deelname nodig in het proces van zelfvergeving en zelfcorrectie om binnen een situatie onszelf te veranderen en het risico te nemen ‘te verliezen wat we lief hebben’.

Ik realiseer me dat ik nu tot een punt kom in en als mezelf waarin dit me duidelijk wordt als enige oplossing en dus tot een punt van geen compromis meer sluiten in en als een intieme relatie met een man en in plaats hiervan het uiterste potentieel te vragen ook van de man in kwestie net als dat ik van mezelf vraag en als dit niet zichtbaar is in woord en daad, geen toegang tot mezelf en mijn huis te geven in en als partnerschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man dit proces van zelfvergeving en zelfcorrectie in daad en woord, beginnend op schrift niet hoeft te wandelen en dat een man hier niet toe in staat is en dus dat ik dit niet kan vragen.

Dit moet een construct zijn waarin ik er onbewust vanuit ben gegaan dat mijn vader niet bereid is/zou zijn tot bepaalde veranderingen en dus dat we dit niet vragen aan hem, alsof hij hiervan uitsluitsel heeft, wat feitelijk een ‘bedekken met de mantel der liefde’ inhoudt als ‘acceptatie’ vanuit angst voor confrontatie waarin ik niet weet of hij werkelijk niet bereid is/zou zijn of dat dit een aanname is van mijn moeder die ik zo heb overgenomen (of meest waarschijnlijk van een combinatie van beiden waarin de compromis in stand wordt gehouden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de man uit te sluiten van het proces van zelfvergeving en zelfcorrectie en dit te bedekken met de mantel der liefde en hier vandaan te geloven ‘dat dit niet nodig is’, dat ik het zelf wel doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een ervaring van angst voor verlies van een man, de verantwoordelijkheid te nemen voor de man in en als een ‘daad van liefde’ als ‘iets voor een ander doen’, in en als de gedachte dat hij hier zelf niet toe in staat is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als de man, in en als uiterste potentieel in en als leven, te compromitteren door deelname in en geloof van mijn gedachte als dat ‘hij hier zelf niet toe in staat is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zelf te doen vanuit een uitgangspunt dat een ander toch niet wil deelnemen en/of hiertoe in staat is, in plaats van het zelf te doen vanuit een uitgangspunt van gelijkheid in en als mezelf als vrouwelijk als mannelijk als onderdeel van en als leven waarin ieder gelijke verantwoordelijkheid draagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de verantwoordelijkheid voor en als zelf van de man, over te nemen, weg te nemen door minder dan het beste toe te staan en te accepteren van een man in kwestie vanuit een ervaring van liefde en/als angst om de man te verliezen en alleen te staan als vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schade en schande te koppelen aan het alleen staan van een vrouw alsof de vrouw niet in staat is ‘om een man aan haar te binden’ terwijl ik duidelijk zie, begrijp en realiseer dat de man zelf verantwoordelijkheid dient te nemen en dat compromitterend gedrag hierin leidt tot een onmogelijkheid tot een werkelijke en blijvende overeenkomst in overeenstemming tussen man en vrouw als menselijk wezen in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb beelden in mijn hoofd te hebben van een vrouw aan de schandpaal die het in haar hoofd haalt om het compromitterend gedrag van een man niet toe te staan en te beslissen hiervan weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren vanuit een verlangen naar een overeenkomst met een man en hierin de overeenkomst met mezelf in en als zelfverantwoordelijkheid te compromitteren en zo, het compromitterend gedrag in de man te versterken aangezien ik niet hetgeen volledig leef als hetgeen ik verwoord en hierin probeer duidelijk te maken, vanuit een gewaarzijn dat wellicht de stap om dit eventueel duidelijk te maken, zal/zou zijn om juist de relatie geheel te verbreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leren nemen van zelfverantwoordelijkheid ‘via mij’ te laten verlopen en mezelf hierin te compromitteren, in en als de gedachte dat met hem, dit alleen ‘via mij’ mogelijk is door een taalverschil en gebrek aan informatie in zijn moedertaal, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat 1. als iemand echt wil, hiertoe veel meer mogelijk is in en als een actieve onderneming en vraag vanuit zelf en 2. dat als dit niet gebeurt en/of mogelijk is, dit dan niet de juiste partner is voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘op te offeren’ door het ‘via mij’ te laten verlopen en te denken dat dit de enige oplossing is en zo een slachtoffer van mezelf te maken, dit vanuit angst dat de ander niet komt als ik dit niet doe en dus vanuit angst voor verlies van een specifiek persoon als partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken hiermee iets ‘goeds’ te doen en te geloven hier werkelijk iets mee te bereiken, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik niets substantieels bereikt heb als een constructieve basis en mogelijkheid als partnerschap om verder op te bouwen en uit te breiden en in plaats hiervan alleen ‘een les’ geleerd heb als hetgeen ik ‘bereikt heb’ in en als mezelf en zo het Godsprincipe voort te zetten in en als mezelf als hoe het in de dimensies en op aarde plaatsvond in en als de zielsconstructie als ‘dat we hier zijn om lessen te leren ook al zijn ze fysiek pijnlijk’ en dat ‘het later beter zal zijn/gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te offeren voor een opgebouwde zielsconstructie in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘mijn les geleerd heb’ als ik in staat ben om een partnerschap in stand te houden en te leven en mezelf zo afhankelijk te maken van het wel of niet slagen van een partnerschap en dit tevens te verwarren met de vraag of ‘dit’ me dan voorbij mijn voorprogrammering brengt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik in het woordje ‘dit’ mijn zelfverantwoordelijkheid wegleg en plaats op het al dan niet slagen van een relatie, dat ik dit op deze manier ‘via hem’ laat verlopen en ‘hem’ dus verantwoordelijk maak voor mijn welbevinden net zoals ik mezelf heb opgeofferd door zijn welbevinden ‘via mij’ te laten verlopen.

Ik realiseer me dat ikzelf mezelf ertoe zal zetten en willen om voorbij mijn voorprogrammering te bewegen, onafhankelijk van de situatie waarin ik me bevind en dat alleen dan en hierin, ik werkelijk alleen sta en dit kan zowel zonder of met agreementpartner, afhankelijk van wat er mogelijk is in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het moeilijk vind om te accepteren dat ik niet gezien heb dat hij niet de juiste partner is voor mij aangezien we een fysieke en emotionele connectie hadden en ik potentieel zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het moeilijk vind om te accepteren dat iemand zijn eigen potentieel niet leeft/wil leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zelf niet doe als ik een partner kies vanuit een compromis in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf mijn potentieel niet te leven/willen leven ten behoeve van een samen zijn met een partner met wie ik een emotionele en fysieke connectie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet in mezelf te creëren en dus ervaren door het sluiten van een compromis ten behoeve van een relatie/partnerschap met een man.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met een compromis sluiten ten behoeve van het vormen van een relatie met een man.

Ik stel mezelf ten doel alleen te staan in en als overeenstemming met mezelf in en als principes van leven en niet minder te accepteren van een eventuele agreementpartner en dit duidelijk en vooraf te communiceren waarin een ander zelf de beslissing kan nemen om hier naartoe te werken in communicatie met mij of om dit niet te doen en hierin zullen woord (geschreven en gesproken) en daad een resultaat van laten zien door de tijd heen waarin het tijd inneemt maar niet onnodig verlengd hoeft te worden.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in de gedachte ‘dat hij hier zelf niet toe in staat is (als in staat tot bepaalde veranderingen), dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf en/als de ander compromitteer in en als een gedachte en dat ik dit doe vanuit een ervaring van angst.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke angst ik ervaar en definieer als waarheid over mezelf en/als een ander en deze angst te vergeven in en als mezelf en zo verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in de situatie en van hieruit te onderzoeken wat de daadwerkelijke mogelijkheden zijn voor mijzelf en/als een ander in overweging van wie de ander is op dat moment inclusief geestbewustzijnssysteem en tevens van wie ik ben inclusief geestbewustzijnssysteem en als ik potentieel zie tot verandering en eventuele overeenstemming, dit duidelijk te communiceren en vooraf te wandelen terwijl ik en/als een ander alleen blijven staan in dit proces en fysieke zaken zoals huisvesting eventueel en pas te delen als er een betrouwbaarheid zichtbaar is in (geschreven en gesproken) woord en daad aangezien dit de enige methode is die zichtbaar maakt wie iemand is en wil zijn en wat iemand bereid is hiertoe te doen, waarin het niet ‘erg’ is als iemand hiertoe (nog) niet bereid of in staat is afhankelijk van vele factoren in een verleden maar vanuit de realisatie en realiteit dat dit niet passend is bij hoe ik wil leven en hoe ik me wil bewegen en hoe ik wil communiceren en samenwerken in en als een overeenkomst/overeenstemming/agreement met een eventuele/potentiële partner.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het vergeven en corrigeren van de compromitterende ervaringen in emoties en gevoelens, gevormd vanuit gedachten in en als mezelf die opkomen in relatie tot partnerschap en alleen staan totdat ik geen verschil meer ervaar in en als mezelf, in en als het alleen staan, alleen of met een eventuele partner in en als agreement en ik dus werkelijk en constant ‘al(l)één’ sta. Mijn Reis van ziel naar Leven (zie ook Gravatar)

Desteni 'I' process Agent

Gerelateerde artikelen:

1 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 1. Opwekking der Doden Jezus 3858
2 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 2. De Bijbel Jezus 4001
3 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 3. Kruisiging Jezus 3937
4 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 4. Keuze Jezus 3187
5 Jezus – Ik kom niet op een wolk Jezus 2493
6 Jezus – De vergeving van Jezus Jezus 2671
7 Jezus – Richtlijnen voor vergeving Jezus 2838

The Crucifixion of Jesus Series (interviews Engelstalig)

Mislukking in relatie tot de Ziel – Bernard Poolman (vertaling)

Agreements – Redefining Relationships (course – Engelstalig)

08-01-Boom

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 565 – Hoe liegen het construct van falen in stand houdt

pinokkio2

Ik ervaar sterk reacties in mezelf als iemand tegen me liegt over een essentieel punt wat van invloed is op mijn leven en hiermee iedere dag opnieuw doorgaat, totdat ik doorzie dat alles verzonnen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een enorme sukkel te voelen als iemand dagen achtereen tegen me liegt en ik dit geloof, al zie ik niet hoe het scenario dat verteld wordt op dit moment realiteit zou kunnen worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het persoonlijk te nemen als iemand tegen me liegt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de zogenaamde leugens niet over mij gaan maar over diegene in en als persona die liegt en dat mijn reactie hierop, over mezelf gaat en laat zien welke persoonlijkheid ik aanneem als reactie op een liegen en/of op het onderwerp waarover gelogen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liegen te veroordelen en dus mezelf te veroordelen in en als de geest als ‘onwaarheid’ als leugen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet te vertrouwen ben als iemand tegen me liegt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat degene die liegt niet te vertrouwen is in hetgeen verborgen/gelogen is en dat ik niet te vertrouwen ben zolang ik gedachten, gevoelens en emoties produceer als reactie op hetgeen dat verborgen/gelogen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een enorme sukkel te voelen dat ik het scenario toch geloof omdat iemand telkens opnieuw bevestigt dat het zo is, terwijl ik het scenario niet heel waarschijnlijk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het scenario te willen geloven omdat het een aardig scenario is die fijn zou zijn als het zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen wat er dan wel echt is als iemand in staat is tot dagelijks een leugen vol te houden, wat exact het punt is waar ik ooit in gezonken ben, de vraag wat er echt is als er zoveel leugens of zo’n grote leugen, dagelijks aanwezig is in communicatie als een verbergen van wat er werkelijk speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf te verbergen en lang verborgen te hebben wat er speelt binnenin mezelf door steeds een ander gezicht op te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen om het steeds een ander gezicht opzetten en het verbergen van wat er speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een falen te ervaren dat iemand me niet voldoende vertrouwt om te vertellen wat er werkelijk speelt en in plaats hiervan ervoor kiest om te liegen en dit vol te houden en zo een invloed van stress voor zelf en/als omgeving te verspreiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat iemand mij zou moeten vertrouwen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het voor een ieder ten eerste gaat om zelf te vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik faal als een ander tegen me liegt, wat zo in de kindertijd moet zijn opgebouwd, waar ouders constant liegen over/verbergen wat er werkelijk speelt en zo het construct van de ervaring van falen doorgeven aan de kinderen als een methode tot onderdrukking zodat er niet verder gevraagd wordt en de leugen in stand kan blijven zonder zogenaamd ‘gezichtsverlies’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander te vertrouwen is of zou moeten zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede en onmacht te ervaren tegenover de manipulatie van het liegen en verbergen en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede en onmacht te ervaren tegenover de manipulatie in en als de geest, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, wat heeft het voor zin om te communiceren als er constant gelogen en gemanipuleerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in zelfexpressie aan te passen en onderdrukken en te hebben aangepast en onderdrukt aan mijn omgeving in leugens en onderdrukking.

Ik stel mezelf ten doel, te leven in en als het stoppen van de leugens in mezelf, in en als een opbouw van vertrouwen in en als mezelf door middel van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en van hieruit te zien wat echt is en te ontmantelen wat een leugen is.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen me gezegd wordt, onafhankelijk van wie het is, te onderzoeken op echtheid en praktische mogelijkheid en zolang er onduidelijkheid is, door te vragen en door te zoeken totdat ik zie wat er werkelijk speelt en waarom en van hieruit te zien naar oplossingen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen als ik een leugen geloofd heb en de achterliggende reden als angst van waarom ik de leugen geloof, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat en totdat ik stabiel ben en niet langer reageer op leugens van een ander en/of/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de emoties en gevoelens als dekmantels van leugens, te stoppen in mezelf en zelf te vergeven en corrigeren zodat en totdat ik stabiel ben in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf en/als een ander de tijd te geven om zelf onder ogen te zien, zelf te vergeven en corrigeren in de leugens die we verspreiden als overlevingsprogramma.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het oefenen en toepassen van communicatie in en als zelfoprechtheid en mezelf niet langer aan te passen en hierin te onderdrukken aan anderen die zichzelf toepassen in leugens en in plaats hiervan te zien wat er ‘gepast’ als passend als mogelijk is aan communicatie in het moment.

Als het liegen en verbergen van ouders het construct van falen doorgeeft en opbouwt/bevordert/in stand houdt in de kinderen, houdt het liegen tegen en binnenin mezelf (door deelname en geloof in gedachten, gevoelens en emoties) en het verbergen voor mezelf van mijn gedachten, gevoelens en emoties in eigenbelang in en als de geest, binnenin mezelf – dit houdt dan tevens het construct van falen/mislukken in stand binnenin mezelf.

De enige weg is te komen tot zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid binnenin en als mezelf om tot stand te komen binnenin en als mezelf in zelfvertrouwen.

Hier kun je leren wat zelfoprechtheid is en hoe dit toe te passen:

Desteni I Process Lite

(gratis cursus, ook in het Nederlands)

Desteni I Process Lite – oprechtheid – zelfoprechtheid

(Google Hangout)

Full mfm radio forgiveness song

Forgiveness Song

—————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 557 – I put a spell on you

index

Ik hoorde mezelf spreken in woorden als ‘ik word buiten spel gezet’ en ‘er staat veel op het spel’; beiden in dezelfde context. Sylvie bracht naar voren om ook in het Engelse woord te zien:

spell

Ban, betovering, begoocheling

Ik had het woord ‘ban’ nog niet als ‘betovering’ bekeken dus dat geeft al direct een perspectief om mee te werken.

Ik had het over relatie gerelateerde onderwerpen waarbij ik me buiten spel gezet ervaar of dat er veel op het spel staat. Betovering. Bevind ik me dan toch weer in een betovering van de ervaring van liefde, zo heel subtiel op de achtergrond? Een soort van verbondenheid zou ik het eerder willen noemen, en daarin kun je natuurlijk buiten spell gezet worden.

Een reeks zelfvergevingen om mezelf een beetje hier te brengen en te ontdoen van emotionele hechtingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me geen raad te weten als ik buiten spel wordt gezet en diegene niet kan bereiken terwijl we op dat moment hebben afgesproken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, zodra ik met iemand samen ben, niet meer te weten hoe mezelf alleen te bewegen en staande houden zonder diegene in mijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik opnieuw ‘buiten spel’ wordt gezet terwijl ik zoveel als mogelijk zo uitgebreid van tevoren had doorgenomen en besproken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het is afgelopen als ik geen antwoord krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in, als en met een ervaring van verbijstering ‘achterblijf’ als ik geen antwoord krijg en iemand niet te bereiken is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bijna verlamd in elkaar te zakken van deze ervaring van verbijstering die opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verbijstering te geloven en te denken dat dit echt mijn einde is, dat ik niet meer verder wil leven zonder die ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn wil tot leven te verbinden aan een ander en zo verbondenheid te creëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst op bed te willen gaan liggen ineengedoken, maar ook daar niet goed raad te weten met de ervaringen binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren tegenover de ervaringen binnenin mij en ook niet te willen opstaan hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij ieder geluid een overgeslagen hartslag te hebben in en als de hoop dat de ander hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me paranoia te gaan gedragen doordat een ander zich terugtrekt om eigen redenen waar ik geen invloed op heb of heb gehad, behalve dat in partnerschap zelf onder ogen wordt gezien en ik geen illusies wil laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb maar niet uit de illusie van de ervaringen van machteloosheid te komen doordat ik mijn ervaringen verbind met de acties van een ander en hierin mijzelf afhankelijk en machteloos maak ten aanzien van mijn ervaringen en dus, gerelateerd want verbonden aan een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te verbinden met een ander buiten mij door ervaringen met diegene in en als de angst dat diegene wegloopt en als dit dan gebeurt, weet ik me geen raad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet zonder de ander buiten mij verder te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfwil te hebben verbonden aan hem en doordat hij hetzelfde wilde, zag ik dit niet aankomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het mezelf kwalijk te nemen dat ik dit niet zag aankomen, al ervoer ik dit punt wel al lang onder de oppervlakte maar het leek alsof het werd opgepakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het punt liever onder de oppervlakte te houden en samen te zijn dan het punt zichtbaar te hebben en niet samen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat punten niet zichtbaar kunnen zijn zolang er twee mensen samen zijn en dus moet er steeds één weglopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het nodig is en/of dat het blijkbaar toch weer gebeurt dat er één iemand wegloopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nu niet te hebben verwacht dat er één iemand zou weglopen aangezien beiden graag willen en bereidheid tonen om de zaken op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de bereidheid en de wil te zien als voldoende om iets op door te zetten zonder de gehele geest in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er nu niets wordt opgepakt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat eerst zichtbaar moet worden wat er moet worden opgepakt en dat is nu gebeurt en dat ik nu feitelijk niet weet wat iemand oppakt, ik kan alleen zelf oppakken wat nodig is en mijn verantwoordelijkheid is, van binnen en van buiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vergaan van de ervaring van angst voor verlies en hierin mezelf compleet te verliezen en/of reeds hebben verloren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf compleet te hebben verloren in en als de ervaring van angst voor verlies en telkens als dit geactiveerd wordt, mezelf compleet te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in het ‘spell’ te willen deelnemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een spell als verbinding te creëren in en als een angst voor het buitensluiten en stoppen van communicatie als een niet delen wat er speelt in zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te delen met mezelf wat er spe(e)lt, dit diep weg te stoppen en mezelf hierin en hierdoor te verliezen, diep weggestopt in en als de spell.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van communicatie en in paniek te raken als dit niet mogelijk is, terwijl het enige wat ik wil is een duidelijk en zelfoprecht communiceren met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ander niet weggaat omdat ik duidelijk heb laten zien dat ik niet meer wegga en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op de ander te projecteren in hoe ik mezelf ervaar zonder in te zien dat juist mijn niet weggaan weleens ‘angstaanjagend’ zou kunnen zijn aangezien we zelf onder ogen zien als twee mensen naast elkaar leven zonder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben verwacht dat op een overeenstemming, een overeenkomst zal volgen in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik zelf in het verleden vaker mijn stem op ja gezet hebt en later deze heb teruggenomen naar een nee in daden in en als een ervaring van weerstand wat in feite ook een angst inhoudt en dat een overeenkomst pas een overeenkomst is als we die in en als het fysiek wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een spell op een ander te willen plaatsen vanuit deze diepe verborgenheid in en als een uitgangspunt van angst dat de ander anders weggaat, in en als de gedachte dat als ik werkelijk zelfoprecht ben en dit vraag van de ander, de ander dit niet wil en beslist weg te gaan en dus, om dit alles te voorkomen probeer ik het met de spell als betovering als begoocheling welke zoals, we zien, tegelijkertijd een ban inhoudt en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik iemand probeer te bannen en dus feitelijk wegduw, de ban in, in en als de geest, in en als een spell.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te duwen de geest in, het spel in, de ban in, in en als de spell en mezelf (en/als de ander) hierin te willen betoveren/begoochelen zodat ik het niet int-del en zodat niemand het ont-dekken zal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten betoveren door het spel als de spell van een ander en me hierin te laten verbannen in en als de geest in betovering en ontgoocheling, terwijl dat eigenlijk niet is wat ik werkelijk wil maar wel toesta, in en als een angst dat iemand anders weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb compleet beheerst te zijn door en als de angst voor het weggaan van iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus compleet te beheersen door en als de angst voor verlies van iemand anders dan ikzelf, wat feitelijk een projectie moet zijn van angst voor verlies van mezelf, wat dan een oordeel als gedachte inhoudt van mezelf eigenlijk willen behouden zoals ik besta in en als het spell in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het spell best wel graag voort te willen zetten als beide partijen hierin toestemmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik het spell wel voort wil zetten als beide partijen toestemmen en teleurgesteldheid te ervaren als dit niet door gaat, wat feitelijk ook weer niet het geheel is maar wederom voortkomt uit dezelfde angst als gedachte dat iemand weggaat als we het spell niet voortzetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te duwen de geest in, het spel in, de ban in, in en als de spell en mezelf (en/als de ander) hierin te willen betoveren/begoochelen zodat ik het niet int-del en zodat niemand het ont-dekken zal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf als de ander dus feitelijk niet toegestaan en aanvaard heb om gewoon hier te zijn in en als het fysiek, zonder spell terwijl dat hetgeen is wat ik het liefste wil en om dit ‘liefste’ te behouden I put a spell on it/on you as me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom ik vaker in situaties verkeer waarin de male wegloopt en de communicatie geheel stopt waarin ik telkens opnieuw denk en ervaar ‘heb ik het zo verkeerd gedaan?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het weglopen van een ander iets met mij van doen heeft en me hier slachtoffer van te maken zodat ik de pijn en verdriet die het doet van iemand die zich afkeert van communicatie en mij alleen ‘achterlaat’, niet hoef te voelen en ik druk kan zijn met het zoeken van ‘fouten’ in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het pijn doet om alleen te worden achter gelaten en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het pijn doet om alleen te zijn, waarin ik zie dat de pijn bestaat in en als een angst om alleen te blijven voor de rest van mijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen – mezelf aan te jagen in, als en met de adrenaline van angst met (participatie in) een toekomstprojectie die voort moet komen uit gedachten als herinneringen uit het verleden, bestaande in en als een ervaring van ‘altijd maar alleen zijn’ welke dan even verdwijnt als er iemand anders aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn een ander weg te jagen met mijn reacties en te denken en geloven dat ik helemaal vrij van reactie moet zijn voordat ik samen kan zijn met iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk angst te ervaren om de spell weg te jagen met mijn reacties die we eerst zorgvuldig hebben opgebouwd in en als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mijn interpretatie  los te laten, in en als een angst om de spell te verliezen waarin ik denk en geloof dat alles voorbij is en ik dus alles verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alles verlies als alles voorbij is.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het zelfoprecht zien waar ik me bevind in het spel/de spell door te zien wat er spe(e)lt als reacties binnenin mij waarvoor ik geen verantwoordelijkheid heb genomen en vervolgens verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik ont-dek door de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel het concept van oorzaak en gevolg los te laten in en als de geest en tevens mijn zoektocht in en als een geloof dat ik me alleen maar in de spell bevind en in plaats hiervan te realiseren dat aspecten van de spell zijn waarvan ik me kan ontdoen en dat aspecten echt zijn – ook binnenin de spell – die ik kan voortzetten in en als zelf, in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel te blijven staan in en als mezelf in wat ik wil in zelfoprechtheid en hierin alles te doen wat binnen mijn mogelijkheid ligt om te maken dat het werkt en hetgeen waarop ik geen invloed heb, adem voor adem per zelfvergeving los te laten.

Ik stel mezelf ten doel ‘gewoon hier zijn’ te herdefiniëren in en als een vrede maken met wat zich hier aandient en dus, ik stel mezelf ten doel vrede te maken met wat zich aandient en mezelf te vergeven voor wat hierin in reactie opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik vrede maak met wat zich aandient, ik niet langer samen zal zijn met mijn partner aangezien ik dan vrede maak met het alleen zijn op het moment binnen deze situatie waarin ik angst ervaar dat als ik dit doe, dat hij nooit weerom komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik vrede maak met wat zich aandient en dus met het alleen zijn op dit moment, ik niet langer zal accepteren dat ik of een ander zich in een spell bevindt en ik van hieruit zal beslissen niet samen te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus uit angst om zelf niet samen te willen leven met iemand die zich in het spell bevindt, me aan te passen aan de spell in en als mezelf, net zoals we allen geleerd hebben in het spel der liefde tussen ouder en kind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat een ander niet met me mee gaat en zelf opstaat in en als zelfoprechtheid en zo verkies ik het spell samen in zelfonoprechtheid boven het alleen zijn in zelfoprechtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfoprechtheid te koppelen aan alleen leven en zelfonoprechtheid aan samenleven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen,  in zelfoprechtheid met een ander kan samenleven die al dan niet, zich in zelfoprechtheid bevindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of het mogelijk is om met iemand samen te leven die zich in zelfonoprechtheid bevindt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat we allen zo jaren geleefd hebben en nog deels doen in en als onszelf, met onszelf en dus ‘samen’leven met onszelf in zelfonoprechtheid van waaruit we wandelen naar zelfoprechtheid en zo is het mogelijk dat hetgeen geleefd is in de wandeling in en als zelf, kan worden toegepast ter voorbeeld voor en ondersteuning van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door gebrek aan zelfvertrouwen te denken dat het niet lukt oftewel mislukt.

Ik stel mezelf ten doel, dag voor dag op te pakken wat binnen mijn verantwoordelijkheid ligt in en als mezelf  in relatie tot de relatiepunten die opkomen en hierin zelfvertrouwen op te bouwen, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving en zelfcorrectie voor zelfcorrectie wandelend in en als de fysieke realiteit.

sterretjes

Mislukking in relatie tot de ziel

——————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 551 – Wat is de enige oplossing in een overweldigende energetische ervaring?

symboolkaarten energie rond Symbool Energy

Een patroon dat ik graag wil veranderen is het ‘boos worden’ op een ander als ik iets zie dat een ander doet als wat niet het beste is voor zelf als leven en hierin dus niet voor ieder ander als leven. Het feit dat ik deelneem in een ervaring van ‘boos worden’ geeft aan dat ik zelf nog deelneem in een gelijkend patroon en hierin geen levend voorbeeld ben; in plaats hiervan wil ik hetgeen dat ik nog niet (volledig) leef, opleggen aan een ander wat ik tot uiting breng in de vorm van boos worden.

Waar word ik dan boos om? Op het moment dat ik zo’n patroon zie in een ander, komt er een enorme hoeveelheid energie in me omhoog waarin ik mezelf geen richting weet te geven. Het enige wat ik kan bedenken is dit delen met de ander, echter dat is dan een delen terwijl ik in een emotie aanwezig ben en dit komt neer op een uiting in boosheid naar de ander – een typo van ‘bosheid’ kwam eruit, waarin ik zie dat ik de bos, de baas wil zijn in dit verhaal. Het is een vorm van controle. Dus probeer ik de controle (terug) te krijgen over mezelf, in mijn eigen reactie en ervaring van overweldiging door de energie die in me omhoog komt en dit probeer ik te stoppen door de ander die dit patroon in mij activeert, te laten inzien dat hij/zij het anders moet doen. Oftewel ik probeer de ander te veranderen zodat het patroon niet langer in mij geactiveerd wordt als ik met die ander ben, in plaats van allereerst mezelf te veranderen en mezelf te stoppen in participatie in deze overweldigende energetische ervaring.

Is het werkelijk boosheid? Of is het gebaseerd op een angst die erachter verscholen ligt? Een angst om iets op te geven in en als mezelf waar ik waarde aan gehecht heb. Waarde hecht zich alleen aan geld of energie, in dit geval een energetische ervaring, om zelf beter van te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verliezen in een energetische ervaring van boosheid, gebaseerd op angst voor verlies van iets waaraan ik waarde gehecht heb in en als mezelf en deze vervolgens te uiten in woorden, geladen met een ervaring van boosheid en angst naar een ander toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in angst voor verlies deel te nemen van een ervaring van ‘samen zijn’ en hierin boosheid en bezorgdheid te ontwikkelen als overweldigende energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een deel van mezelf te verplaatsen naar de ander toe in en als een ervaring van samenzijn, en hierin vervolgens angst voor verlies te creëren, verlies van de ander als mezelf in en als hetgeen ik verplaatst heb naar de ander toe aangezien ikzelf aanwezig ben in deze ‘ervaring met een ander’ en ik niet effectief in en als mezelf aanwezig ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens angst te ervaren een ander weg te duwen of weggeduwd te hebben door mijn uiting van boosheid en zo dus hetgeen te creëren waar ik ‘bang voor ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren en creëren voor mijn eigen fysiek gemanifesteerde angst, in en als een geloof dat ik niet alleen kan bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet alleen kan bestaan in en als deelname in en als een programmering in en als de geest, waar de geest niet alleen kan bestaan aangezien er dan geen energie meer gecreëerd kan worden als reactie op ‘de ander’ en dus, als ik alleen sta, besta ik niet langer in afscheiding in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik alleen sta, de ander weg zal gaan aangezien er niets meer bij mij te halen valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander weggaat als er niets meer te halen valt en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf weg te gaan/weg gegaan te zijn als er niets meer te halen valt bij een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een automatisch patroon van energie winnen in relatie tot een ander in en als de geest en mezelf vervolgens te verliezen in en als dit patroon van winnen en verliezen, in en als de geest, waarin ik niet zie, realiseer en begrijp dat ik mezelf verloren ben in en als de energie en dat ik doorga met dit patroon in een poging om ‘mezelf te behouden’ aangezien ik zelf nog aanwezig ben in en als de  energetische ervaringen en ik mezelf hierin probeer te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren alsof ik mezelf verlies als ik de deelname in de energetische ervaring stop, dat ik mee verdwijn als de energie verdwijnt en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb automatisch te denken, tegen beter weten in, dat deze energie is ‘wie ik ben’, wat deels zo is – het is ‘wie ik ben’ in en als de geest als hetgeen ik ken van mezelf als ‘dit ben ik’, echter die(g)ene die ik wezenlijk ben ken ik (nog) niet (geheel) en dus vertrouw ik automatisch op hetgeen ik wel ken als mezelf als hoe ik aanwezig ben in energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op mezelf als hoe ik aanwezig ben in energetische ervaringen bij gebrek aan leidraad van wie ik werkelijk ben in en als zelfvertrouwen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in en als een overweldigende energetische ervaring van boosheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me ten eerste dat ik projecteer op een ander wat ikzelf nog leef, anders zou ik niet boos worden.

Ik realiseer me dat ik zelf verdwenen ben in en als deze energetische ervaring en dat ik het moment en de gedachte gemist heb waarin dit geactiveerd werd in, als en door mezelf – een moment van buiten af met hierop volgend een gedachte als reactie als controle mechanisme in mezelf die het hele energetische wiel in werking zet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren de controle te verliezen als ik eerst in en als mezelf de vergeving en verandering wandel en pas hierna iets bespreek met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te gebruiken om mezelf tot rust te manen en hierin mezelf afhankelijk te maken van een ander en zijn/haar gedrag om zelf in en als rust, in en als het fysiek aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb rust te definiëren als mezelf in een neutrale positie  – wat inhoudt dat ik aanwezig ben/wil zijn in en als mezelf in en als mijn onderbewuste als ‘staat van bescherming’ waarin ik ben opgegroeid – en als iets of iemand mij hierin ‘wakker schudt’ te denken en geloven ‘dat ik mezelf, in en als deze rust’ verlies, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen ‘deze ruststaat’ verlies in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus angst te ervaren om deze ruststaat te verliezen in en als mezelf als overlevingsmechanisme waarin ik mezelf staande heb gehouden binnen hoe ik ben opgegroeid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik mezelf ‘rustig’ kan krijgen als ik me bevind in deze overweldigende energetische ervaring van boosheid (of bezorgdheid – deze is om apart uit te schrijven).

Ik stel mezelf ten doel de overweldigende energetische ervaring van boosheid door me heen te laten gaan en zelf aanwezig te blijven in en als de adem, waarin ik me realiseer dat ik hierin kan blijven staan/kan opstaan als ik zelf wil en als ik mezelf toesta deel te nemen in en als deze energetische ervaring van boosheid, denk en geloof ik nog dat ik hier ‘recht op heb’ die ik vervolgens uit in en als een uitdrukking van boosheid geprojecteerd op een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven recht te hebben om een energetische ervaring te projecteren op een ander, enkel en alleen omdat ik zelf niet wil veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik zie in een ander, te gebruiken als reden om zelf een recht te behouden om energie te genereren in en als mezelf en vervolgens projecteren op een ander waarin ik de kans creëer om ook in die ander energie te activeren als brandpunt, als ontstekingsmechanisme als basis van een relatie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bezig te zijn geweest om een ontstekingsmechanisme te behouden in en als een relatie in en als de geest, ter instandhouding van mezelf in en als de geest zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf hierin machteloos opstel en dus ervaar ten aanzien van de overweldigende, energetische ervaring van boosheid binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de reden als recht om energie te genereren, te ontmantelen in mezelf en mezelf hiervoor te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als het punt van angst dat aanwezig is als angst voor verlies van de ruststaat in mezelf in en als het onderbewuste als aanleiding van de gehele energetische ervaring en projectie van boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf om een ervaring van angst heen te wandelen en vervolgens, als afleiding, boosheid te genereren en projecteren.

Ik stel mezelf ten doel het punt van angst door te wandelen in fysieke realiteit, in kleine stapjes en mezelf te vergeven en corrigeren daar waar ik in automatische beschermingsmechanismen verval, waarin ik me realiseer dat ik mezelf alleen kan ondersteunen als ik mezelf toesta om specifiek, in en als het fysiek te zien wat er gebeurt binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te staan om specifiek, in en als het fysiek te zien wat ik doe in mezelf en mezelf hierin te vergeven en corrigeren als wat het beste is voor mezelf als leven in en als het fysiek en hierin voor ieder ander als leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te falen/mislukken in dit punt van zelfcorrectie en dus, er liever omheen te wandelen, wat een punt is van eigenbelang aangezien ik een ervaring van mislukking in mezelf ontloop waarin ik mezelf ervan weerhoud om mezelf te verbeteren, alles en alleen om een ervaring in en als mezelf in stand te houden als punt van afscheiding, als bron van mogelijkheid tot het genereren van energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring/het concept van mislukking in mezelf en/als in een ander te bevestigen door te reageren in boosheid op iets wat ik zie in een ander dat niet het beste is voor zelf als leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te staan mezelf te herenigen met het concept van mislukking door te beginnen met de gerelateerde energetische ervaringen door me heen te laten gaan en terug te brengen naar mezelf in en als de adem en mezelf te vergeven in en voor de zelfoordelen die ik hierin plaats en heb geplaatst, als enige oplossing ter voorkoming van het projecteren van deze zelfoordelen op een ander in de vorm van een ervaring van boosheid.

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

The White Light/Soul Construct

les-4-aardeDesteni I Process

Bring yourself back here

(klik op de blauwe links voor ondersteuning en informatie!)

From Energy to Sound – Atlanteans’ Support – Part 63

———————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

 

Dag 468 – Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

icoon_app_ziel_web

Bernard (vertaling):

“Het Ontwerp van de Ziel, had als haar Grondvesting – de Intentie om Controle door het Bestaan heen in te bedden. De Belichaming van de Controle, was om een Doel te Creëren en het Doel had een Grondvesting nodig. Het Grondvestingsuitgangspunt van het Doel: was Mislukking. Die het Wezen dan zou Ontwerpen om hun eigen Motivatie te Creëren om proberen weg te komen van Mislukking. Hierin – zullen zij Mislukking Rechtvaardigen en komen tot het Accepteren ervan als Deel van hun Wezenlijkheid. Als dat eenmaal Geaccepteerd is – zou het Concept van Geboren Worden in Zonde, zogezegd, zelfs Deel worden van de Fysieke Realiteit. Dit is Gedaan voor Miljoenen en Miljoenen en Miljoenen Jaren, totdat niemand zich kon Herinneren wie ze werkelijk waren, of zouden kunnen zijn. Omdat, het ‘kunnen zijn’ Vervangen was door Motivatie om proberen weg te komen van de Mislukking die elke Ademhaling lijkt te Plagen als Gedachten die omhoog komen, als Gevoelens en Emoties en Visioenen en Stemmen in de Geest – Vragend, Hopend, Wensend, Negerend, Ontkennend, voor Altijd Zoekend naar een Gevoel waarvan iedereen Gelooft dat het ‘moet Bestaan’ en dat uiteindelijk de Naam ‘Liefde’ kreeg. Maar alles dat het was, was in feite Mislukking in een andere Naam. Zelf Gecreëerd – Complete Controle, Absolute Afscheiding.”

“Bijvoorbeeld, het Moderne Gezicht van Mislukking is Gebaseerd op de Vooronderstelling – die het Fundament vormt van het Consumentisme  – dat jouw Leven ‘op de één of andere manier’ niet compleet en goed genoeg is, tenzij je het Volgende Product hebt dat het Beter zal gaan maken. Niemand kan zich Herinneren wanneer ze Veranderd en Vervallen zijn in Acceptatie van zulk Bizar Gedrag. En toch, het is Geaccepteerd en ieder Kind, wordt dit vanaf de Geboorte als de Enige Realiteit Geleerd. Ingebed, op ieder niveau – het impliciete en stilzwijgende Concept: “je bent een Mislukking en je Leven zal nooit goed genoeg zijn”. Wanneer je het Acceptabel Maakt, als een Individu, kun je Nooit zelf vervulling Bereiken door jezelf – je zal altijd iets Nodig hebben om je Beter te Voelen”.

“Als een Voorbeeld in de Geschiedenis, als we naar de Middeleeuwen Kijken – en dan de Industriële Revolutie en de verscheidene stappen die onze Economie nam – zul je hierin ingebed Opmerken: het Absolute Lijden dat de Mens Dwong te ontwikkelen binnenin zichzelf, dingen als Moed. Maar deze Moed was in feite Ingebed en Gefundeerd in Mislukking. En, onverschillig voor het Lijden – het Fascinerende ding is: dat de Mens op een Individueel Niveau zo Beheerst wordt, door Mislukking, dat ze de Eenvoud van het Eindigen van alle mislukking Niet Kunnen Bevatten. Hetgeen overduidelijk is Samen te Werken als EEN groep, als Mensheid, als Leven – en te Geven aan elkaar, zoals je zou willen Ontvangen.”

“Dus, als we Kijken naar één van de Primaire Invloeden die dit Mislukking-Concept heeft Uitgedaagd: zullen we Opmerken dat het Jezus was. Niet zozeer vanwege Wie hij was, maar Eerder als Hoe zijn Boodschap Gebruikt werd. Fascinerend genoeg – in plaats van de Praktische Levende Woorden te nemen waarmee een samenleving te creëren die het Beste is voor Al het Leven; werd Jezus Vergoddelijkt en Bloed en Dood werden de Ingangen tot Vervulling. Zo Angstaanjagend Eng, dat iedereen alleen in het Zien of het Horen van het Verhaal – Onmiddellijk Mislukking zou Accepteren, omdat ze zichzelf niet Kunnen Zien om dat OOIT te doen, te lijden voor anderen, om gekruisigd te worden– en om zonder zonde te zijn.”

“Ongelukkigerwijs, zul je Opmerken dat er nergens – Enige Indicatoren door de geschiedenis heen zijn die de Geest Uitdagen. In plaats, is de Geest gebruikt als een Manier om deze Mislukkingen te Rechtvaardigen. Omdat Individualiteit Gedefiniëerd is om van de Geest te zijn en dus – het Wezen, die bij de Dood de Ziel zou zijn, als Doel zou hebben – een Toewijding, om Mislukking te Overwinnen. Niet op een Praktische Manier maar eerder in het Creëren van Gevoelens die benoemd werden als ‘Hoop’, ‘Liefde’ en Veel Meer. Allemaal fascinerenderwijze, de Daadwerkelijke Creaties van de Mensheid. En Niet het Rechtstreekse Ontwerp van degenen die de Realiteit Ontwierpen. In Anu’s Aanvankelijke Interviews, praatte hij over het Fascinerende ding – dat de Mensheid Liefde Creëerde. Hij hoefde Niets te doen. Alles wat hij zeker moest stellen, was dat – iedereen, onafhankelijk van hoe zij proberen – Altijd Mislukken. En als je naar je Leven Kijkt: zul je dit Herhalende Patroon Zien.”

“Dus, in Moderne Tijden – maakte de Mensheid Liefde Fysiek. Het was deze Behoefte aan Vervulling – een Manier om te meten of je werkelijk Hoop, Liefde, Zelfvervulling bereikt hebt – en de Mens vond Geld uit. Dus, hier Zijn we: in een Totale Realiteit waar ieder Afzonderlijk Deel van de Bestaande Wezens Illusies zijn – zelfs Vlees gemaakt, zogezegd. Met zo’n Volledig Geloof, dat dit De Enige Manier is dat Dingen Ooit kunnen Zijn – dat, niet een enkel moment Besteed is aan het Begrijpen en onderzoeken HOE dit Alles tot stand is gekomen.”

“De Ziel was de Drager van het Voorgeprogrammeerde Ontwerp dat Ingeprent zou worden in het Fysieke. En door de Tijd heen, uiteindelijk, was er een Manier Gevestigd om de Mens te Doen Geloven – dat wanneer je je Goddelijke Afkomst Accepteert en het Concept dat je terug zult Keren tot jouw Schepper als Eén die jouw Lessen van Mislukking overwonnen heeft door hoopvol te blijven, door te focussen op Liefde – dit jou jouw Ziel terug zou Geven, zogezegd. En als je het Geloof onderzoekt van degenen in Spiritualiteit: zij zijn allen door een Proces gegaan van het Ontwikkelen van hun Ziel, wat het Ontwikkelen is van Hoop, Liefde, Licht en ALLE Punten die jou Toestaan om Mislukking te Rechtvaardigen – om jezelf af te Scheiden van het Systeem dat dit veroorzaakt, om jezelf te Beschermen met Geld en Bezittingen; en om Dankbaar te Wachten op je Dood en je VERDIENDE BELONING van het Terugkeren naar jouw Familie van de Ziel. Dit is Diep Verankerd en daar is Massa’s over Geschreven. Zelfs de Psychologie zoals het bestaat vandaag de dag, neigt hier Uitgebreid in te gaan – gebruik makend van dezelfde concepten, om de Persoon te Motiveren op te staan vanuit Mislukking. In plaats van de Mislukking te Voorkomen – Mislukking is Hopen op, omdat dat het wezen zal Dwingen de Tegenovergestelde Polariteit te Omarmen, de Positieve Boodschap. En, als ze eenmaal een Positieve Benadering hebben – zijn ze van ‘Gezonde Geest’. En in zekere zin, komt het woord ‘Gezond’ (Healthy) – van ZONDE (Hell). Je bent door de Zonde (Hel) gewandeld, je creëert je Eigen Positief Gesneden Beeld dat er voor zal Zorgen dat er – op Zijn Minst: in jouw Graf, op jouw Grafsteen een Positieve Herinnering zal zijn; en de Hoop – zoals je kunt Zien, zelfs vanaf de Egyptische Tijd – op iets beters in het Hiernamaals. Maar, nergens – hebben we zelfs maar het Geringste geavanceerde Intellect dat overwoog HIER uit te zoeken en deze Bizarre Manier van bestaan te voorkomen.”

“Dus – Begrijp, in je Proces: zul je de Mislukking onder Ogen zien. En in de Groep – is het Belangrijk om elkaar te Ondersteunen – om nooit Conclusies te trekken en om het Belang van Schrijven te Realiseren. De Schoonheid van Schrijven is dat het Extreem Moeilijk is om iets te Schrijven wat je niet Bedoelt, in het bijzonder in de Reis naar Leven. Dat is Waarom, wanneer iemand gemene dingen Schrijft – het is wat zij werkelijk bedoelen. En daarom, is het Belangrijk voor een ieder om te Blijven Schrijven – omdat, in zekere zin, je diegenen die jou Ondersteunen in de Groep aan het Vertellen bent – dat je Oké bent en dat je jouw Uitdagingen goed Hanteert – en zij kunnen in jouw Schrijven Zien wanneer je Hulp Nodig hebt. En dan, stel ik voor – Help Je, waar je kunt.”

“Realiseer je: er kan Nooit een Snelle Oplossing voor dit Probleem zijn, omdat je Fundamenteel – jezelf moet Veranderen, zo Helder, dat zelfs waar je Alleen bent: je Geen Kwaad zult Spreken over een ander, je Niet zult Roddelen, je Geen deel zult uitmaken van het Veroorzaken van hun Mislukking alleen maar om hen naar beneden te halen – je zult jezelf door je wil oproepen een manier te Vinden binnenin jezelf, die de Weg is voor jezelf en anderen, die zal Leiden naar een Wereld die het Beste is voor Alles en Iedereen. En bij het Vinden van deze Weg – in jezelf, zal je de Weg Voorgaan en dus – per definitie, een Werkelijk Leider zijn. En hierin, een ieder die de Weg Voorgaat – zal Gelijkheid Vertegenwoordigen en vanwege het Beoogde Resultaat van Wat het Beste is voor Al het Leven: Eén zijn. Hierin: is ieders Individuele strijd Uniek en in zekere zin Alleen. Omdat, je Uniek bent Voorgeprogrammeerd, al zijn de Patronen die gebruikt zijn hetzelfde – de specifieke Ervaringen zullen Eerder Persoonlijk zijn. Daarom is het Belangrijk om je Vastberadenheid te Versterken, Realiserend: in dit Stadium – dat je Alleen Eén Leven hebt om de Missie van het Creëren van jezelf als Leven als Wat het Beste is voor Al het Leven te Volbrengen, als het Levende Woord – Zowel vanbinnen als vanbuiten, Gelijk. Zodat er Geen Conflict bestaat vanbinnen en vanbuiten in Iedere Ademhaling, zodat je niet de Oorzaak bent tengevolge van je eigen Conflict van je Eigen Mislukking.”

“Iedere Mislukking die je onder Ogen zult zien in het Systeem – is Puur een Uitdaging Hoe een Manier te Vinden om een Oplossing rondom het punt te Presenteren, die – door Toepassing van Wat het Beste is voor Alles en Iedereen, de Mislukking zal Oplossen en het verandert in een Win-Win voor Alles en Iedereen. Het Gebruik van zo’n Benadering, zal Weldadig zijn voor jezelf en zal ook Anderen Bevoordelen en zal betekenen dat je jouw Proces zo Effectief mogelijk Wandelt.”

“Ten aanzien van het punt van Jezus en zijn Mislukking – Begrijp: dat dat een Perspectief is om aan te Tonen dat – er Verscheidene Benaderingen zijn om de Kruisiging te Beschouwen en dat Jezus’ bereidwilligheid om Gekruisigd te worden ook Zelfmoord genoemd kan worden.”

“Dus, daarom: Je kunt je Uiterste Best doen in je Proces- maar Uiteindelijk – je Overgeven aan Mislukking, omdat het Allemaal Onmogelijk lijkt. En dan, zal jouw Opgeven ook een Zelfmoord zijn omdat: zelfs als je Voortgaat in hetzelfde Lichaam maar je het Leven Opgeeft – je de Mogelijkheid Doodt van jezelf om Leven te Zijn.

“Geld is het Gereedschap geworden waarmee men een gevoel van Macht Ervaart over je Omstandigheden –  die je zal Vermommen en Beweren ‘Succes’ te zijn. Maar, succes in zijn Context die Betekenisvol zou zijn, zou zijn: een Wereld die het Beste is voor Al het Leven –  Waar Alles en Iedereen verzorgd wordt. Individueel Succes, zal Altijd een Uitgangspunt van Mislukking hebben – en het Geloof dat op de één of andere manier, omdat je Meer hebt dan anderen, je Succes Bereikt hebt. Dat is Zeker geen Maatstaf voor Succes. Maar eerder, Gelijkend op een Piraat die Rooft en Steelt uit Eigenbelang.”

“ Afstemming met elkaar is Niet zozeer een Ervaring van Verbinding – het is Eerder de Manier waarop ons Systeem Functioneert, waardoor Alles en Iedereen verzorgd wordt – hetgeen Bevestigt dat we onze Onderlinge Verbondenheid Begrijpen. Het heeft Geen gevoel, het heeft Geen Gevoel Nodig – en ieder gevoel van Verbinding, is nog steeds Gebaseerd op Mislukking. Wanneer twee of meer dan zouden ontmoeten in het Fysieke als een Werkelijke Verbinding: zal er Respect en Achting Zijn voor Wat Bereikt is als Mensheid, als Eén, als Gelijk. En een ieder zal het Proces Begrijpen dat ieder door moest gaan om zichzelf te Transformeren om zulk een Staat van Individualiteit te Bereiken die Leven Waard is.”

“Er is een Punt dat Zo Uitdagend is – dat het zal Voelen alsof men het Nooit voor elkaar kan krijgen en men moet Voorbij dit Punt komen. Geef je jezelf op, niet Echt. Omdat het Zelf nog niet Bestaat. Geef je op om het Zelf te Worden – Ja, dat is Specifieker. Begrijp dat: het Opzettelijk Geprogrammeerd was om je te doen Geloven dat je jezelf Opgeeft. En daarin – zou je jezelf Afstemmen op dit Zelf dat ‘vol zonde’ is. Maar in feite – is dat Niet een Zelf in de Wezenlijke Context van het Woord. Het is Slechts het Zelf waartoe iedereen kwam te Accepteren. Hetgeen ALLES van Mislukking Belichaamt en men zou dat Mislukte Zelf op moeten geven – omdat dat Mislukte Zelf jou nooit zal ondersteunen als Leven of een ander als Leven.”

“Dus, begrijp: je hebt de Namaakzelf Gecreërd volgens de Drijfkracht en Motivatie van bijvoorbeeld, Hoop, zodat, in plaats van het Opgeven van de Namaakzelf en het Vestigen van het Werkelijke Zelf – je de Namaakzelf Rechtvaardigt – om het Nooit op te Geven, door bijvoorbeeld Hoop te gebruiken. En dan een Namaakrealiteit van Eigenbelang Creërend waar alleen JIJ van profiteert, omdat jij Profiteert – overtuig je jezelf dat je Acties Rechtvaardig waren.”

“Iedereen is nu te bang om dood te gaan – en niemand wil hun Geld opgeven, hun Seks, hun Playboy, hun Pornokanaal, hun Prachtige Hawaïstranden – dus, maak je geen zorgen, de Oorlog gebeurt op straat tussen Dronken mensen, in huizen, waar mensen krankzinnig worden. En met name in Economische Oorlogen. Maar, een Grote Oorlog – degenen met  Gevestigde Belangen hebben teveel te Verliezen, zij zullen alleen Oorlog maken in Arme Landen waar de Arme Nevenschade is. Of in andere Landen waar ze Enorme Fortuinen kunnen maken.”

Desteni Leadership Forum – 13 Maart 2013

Failure in relation to the SOUL – Bernard Poolman

(Vertaald in samenwerking met Sylvie Jacobs)

bigstock-Deep-Love-1056039_ro_595

(Link naar Witness-blog)

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 461 – Hormonale activatie als aantrekking

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb intimiteit te ervaren in en als de hormonale activatie welke de eigen immuniteit onderdrukt en welke aanwezig is met reproductie als doel, om aan te trekken, seks te hebben en voort te planten – aangezien als er geen aantrekking bestaat ter onderdrukking van de onderliggende zelfafwijzing, er geen reproductie zal plaatsvinden aangezien dit voelt als afwijzing van de ander welke leidt tot afstoting van de ander en dus zouden we dan niet eens overwegen om seks te hebben en onszelf dus niet voortplanten (als we dit niet stoppen, vergeven en corrigeren in en als zelf als een richting geven van en als zelf, de ervaringen van de geest uit, het fysiek in).

(Uit: Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek )

Als en wanneer ik mezelf intimiteit zie ervaren in en als een hormonale activatie in mezelf welke ik als aantrekking en/of herkenning ervaar dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat herkenning een onderdeel van aantrekking is die valt onder de ‘zielsherkenning‘ en dus binnen de voorprogrammering.

Ik realiseer me dat ik ben voorgeprogrammeerd en mezelf hierop volgend geprogrammeerd heb om sommige mensen te herkennen en ‘aan te trekken’ en sommige mensen niet te herkennen en ‘af te stoten’, waardoor ik mezelf (be)vestig in de beperking als de limieten van mezelf in en als de geest in voorkeur en afkeur en dan fysiek gemanifesteerd.

Ik realiseer me dat zolang ik hierin participeer, ik altijd een afscheiding in stand houd in en als mezelf, welke feitelijk een afscheiding is van een deel van mezelf welke ik op afstand houd en waarop ik reageer als ik dit gemanifesteerd zie in een ander mens waar ik mee te maken heb/krijg; dus of ik zorg dat ik ‘niets met die mensen te maken heb/hoef te hebben’ of ik reageer op deze mensen in en als mezelf en houd ze hiermee ‘op afstand’ door te proberen, ze met mijn reactie  van me af te houden/van me af te duwen.

Ik realiseer me dat ik dus een oordeel heb op hetgeen ik gemanifesteerd zie in een ander waarop ik reageer als waar ik afstand van houd door van me af te duwen of weg te blijven en dus, angst ervaar hierin in en als een gedachte (als oordeel) welke ik ooit heb aangemaakt in en als een poging om controle te behouden in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik dus angst ervaar om controle te verliezen en dus houd ik afstand/blijf ik weg.

Ik realiseer me dat ik geleerd heb om controle te behouden in en als de geest en niet geleerd heb hoe te leven in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek en dus feitelijk angst ervaar voor ‘het onbekende’ als iets wat ik niet geleerd heb en tevens als iets waartoe ik niet ‘geprogrammeerd’ ben.

Ik realiseer me dat ik hierin een angst ervaar om mezelf te verliezen als hoe ik mezelf ken in en als de geest en dat ik ‘hoe ik mezelf ken’ graag wil behouden in en als een geloof dat ‘Dit Is Wie Ik Ben’.

Ik realiseer me dat ik geloof dat ik mezelf opgeef als ik deze ‘dit is wie ik ben’ opgeef.

Ik realiseer me dat ik met de ervaring van afkeer, een ervaring van aantrekking in stand houd in en als polariteit en vice versa.

Ik realiseer me dat ik geneigd ben om een ervaring van aantrekking in stand te houden omdat dit wel prettig aanvoelt binnenin mezelf, namelijk als herkenning en dus als ‘veilig’.

Ik realiseer me dat ervaringen van aantrekken en afkeer volledig geautomatiseerd zijn want altijd zo geleefd en dat het dus tijd inneemt om dit te zien, stoppen, zelfvergeven, zelfcorrigeren en vervolgens te leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte er op komt als ik neig iemand aan te trekken in en als een ervaring van herkenning en hierin te zien wie ik geloof te zijn in en als herkenning van mezelf in een ander, in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte er op komt als ik neig iemand van me af te duwen en hierin te zien wie ik geloof te zijn in en als controle in en als een gedachte, opgezet in angst.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als de gedachte die opkomt in en als aantrekking in en als een geloof in ‘dit is wie ik ben’ welke een vorm van controle is maar welke ik niet zo ervaar omdat deze ‘bekend’ voelt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als de gedachte die opkomt in en als afkeer als controle in en als een geloof in ‘dit is wie ik ben’.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke manifestatie van aantrekking als herkenning in en als mezelf te onderzoeken als deze opkomt en te zien welke gedachte als geloof als controle hierin is opgeslagen in de vorm van gevoelens, gemanifesteerd in het spierweefsel in het fysiek welke tot spanning als ongemak leidt/lijdt ook al voelt het in het moment ‘prettig’ aan.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke manifestatie van afkeer in en als mezelf te onderzoeken als deze opkomt en te zien welke gedachte als geloof als controle hierin is opgeslagen in de vorm van emoties, gemanifesteerd in het spierweefsel in het fysiek welke tot spanning als ongemak leidt/lijdt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in de energetische ervaring van aantrekking en/of afkeer door in te ademen, 3 tellen vast te houden en uit te ademen en dit een paar keer te doen totdat de energetische ervaring afneemt, zodat en waarin ik niet naar voren stap/val in en als de geest in energie maar aanwezig blijf in en als het fysiek en zo de energie gescheiden houd van het fysiek en niet opnieuw integreer.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken, als en wanneer ik mezelf gestopt heb in participatie in de energetische ervaring van afkeer, waar deze ervaring aan gerelateerd is en te zien hoe ik mezelf hierin vrij kan maken in en als zelfondersteuning met behulp van schrijven en/of hardop uitspreken van zelfvergeving en zelfcorrectie zodat en totdat ik mezelf begrijp en dus vergeven heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in een ervaring van aantrekking en/of afwijzing en mezelf niet opnieuw zelf ‘aan te trekken (aan te spannen) of af te wijzen (in afscheiding van mezelf) en hierin de tijd te nemen die ik nodig heb in en als de toepassing van zelfvergeving zonder dit onnodig uit te rekken en/of uit te stellen.

Dag 478 – Afwijzing – zelfcorrecties

Dag 479 – Herkenning als de mantel der liefde – zelfcorrecties

Dag 480 – Inhouden van zelfexpressie in en als wraak

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/