Dag 557 – I put a spell on you

index

Ik hoorde mezelf spreken in woorden als ‘ik word buiten spel gezet’ en ‘er staat veel op het spel’; beiden in dezelfde context. Sylvie bracht naar voren om ook in het Engelse woord te zien:

spell

Ban, betovering, begoocheling

Ik had het woord ‘ban’ nog niet als ‘betovering’ bekeken dus dat geeft al direct een perspectief om mee te werken.

Ik had het over relatie gerelateerde onderwerpen waarbij ik me buiten spel gezet ervaar of dat er veel op het spel staat. Betovering. Bevind ik me dan toch weer in een betovering van de ervaring van liefde, zo heel subtiel op de achtergrond? Een soort van verbondenheid zou ik het eerder willen noemen, en daarin kun je natuurlijk buiten spell gezet worden.

Een reeks zelfvergevingen om mezelf een beetje hier te brengen en te ontdoen van emotionele hechtingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me geen raad te weten als ik buiten spel wordt gezet en diegene niet kan bereiken terwijl we op dat moment hebben afgesproken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, zodra ik met iemand samen ben, niet meer te weten hoe mezelf alleen te bewegen en staande houden zonder diegene in mijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik opnieuw ‘buiten spel’ wordt gezet terwijl ik zoveel als mogelijk zo uitgebreid van tevoren had doorgenomen en besproken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het is afgelopen als ik geen antwoord krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in, als en met een ervaring van verbijstering ‘achterblijf’ als ik geen antwoord krijg en iemand niet te bereiken is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bijna verlamd in elkaar te zakken van deze ervaring van verbijstering die opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verbijstering te geloven en te denken dat dit echt mijn einde is, dat ik niet meer verder wil leven zonder die ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn wil tot leven te verbinden aan een ander en zo verbondenheid te creëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst op bed te willen gaan liggen ineengedoken, maar ook daar niet goed raad te weten met de ervaringen binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren tegenover de ervaringen binnenin mij en ook niet te willen opstaan hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij ieder geluid een overgeslagen hartslag te hebben in en als de hoop dat de ander hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me paranoia te gaan gedragen doordat een ander zich terugtrekt om eigen redenen waar ik geen invloed op heb of heb gehad, behalve dat in partnerschap zelf onder ogen wordt gezien en ik geen illusies wil laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb maar niet uit de illusie van de ervaringen van machteloosheid te komen doordat ik mijn ervaringen verbind met de acties van een ander en hierin mijzelf afhankelijk en machteloos maak ten aanzien van mijn ervaringen en dus, gerelateerd want verbonden aan een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te verbinden met een ander buiten mij door ervaringen met diegene in en als de angst dat diegene wegloopt en als dit dan gebeurt, weet ik me geen raad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet zonder de ander buiten mij verder te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfwil te hebben verbonden aan hem en doordat hij hetzelfde wilde, zag ik dit niet aankomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het mezelf kwalijk te nemen dat ik dit niet zag aankomen, al ervoer ik dit punt wel al lang onder de oppervlakte maar het leek alsof het werd opgepakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het punt liever onder de oppervlakte te houden en samen te zijn dan het punt zichtbaar te hebben en niet samen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat punten niet zichtbaar kunnen zijn zolang er twee mensen samen zijn en dus moet er steeds één weglopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het nodig is en/of dat het blijkbaar toch weer gebeurt dat er één iemand wegloopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nu niet te hebben verwacht dat er één iemand zou weglopen aangezien beiden graag willen en bereidheid tonen om de zaken op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de bereidheid en de wil te zien als voldoende om iets op door te zetten zonder de gehele geest in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er nu niets wordt opgepakt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat eerst zichtbaar moet worden wat er moet worden opgepakt en dat is nu gebeurt en dat ik nu feitelijk niet weet wat iemand oppakt, ik kan alleen zelf oppakken wat nodig is en mijn verantwoordelijkheid is, van binnen en van buiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vergaan van de ervaring van angst voor verlies en hierin mezelf compleet te verliezen en/of reeds hebben verloren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf compleet te hebben verloren in en als de ervaring van angst voor verlies en telkens als dit geactiveerd wordt, mezelf compleet te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in het ‘spell’ te willen deelnemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een spell als verbinding te creëren in en als een angst voor het buitensluiten en stoppen van communicatie als een niet delen wat er speelt in zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te delen met mezelf wat er spe(e)lt, dit diep weg te stoppen en mezelf hierin en hierdoor te verliezen, diep weggestopt in en als de spell.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van communicatie en in paniek te raken als dit niet mogelijk is, terwijl het enige wat ik wil is een duidelijk en zelfoprecht communiceren met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ander niet weggaat omdat ik duidelijk heb laten zien dat ik niet meer wegga en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op de ander te projecteren in hoe ik mezelf ervaar zonder in te zien dat juist mijn niet weggaan weleens ‘angstaanjagend’ zou kunnen zijn aangezien we zelf onder ogen zien als twee mensen naast elkaar leven zonder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben verwacht dat op een overeenstemming, een overeenkomst zal volgen in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik zelf in het verleden vaker mijn stem op ja gezet hebt en later deze heb teruggenomen naar een nee in daden in en als een ervaring van weerstand wat in feite ook een angst inhoudt en dat een overeenkomst pas een overeenkomst is als we die in en als het fysiek wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een spell op een ander te willen plaatsen vanuit deze diepe verborgenheid in en als een uitgangspunt van angst dat de ander anders weggaat, in en als de gedachte dat als ik werkelijk zelfoprecht ben en dit vraag van de ander, de ander dit niet wil en beslist weg te gaan en dus, om dit alles te voorkomen probeer ik het met de spell als betovering als begoocheling welke zoals, we zien, tegelijkertijd een ban inhoudt en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik iemand probeer te bannen en dus feitelijk wegduw, de ban in, in en als de geest, in en als een spell.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te duwen de geest in, het spel in, de ban in, in en als de spell en mezelf (en/als de ander) hierin te willen betoveren/begoochelen zodat ik het niet int-del en zodat niemand het ont-dekken zal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten betoveren door het spel als de spell van een ander en me hierin te laten verbannen in en als de geest in betovering en ontgoocheling, terwijl dat eigenlijk niet is wat ik werkelijk wil maar wel toesta, in en als een angst dat iemand anders weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb compleet beheerst te zijn door en als de angst voor het weggaan van iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus compleet te beheersen door en als de angst voor verlies van iemand anders dan ikzelf, wat feitelijk een projectie moet zijn van angst voor verlies van mezelf, wat dan een oordeel als gedachte inhoudt van mezelf eigenlijk willen behouden zoals ik besta in en als het spell in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het spell best wel graag voort te willen zetten als beide partijen hierin toestemmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik het spell wel voort wil zetten als beide partijen toestemmen en teleurgesteldheid te ervaren als dit niet door gaat, wat feitelijk ook weer niet het geheel is maar wederom voortkomt uit dezelfde angst als gedachte dat iemand weggaat als we het spell niet voortzetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te duwen de geest in, het spel in, de ban in, in en als de spell en mezelf (en/als de ander) hierin te willen betoveren/begoochelen zodat ik het niet int-del en zodat niemand het ont-dekken zal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf als de ander dus feitelijk niet toegestaan en aanvaard heb om gewoon hier te zijn in en als het fysiek, zonder spell terwijl dat hetgeen is wat ik het liefste wil en om dit ‘liefste’ te behouden I put a spell on it/on you as me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom ik vaker in situaties verkeer waarin de male wegloopt en de communicatie geheel stopt waarin ik telkens opnieuw denk en ervaar ‘heb ik het zo verkeerd gedaan?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het weglopen van een ander iets met mij van doen heeft en me hier slachtoffer van te maken zodat ik de pijn en verdriet die het doet van iemand die zich afkeert van communicatie en mij alleen ‘achterlaat’, niet hoef te voelen en ik druk kan zijn met het zoeken van ‘fouten’ in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het pijn doet om alleen te worden achter gelaten en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het pijn doet om alleen te zijn, waarin ik zie dat de pijn bestaat in en als een angst om alleen te blijven voor de rest van mijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen – mezelf aan te jagen in, als en met de adrenaline van angst met (participatie in) een toekomstprojectie die voort moet komen uit gedachten als herinneringen uit het verleden, bestaande in en als een ervaring van ‘altijd maar alleen zijn’ welke dan even verdwijnt als er iemand anders aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn een ander weg te jagen met mijn reacties en te denken en geloven dat ik helemaal vrij van reactie moet zijn voordat ik samen kan zijn met iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk angst te ervaren om de spell weg te jagen met mijn reacties die we eerst zorgvuldig hebben opgebouwd in en als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mijn interpretatie  los te laten, in en als een angst om de spell te verliezen waarin ik denk en geloof dat alles voorbij is en ik dus alles verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alles verlies als alles voorbij is.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het zelfoprecht zien waar ik me bevind in het spel/de spell door te zien wat er spe(e)lt als reacties binnenin mij waarvoor ik geen verantwoordelijkheid heb genomen en vervolgens verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik ont-dek door de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel het concept van oorzaak en gevolg los te laten in en als de geest en tevens mijn zoektocht in en als een geloof dat ik me alleen maar in de spell bevind en in plaats hiervan te realiseren dat aspecten van de spell zijn waarvan ik me kan ontdoen en dat aspecten echt zijn – ook binnenin de spell – die ik kan voortzetten in en als zelf, in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel te blijven staan in en als mezelf in wat ik wil in zelfoprechtheid en hierin alles te doen wat binnen mijn mogelijkheid ligt om te maken dat het werkt en hetgeen waarop ik geen invloed heb, adem voor adem per zelfvergeving los te laten.

Ik stel mezelf ten doel ‘gewoon hier zijn’ te herdefiniëren in en als een vrede maken met wat zich hier aandient en dus, ik stel mezelf ten doel vrede te maken met wat zich aandient en mezelf te vergeven voor wat hierin in reactie opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik vrede maak met wat zich aandient, ik niet langer samen zal zijn met mijn partner aangezien ik dan vrede maak met het alleen zijn op het moment binnen deze situatie waarin ik angst ervaar dat als ik dit doe, dat hij nooit weerom komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik vrede maak met wat zich aandient en dus met het alleen zijn op dit moment, ik niet langer zal accepteren dat ik of een ander zich in een spell bevindt en ik van hieruit zal beslissen niet samen te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus uit angst om zelf niet samen te willen leven met iemand die zich in het spell bevindt, me aan te passen aan de spell in en als mezelf, net zoals we allen geleerd hebben in het spel der liefde tussen ouder en kind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat een ander niet met me mee gaat en zelf opstaat in en als zelfoprechtheid en zo verkies ik het spell samen in zelfonoprechtheid boven het alleen zijn in zelfoprechtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfoprechtheid te koppelen aan alleen leven en zelfonoprechtheid aan samenleven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen,  in zelfoprechtheid met een ander kan samenleven die al dan niet, zich in zelfoprechtheid bevindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of het mogelijk is om met iemand samen te leven die zich in zelfonoprechtheid bevindt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat we allen zo jaren geleefd hebben en nog deels doen in en als onszelf, met onszelf en dus ‘samen’leven met onszelf in zelfonoprechtheid van waaruit we wandelen naar zelfoprechtheid en zo is het mogelijk dat hetgeen geleefd is in de wandeling in en als zelf, kan worden toegepast ter voorbeeld voor en ondersteuning van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door gebrek aan zelfvertrouwen te denken dat het niet lukt oftewel mislukt.

Ik stel mezelf ten doel, dag voor dag op te pakken wat binnen mijn verantwoordelijkheid ligt in en als mezelf  in relatie tot de relatiepunten die opkomen en hierin zelfvertrouwen op te bouwen, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving en zelfcorrectie voor zelfcorrectie wandelend in en als de fysieke realiteit.

sterretjes

Mislukking in relatie tot de ziel

——————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 212 – De Intimiteit-Personaliteit

Relationship-success-support-intimacy-personality

In Relationship Support Succes-Intimicy Personality wordt de Intimiteit-Personaliteit besproken.

Tijdens het luisteren komen nog wat punten van gemis omhoog gekoppeld aan ervaringen die ik heb ‘opgedaan’ met een Poolse jongen een aantal jaar terug, die ik destijds als ‘the one’ heb bestempeld en al regelmatig over geschreven heb tot aan een jaar geleden als over pool nr1. Zijn naam is Zbigniew.

De eerste keer dat we seks met elkaar hadden was dit niet op elkaar afgestemd, maar dit hadden we na een paar keer gecorrigeerd zonder hier beiden onzeker of ongemakkelijk van te worden, zonder weg te lopen hierin, waarin een soort basis gelegd was waarop de volgende keren de fysieke intimiteit gedeeld kon worden, en ook als dit een keer niet liep was het geen probleem en pakten we het de volgende keer weer op. Ik ervoer een vertrouwen hierin welke ik als vertrouwen in hem heb benoemd/ervaren maar wat me tegelijkertijd een basis van vertrouwen in mezelf in het delen van fysieke intimiteit heeft gegeven die blijvend is. Toch ervaar ik een gemis hierin, dus er liggen nog lijntjes naar hem toe en/of naar het delen van fysieke intimiteit met een ander op zich.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog steeds een ervaring van gemis te hebben als ik denk aan het samenzijn met Zbigniew, welke met name gekoppeld is aan het fysiek samenzijn met elkaar en waarin ik en hij een gevoelswaarde gekoppeld hebben aan het fysiek samen zijn met elkaar en hierin aan elkaars naam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gemak te missen waarmee we fysieke intimiteit deelden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel van vertrouwen te missen die ik ervaren heb in het delen van fysieke intimiteit met Zbigniew.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb destijds te denken/geloven dat hij de ene is en hierin dus te denken/geloven dat hij ook de enige is waarmee ik nog seks/fysieke intimiteit deel, en hierin een ervaring van gemis te creeren van het missen van mijn doel als zijn met de ene ware, aangezien is gebleken dat we niet praktisch fysiek samen leven en zullen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring niet los te willen laten, in plaats van in te zien dat door het ontmoeten van elkaar en het delen van fysieke intimiteit met elkaar, het doel in/als bewustzijn sowieso bereikt is, waardoor ik gemakkelijker in staat ben geweest de illusie van zo’n doel in/als bewustzijn en/of in ziels-construct vrij te geven en in te zien dat dit doel aan een programmering gekoppeld is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb destijds een bereid zijn in mezelf te zien, om mezelf volledig op te geven voor dit doel van fysiek samen zijn,  als had gebleken dat hij hiertoe in staat was, in plaats van in te zien dat ik hier zelf helemaal niet toe in staat ben en ook niet wil zijn, dat ik mezelf in/als expressie in woorden niet op wil geven voor een sporadische expressie in/als fysiek in een fysiek samenzijn, waarin ik mezelf afhankelijk maak van zijn fysieke aanwezigheid en hierin van zijn gemoedstoestand waardoor hij sporadisch fysiek aanwezig is/kan/wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf sporadisch werkelijk fysiek aanwezig te zijn en te expressen wie en wat ik ben in woorden in/als het fysiek, maar hiertoe mezelf alleen in staat achtte in zijn fysieke aanwezigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van de penetratie te missen met Zbigniew en het volledige vertrouwen en hierdoor gemak wat ik hierin voelde als zijnde dat hij mij hierin ondersteunde in plaats van een alleen-spel hierin te spelen en me de ruimte gaf om mezelf te expressen zoals ik in dat moment was in seksualiteit zonder iets van me te willen, in plaats van in te zien dat deze ondersteuning en expressie  nog wel bij beiden plaats vond gekoppeld aan een ervaring van gevoelens, dat ik iets van hem wilde en hij juist wegliep en in praktische werkelijkheid niet in zelf wil zien en hierin open wil communiceren waardoor we geen mogelijkheid hadden om door de gevoelens en angsten heen te wandelen en dus de fysieke communicatie over bleef als enige opening tot communicatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfvertrouwen in fysieke intimiteit te koppelen aan een ervaring in fysieke intimiteit met Zbigniew, in plaats van zelfvertrouwen te creeren in relatie tot mezelf in/als fysiek in ieder moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als fysiek in zelfvertrouwen te missen in ieder moment, aangezien ik mezelf nog verlaat door participatie in/als de mind/het bewustzijn, en hierin fysieke klachten manifesteer/in stand houd/heb gemanifesteerd waardoor ik een wantrouwen naar mezelf in mijn eigen fysiek ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van fysieke intimiteit met Zbigniew als ‘compleet’  en ‘altijd goed’  te hebben benoemd en ervaren, waarin we de praktische realiteit niet onder ogen hebben gezien en niet samen hebben doorlopen, en het dus een ‘altijd goed’ ervaring was van het moment in/als bewustzijn als NU-GOD-MIND, welke niet blijvend is want niet gestabiliseerd in realiteit, en dus slechts een positieve ervaring is gebleven met hierin de polariteit van de werkelijkheid als onmogelijkheid om met elkaar te communiceren in woorden als negatieve ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik bereid was/ben om de negatieve ervaring in realiteit erbij te nemen/voor lief te nemen, ten behoeve van een sporadische positieve ervaring, welke ik dan kon voortzettten in/als de mind/het bewustzijn om mezelf op door te laten leven in/als illusie, terwijl ik in mezelf zag en ervoer/zie en ervaar, dat ik dit helemaal niet wil, dat ik in realiteit in/als fysiek aanwezig wil zijn en in zelf wil zien en dit wil delen met een man die in zelf wil zien, waarin een fysieke intimiteit ontstaat in/als/met zelf in zelf-gewaar-zijn, waarna het pas werkelijk mogelijk word om fysieke intimiteit te delen met een ander, waarin ook de ongemakkelijkheden doorlopen zullen worden en het dus niet per defenitie gemakkelijk als ‘zonder moeite’  zal gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hetgeen zonder moeite gaat, hetgeen is wat zo moet zijn/bij me past, in plaats van in te zien dat hetgeen zonder moeite gaat en hetgeen bij me past, mijn voorprogrammering is welke gevolgd wordt en dus gemakkelijk lijkt maar welke niet blijvend en reeel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iets niet gemakkelijk dus moeilijk zal/moet gaan als iets blijvend is, in plaats van in te zien dat ik zelf bepaal of iets moeilijk of makkelijk is door er waarde aan te geven in/als de mind/het bewustzijn, in plaats van op te pakken, in te zien en te wandelen wat hier is en mezelf hierin richting te geven door ervaringen van gemak en ongemak heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te hebben afgescheiden van het gemak van het delen van fysieke intimiteit in/als mezelf, en in plaats hiervan een moeilijkheid/moeilijkheden/strubbelingen in mezelf in/als fysiek te hebben gecreeerd door geloof en participatie in de illusionaire realiteit in/als bewustzijn, waardoor ik mezelf in/als fysiek als ongemakkelijk en onbetrouwbaar ervaar welke ik tracht te compenseren door een fysiek samenzijn met een ander waar alles gemakkelijk lijkt te gaan in 1 moment en me vervolgens hieraan te hechten als zijnde ‘het ene’ , waarin ik mezelf in eenheid en gelijkheid in/als fysiek volledig mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als iemand die haar doel bereikt heeft in/als bewustzijn, me ondertussen afvragend hoe dit proces te wandelen als je niet je doel bereikt heb in/als bewustzijn, waarin ik mezelf limiteer tot een definitie van een helft in/als bewustzijn, wat een ziels-difenitie is naar een idee van Plato als zijnde dat iedereen bestaat uit 2 helften, en dat we dus altijd op zoek zijn naar de andere helft om vervuld te geraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat als ik werkelijk alleen ga staan, ik ook altijd alleen zal blijven, wat feitelijk ook zo is, ik zal altijd alleen als Al-(l)Een zijn en blijven als ik werkelijk alleen sta, wat niet betekent dat ik dan ook alleen zal leven op aarde, maar juist het tegenover gestelde; pas als ik werkelijk alleen sta zal ik werkelijk in/als mezelf kunnen delen met een ander in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring als illusie als veilige haven van bereikt doel in/als bewustzijn niet te willen/durven loslaten/vrij geven uit angst voor een ervaring van alleen zijn in/als eenzaamheid, in plaats van in te zien dat een werkelijk alleen zijn geen ervaringen toestaat aangezien daarin geen afscheiding bestaat en dus geen ruimte voor ervaringen in/als bewustzijn en dus ook niet voor een ervaring van eenzaamheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te schermen en af te scheiden in mijn illusie van samen zijn in het verleden.

Ik realiseer me dat ik nog steeds vasthoud aan een ervaring in het verleden. Ik stel mezelf ten doel gelijk te staan aan deze ervaring in/als mezelf in het verleden door te stoppen met participatie in gedachten, gevoelens en emoties in herinnering.  Deze ervaring is een ervaring in mij, welke dus bij mij hoort en niet bij een samen zijn met Zbigniew. In dit gelijk staan in/als mijn ervaring (door te stoppen met participatie in gedachten, gevoelens en emoties in herinnering aan deze ervaring met Zbigniew) stopt de afscheiding van de ervaring van intimiteit in vertrouwen in fysiek samenzijn en stopt dus hierin een deeltje van de afscheiding in mezelf van mezelf die ik zelf gecreeerd heb door te geloven in ervaringen.

Als ik mezelf zie participeren in herinnering in gedachten, gevoelens en/of emoties gekoppeld aan een ervaring van fysiek samenzijn met Zbigniew, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf (be)vestig in/als bewustzijn als veilige haven. Ik stop, ik adem, ik ben hier.

Ik stel mezelf ten doel mezelf los te koppelen van de ervaring van samenzijn in/als bewustzijn met Zbigniew door de triggerpunten te onderzoeken en de punten die ik gecreeerd heb, zoals een relatie met zijn naam, vrij te maken door zelfvergevingen en zelfcorrecties, totdat ik er geen reactie meer op heb in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel een woordweb te maken van de naam Zbigniew en hierin de relatie die ik gecreeerd heb tussen ons, in samenwerking met/bevestiging van Zbigniew in overeenstemming dat we beiden hetzelfde doen in relatie tot elkaars naam, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke ongemakken te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, met behulp van fysiek ondersteunende behandelingen en met behulp van mijn eigen fysieke aanrakingen en masturbatie, en hoe langzaam het ook gaat, hier adem voor adem doorheen te bewegen, waarin ik intimiteit in/als/met mezelf vestig in/als/met mijn eigen fysiek.

Ik stel mezelf ten doel alleen te gaan staan en de lijnen die ik heb opgebouwd in/als relatie in/als bewustzijn 1 voor 1 te verbreken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin mezelf te geven aan mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in dankbaarheid te leven voor wat ik gedeeld heb met Zbigniew zonder er meer van te maken in/als bewustzijn dan wat het is in fysieke werkelijkheid, en hetgeen waarin het me ondersteund heeft te integreren in/als mezelf en dit te leven ten behoeve van wat het beste is voor Zelf als voor Alle Leven.

Relationship-success-support-intimacy-personality-part-2

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life