Dag 639 – Afspraken maken

afspraak-maken

In Nederland is het over het algemeen ‘gewoon’ om praktische afspraken te maken en ons hieraan te houden, met name in werkomgeving. Als ik bijvoorbeeld met een schilder afspreek dat die morgen komt om 8.00 uur, dan komt hij morgen om 8.00 uur. Dit zijn we zo gewend, dit werkt voor beide partijen. In privésfeer kan het anders verlopen, dit hangt van de betrokkenen af, hoe ze zichzelf sturen ten aanzien van afspraken en wat men hierin zelf belangrijk vindt en/of geleerd heeft om te doen.

Ik vind het zelf prettig werken om me ‘aan een afspraak te houden’ en als dit onverwacht niet lukt, om dit tijdig mede te delen zodat de andere betrokkenen weten wat er gaat gebeuren en zelf de tijd op een andere manier kunnen indelen. Het is niet respectvol naar een ander toe om niets te laten weten, een ander te laten wachten als er iets is afgesproken; op die manier zou ik de tijd van een ander ‘bezet’ houden en tevens die ander in de geest ‘bezet’ houden doordat er niet duidelijk is wat er gaat gebeuren, wat er aan de hand is enzovoort.

Bezet houden en bezetenheid. Het is aan mijzelf om verantwoordelijkheid te nemen voor de ‘bezettingen’ in en als mijn eigen geest – met gedachten, gevoelens en emoties – het is echter en uiteindelijk ook aan mij om verantwoordelijkheid te nemen voor het voorkomen van bezettingen/bezetenheid die ik moedwillig bij anderen activeer. Moedwillig in die zin dat als ik iets afspreek, ik vanaf dat moment verantwoordelijk ben voor hetgeen ik heb afgesproken en dat ik dan ofwel dit dien na te komen, ofwel er op een andere manier richting aan geef door de afspraak bijvoorbeeld te verzetten of af te melden.

Het is eigenlijk heel eenvoudig om hierin prettig samen we werken. Dus als we dit niet doen en/of niet willen doen is het een signaal dat we niet zelfoprecht zijn en dat er ‘redenen’ (gedachten/herinneringen) in ons bestaan waardoor we niet willen samen werken en/of iets zeggen en dit vervolgens niet doen.

Echter, we hebben tevens veel afspraken nodig doordat en zolang we niet zelfoprecht zijn in ieder moment. De afspraken worden hier regels waar we ons aan moeten houden. En dit roept weerstand op, als een opgelegde ‘regel’ terwijl we eigenlijk iets anders zouden willen. En vanuit deze weerstand is het mogelijk dat we een onvermogen creëren in en als onszelf ten aanzien van het nakomen van een praktische afspraak en hierin creëren we consequenties, voor onszelf en een ander en feitelijk saboteren we de samenwerking hier en zijn we aan het tegenwerken.

En dan is het nog mogelijk dat ik te strikt word binnen afspraken en bijvoorbeeld reageer als iemand 10 minuten te laat is of dat ik zelf heel nerveus word als ik iets te laat kom. Waarin een praktische afspraak een punt van moraliteit wordt waarin ik mezelf dan zou toestaan om oordelen te vormen over de invulling en het verloop. En dan ken ik nog de afspraken die over een langere termijn lopen, waarin het op het moment van het maken van de afspraak het beste lijkt of zelfs is echter na verloop van tijd, kan dit veranderen en dan is het opnieuw en zelfoprecht zien of de gemaakte afspraak nog wel in overeenstemming is met de situatie en de betrokkenen.

Dus een afspraak is vanuit hier bezien, niet iets statisch maar meer een dynamische overeenstemming van alle betrokkenen waarbinnen praktisch, effectief, vanuit zelfoprechtheid en als wat het beste is, kan worden samengewerkt, afgestemd op veranderingen die plaatsvinden door de tijd heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, afspraken te gebruiken om iemand ‘te wijzen’ op woorden die gesproken zijn terwijl in het moment, de afspraak niet zozeer van toepassing is en het meer een moraliteitskwestie is die omhoog komt, dit vanuit een angst dat als deze ene keer hetgeen min of meer is afgesproken/uitgesproken niet wordt nagekomen, dit altijd en op ieder gebied zo zal plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen in het sturen van mezelf en/als de situatie in ieder moment en dus graag ‘zekerheid’ te willen van een ander die ik dan meen te zien en verkrijgen in het nakomen van iedere afspraak/van ieder woord dat gesproken is zonder nog de ander en de situatie in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me blind te staren op een detail en hierin het geheel uit het oog te verliezen, als reden en excuus om energie te genereren binnenin mezelf in en als ‘zorgen’ of angst voor iets wat eventueel wel of niet in de toekomst zal kunnen gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb soms niet te weten of ik ergens iets ‘van vind’ als oordeel of dat het iets is dat beter gecorrigeerd kan worden en wat ik dan beter kan gaan bespreken met iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets direct te willen bespreken en op zo’n moment te spreken in en als de energie van ‘wat ik ervan vind’ dus eigenlijk in en als een oordeel, wat averechts werkt op het bereiken van een overeenstemming ten aanzien van wat ik wil bespreken.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring dat ik iets vind van het niet nakomen van wat in mijn ogen een afspraak was, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een ervaring bevind en dus, heb ik eerst werk te doen binnenin mezelf, in en als het nakomen van de afspraak die ik met mezelf gemaakt heb als het nemen van verantwoordelijkheid voor mijn gedachten, gevoelens en emoties als reactie op iets of iemand van buitenaf (en/of als reactie op iets wat geactiveerd of opgeslagen is binnenin mij).

Ik stel mezelf mezelf ten doel de afspraak met mijzelf voorop te stellen en deze na te komen door eerst verantwoordelijkheid te nemen voor wat er in reactie geactiveerd wordt binnenin mij, om vervolgens vanuit hier verantwoordelijkheid te nemen voor de woorden die ik uitspreek als en wanneer ik het als nodig zie om de afspraak te bespreken en ik stel mezelf ten doel om in deze bespreking vragen te stellen en te luisteren naar de antwoorden van een ander ter verruiming van mijn begrip van de situatie en de ander in waar die zich bevindt, om vanuit hier tot een praktische oplossing te komen die het beste is voor mezelf en/als de ander, in en als leven en/of – indien nodig – woorden te spreken de ontwikkeling van zelfverantwoordelijkheid ondersteunen.

Ik stel mezelf ten doel om, als ik zeker wil zijn van duidelijkheid, zelf duidelijk te zijn in het maken van afspraken en geen ‘eventualiteiten’ open te laten die voor onduidelijkheid en frictie kunnen leiden.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw in mezelf te zien of ik de principes van leven toepas in mezelf en binnen mijn relaties en dagelijkse realiteit als uitgangspunt als levende, dynamische afspraak die ik met mezelf gemaakt heb om toe te passen in en als zelfoprechtheid en te komen tot het werkelijk leven hiervan in ieder moment.

afspraak1

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 160 – Op bezoek in mijn eigen fysiek

Being a visitor. een bezoeker zijn. Wanneer ben ik ergens thuis en wanneer ben ik op bezoek? Als ik 4 weken ergens ben, ben ik dan op bezoek of woon ik hier dan die 4 weken? En wat is het verschil tussen op bezoek zijn en ergens wonen?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verschil te maken tussen een bezoeker zijn en ergens wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik me anders moet gedragen als ik ergens op bezoek ben dan als ik ergens woon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb thuis zijn te definieren als zijn in het huis waar ik woon in plaats van thuis te zijn in mijn eigen fysiek en hierin dus altijd thuis te zijn waar ik ben in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me een indringer te voelen in het huis van een ander als ik er voor langere tijd (4 weken) op bezoek ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik tot last ben als ik voor langere tijd op bezoek ben, in plaats van in te zien dat anderen hun huis openstellen voor samenleven met andere mensen voor korte tijd wat voor beide partijen ondersteunend is in het leren samenleven/samenwerken met verschillende mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb net als ik me begin thuis te voelen weer naar huis te gaan.

Thuis zijn:

Aanwezig zijn in het fysiek in ieder moment onafhankelijk van de omgeving waar men fysiek verkeert, waarin de adem de enige constante is.

Ik stel mezelf ten doel thuis te komen in mijn eigen fysiek door de relaties/illusies in/als de mind te stoppen, zelf te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me weg te houden uit mijn eigen fysiek door vast te houden aan een geloof in een illusie van een relatie/relaties in/als de mind/het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te belemmeren aanwezig als thuis te zijn in mijn fysiek door mezelf weg te houden in/als het bewustzijn door het geloof in een relatie als werkelijkheid waarvan ik weg probeer te komen, in plaats van in te zien dat ik allang weg ben door te geloven een relatie in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de relatie met mijn eigen mind werkelijkheid is, welke me belemmert om fysiek hier aanwezig/thuis te zijn aangezien ik in die relatie geloof en hierin constant voor mezelf als bewustzijn geloof te moeten zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb constant te worden afgeleid door de relatie met mijn eigen bewustzijn in mijn eigen bewustzijn in plaats van zelf constant te zijn in de adem in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke beweging te laten beinvloeden door relaties in/als bewustzijn en gedrag gecreeerd te hebben als reactie hierop.

Ik stel mezelf ten doel mijn relaties met mijn eigen bewustzijn in mijn eigen bewustzijn adem voor adem te onderzoeken, waarin de adem de enige constante is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met zorgen maken in/als het bewustzijn, welke allemaal gerelateerd zijn aan de relaties in/als het bewustzijn en de angst voor het verlies van deze relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik moet zorgen voor de ander=de mind/het bewustzijn welke zich uit in zorgen maken over relaties in/als het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat relaties in/als bewustzijn met mijn eigen bewustzijn me iets zullen brengen en iets is wat ik kan verliezen, in plaats van in te zien dat ik in relaties in/als bewustzijn met mijn eigen bewustzijn verloren ben in het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een visitor/bezoeker te zijn in mijn eigen fysiek door af en toe hier aanwezig te zijn  in mijn eigen fysiek en de rest van de tijd te vertoeven in relaties in/als het bewustzijn met mijn eigen bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met vooruit kijken in/als het bewustzijn en adem voor adem te leven en in te zien waar ik me heb afgescheiden in/als relaties in het bewustzijn met mijn eigen bewustzijn, zodat ik mezelf kan ondersteunen in het bevrijden van het relatie-netwerk wat ik gecreeerd heb.

Als ik mezelf vooruit zie kijken in/als bewustzijn dan stop ik, ik adem. ik realiseer me dat ik in een relatie verdwijn. Ik onderzoek welk lijntje als relatie ik hier gelegd heb, schrijf dit eventueel uit, pas zelfvergevingen toe en corrigeer mezelf in het fysiek door mezelf hier te brengen in de adem.

———————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life