Dag 227 – Timeloop

Timeloop.

Voor het eerst begrijp ik wat een timeloop is. Ik merkte het toen ik deze startte, en ik kon het natuurlijk niet meer terugdraaien. Dus ging ik door de timeloop, en het was geen pretje. Het was letterlijk een loop waarin ik gevangen kwam want ik moest het doorwandelen, de consequentie, en min of meer afwachten wanneer de loop van herhaling zich zou aandienen. Ik zie min of meer hoe ik deze gecreeerd heb. Ik ben nog niet zeker van mezelf dat ik het ook ga voorkomen een volgende keer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in een timeloop te brengen terwijl ik ‘dacht’ dat ik deed wat het beste was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in deze timeloop nog meer timeloops te hebben gecreeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de loop in de tijd die ergens gaat komen maar ik weet niet wanneer, als ik de timeloop heb gecreeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in plaats van een situatie te stoppen, deze situatie te hebben gerecreeert, waarin ik aan het recreeren ben in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de situatie eerst te stoppen, en hierna alsnog de situatie te recreeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet zeker van mezelf te zijn dat ik een volgende keer geen timeloop meer creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom niemand me duidelijk heeft uitgelegd wat een timeloop is, en ondertussen niet echt te durven vragen wat een timeloop is aangezien iedereen erover praat alsof ie het wel weet, terwijl ik me nu ondertussen afvraag of ik misschien niet klaar was voor het antwoord en dus de vraag niet stelde.

Ik stel mezelf ten doel voorzichtig met mezelf te zijn en niet meer zomaar situaties in te stappen zonder vooraf heel goed in zelf te zien wat de gevolgen eventueel kunnen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en hierin tegelijkertijd de ander te grabbel te gooien in een timeloop door in situaties te stappen en te spreken zonder zorgvuldig in zelf te zien wat de gevolgen eventueel kunnen zijn van mijn handelen en spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zorgvuldigheid steeds te laten varen en te geloven iets te moeten doen en/of zeggen.

Ik stel mezelf ten doel vaker niets te doen en niets te zeggen, behalve in zelf zien, zelf vergeven, zelf corrigeren en mezelf  omarmen, ook letterlijk fysiek,  als het pijn doet wat ik in dit niets doen ervaar.

www.eqafe.com/free

—————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 226 – Vernieling van de Leefomgeving

sneeuwbal

Ik ga verder met de omstandigheden in de buurt.

Na het sneeuwballen gooien tegen huis en raam van de afgelopen week staat gisteren het andere groepje kinderen bij het huis. Ik kom aanlopen, en het begint weer, voordat ik iets gezegd heb, met een opmerking dat ze gewoon gaan voetballen hier. Ik antwoord niet zoveel, en ga naar binnen. Even later begint de ellende, waaruit blijkt dat ze met het andere groepje hebben gepraat. Er komen sneeuwballen tegen het raam, natte vieze sneeuw want het heeft geregend, en door de brievenbus. Hierbij doe ik de deur open en geef aan dat ik dit niet leuk vind. Het jongetje voor de deur zegt wederom, ik heb het niet gedaan. Ik doe de deur weer dicht en het wordt meer en meer. Lang en hard op de bel drukken, hele plakken sneeuw tegen huis en raam, gegil, gejoel, wegrennen en weer terug komen, ook sneeuw over de schutting (de konijntjes had ik al vast laten zitten voor de zekerheid). Dit gaat zo een half uurtje door zonder dat ik iets doe. Uiteindelijk loop ik naar de overburen om wat ondersteuning te vragen (een jong gezin met een man die leraar is) en ik zie dat de plantenbak ook is omgegooid. Dat blijken ze al te hebben gegeven, en de kinderen zijn weggestuurd. Overigens zijn ze pas weg gegaan na de 2e vraag van de man – naar de vrouw werd in eerste instantie ook niet geluisterd – met de opmerking dat als ze doorgaan, hij aan hun moeder gaat vragen of dit normaal gedrag is. We maken de afspraak dat als het weer gebeurt, ik aangeef aan de kids dat ik dit niet leuk vind, en er verder geen aandacht aan besteed. Ze geven hun telefoonnummer zodat ik ze kan bellen indien nodig zodat zij kunnen inspringen.

Wat me enorm dwars zit hierin, is de manier waarop er met elkaar en met de leefomgeving wordt omgegaan, totaal zonder respect en zorg. Het wordt door de kinderen gedaan, die overigens niet in deze straat wonen. Ze weten dus heel goed dat dit niet de bedoeling is – ze doen het niet in de buurt van hun eigen huis – en tevens hebben ze dus niet geleerd dat je dit ook niet doet ergens anders in de straat bij andere mensen.

Ik heb de buren gevraagd of het aan het huis ligt (het ligt aan een speeltuintje), wat niet het geval is. Ze waren hier in het begin aan het voetballen over de hele speeltuin en straat heen (het is een speeltuintje voor hele kleine kindjes), en de bal kwam steeds  bij de schutting, waarachter de konijntjes liepen. Dus ik vroeg ze wat op te letten met de bal, legde uit waarom, en gaf aan dat het geen plek is om te voetballen en dat verderop een voetbalveld is. En hierdoor is het begonnen. In plaats dat er geluisterd wordt naar een vraag om zorgzaamheid, wordt het erger en erger. En wat doet iedereen dus, zijn mond dicht houden. Vooral niet iets aangeven, want als je eenmaal opvalt, ben je de pineut en gebeurt het tegenovergestelde van wat je vraagt. In plaats van dat er samen gezorgd wordt voor een leefomgeving, wordt degene die iets vraagt uitgejouwd en belaagd en wordt de leefomgeving kapot gemaakt.

IngridB wees destijds erop dat de kids alleen maar willen voetballen en dat ze overal al worden weg gestuurd. Dat is een punt wat ik ook begrijp, en vanuit het gezichtspunt van de kinderen is dit natuurlijk het belangrijkste. Waar ik dan wellicht te weinig naar geluisterd heb in het begin en nu toch echt moet integreren in mijn benadering.

Het lijkt een klein onbeduidend voorbeeld, maar het is wat op grote schaal gebeurt. Hier zit meteen het volgende punt. Ik zie het direct in deze hele kleine voorbeelden, maar als ik dit benoem, moet het eerst in het fysiek worden uitvergroot voordat het blijkbaar zichtbaar wordt voor een ander. Dus moet ik het laten gaan met het risico dat er eerst echt iets kapot wordt gemaakt. Met name het kapot maken van planten vind ik niet leuk. Dieren kan ik al helemaal het risico niet laten lopen, met als gevolg dat ik de dieren dus vaker vast moet zetten voor hun eigen veiligheid. Ik kan er niet op vertrouwen dat de dieren hier veilig zitten. 1x een daad in bezetenheid kan een klein dier als een konijn doden, ook al is het niet direct op het dier gericht (en zelfs hier vertrouw ik niet op, het kan maar zo wel op het dier gericht zijn).

We hebben het nu over kinderen van 10-12 jaar en ik zie dat het redelijk onschuldig blijft. En feitelijk komt het overeen met het kattenkwaad wat ik zelf heb uitgehaald vroeger. Als we dit uitvergroten kan het natuurlijk leiden tot aanvallen op mensen en werkelijk vernielen van huis, plant en dier.

Bij mij roept het angst op. En vooral boosheid. Boosheid dat ik het kwetsbare leven moet verbergen achter grote schuttingen. En dat is ook wat iedereen hier doet in het dorp. Iedereen heeft dieren en tuintjes, en alles is afgeschermd. Ik heb weinig ruimte om het af te schermen dus als ik iets van groen wil, moet het in het openbaar.

Tevens ben ik boos op mezelf. Dat ik er vanuit ben gegaan dat het wel zou lukken hier. Dat ik er voldoende aan heb om zo weinig groen om me heen te hebben. Dat ik het gewoon rondom het huis doe waar iedereen het kan zien. Dat ik mezelf gewoon uit de groene leefomgeving gehaald heb zonder werkelijk in te zien wat dit inhoudt voor mezelf.

Feitelijk is dit waar ik al jaren bang voor ben en wat me al jaren pijn doet. De onverschilligheid van de mens ten opzichte van het kwetsbare leven, van leven ansich. En de angst om hierin op te staan. En als ik dit doe, het tegenovergestelde effect te krijgen. Wat ook komt doordat ik nog opsta in angst. En doordat ik het feitelijk te belachelijk voor woorden vind om hier iets van te moeten zeggen. Dat dit niet gewoon gedaan wordt, dat er niet gewoon gezorgd wordt voor de leefomgeving en het leven hierin. Hierin ligt mijn onverschilligheid ten opzichte van leven, in dit geval van kinderen die iets blijkbaar niet geleerd hebben. Ik ben niet werkelijk bereid hierin richting te geven en vind dat iedereen dat maar zelf moet doen.

Dit is heel in het klein wat er heel in het groot gaande is in de wereld. De mens maakt het leven kapot ten behoeve van een verlangen in zelfinteresse. En dit is waarom ik sta voor een gelijk geld kapitalisme waarin een ieder gelijk wordt benaderd en gelijke kansen heeft, en waarin gezorgd wordt voor al het leven – mens, dier, plant, aarde – van jezelf, maar ook van een ander. Waarin kinderen opgroeien in deze zorg, en deze zorg dus zelf zullen voortzetten omdat ze dit zo geleerd hebben. Zodat we niet meer in de angst hoeven te leven welke ik, en met mij iedereen, elke dag ervaar, voor de vernieling en desinteresse van de mens, welke in ieder mens aanwezig is, en hierin weer de angst voor de gevolgen als je hierin opstaat en er iets van zegt.

Ik huil om de desinteresse, om de waanzin en bezetenheid in de kinderen dus in de mens, om het lijden van plant en dier, om mezelf in een ervaring van onmacht, om de totale destructie van het leven op aarde en om het gemis van zelfrespect en zelfdirectie in de mens als in mezelf.

sneeuwbal

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig verlamd van angst te geraken en ernaar neig het allemaal over me heen te laten komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb voor de diertjes waarvoor ik verantwoordelijk ben op te staan maar niet voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de diertjes nodig te hebben om op te staan voor de zorg voor de leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de diertjes te gebruiken als reden om aan te duiden waarom er niet zo omgegaan kan worden met de leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf geen reden genoeg te vinden om op te staan als ik iets vervelend vind, en ernaar te neigen zolang mogelijk hiermee te wachten, en door het gedrag van een caviaatje erop gewezen te moeten worden dat ik iets moet doen, dat ik richting moet geven aan mezelf in deze situatie en dat deze situatie niet uit ziochzelf stopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb doodsangst te ervaren, welke lijkt op doodsangst om iets te zeggen van deze situatie tegen de ouders van de kinderen, aangezien zij degenen zijn die de kinderen richting kunnen geven, in plaats van in te zien dat het doodsangst is om mezelf die niets doet in deze situatie, waarin ik angst ervaar dat het niet stopt, dat het erger en erger wordt en dat niemand iets doet, totdat de dood (van plant of dier) erop volgt en dat ik dit toesta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel begrip te hebben voor ieders uitgangspunt in deze situatie, waardoor ik ernaar neig om niets te zeggen tegen bijvoorbeeld de ouders, aangezien het niet mijn bedoeling is dat kinderen gestraft worden maar wel dat dit gedrag gestopt en gecorrigeerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat in begrip alles zich oplost, waardoor ik zelf niets doe behalve begrijpen wat er gebeurt, ondertussen niet begrijpende waarom niemand dit stopt, in plaats van in te zien dat ik degenen ben die het moet en kan stoppen, of in ieder geval het begin kan maken hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben iets te doen wat niet  in de haak is als ik met de ouders ga praten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik de kinderen verraad als ik met de ouders ga praten, waardoor ik de verantwoordelijkheid van de correctie op mij eigen schouders haal en probeer de kinderen rechtstreeks te corrigeren hier aan huis, wat niet lukt, dat is gebleken, het wordt alleen maar erger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de ouders en voor de reactie van de ouders die eventueel de kinderen gaan verdedigen en mij gaan aanvallen en hierin de kinderen tegen mij opzetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hele dag in verlamming op de bank te zitten in de wetenschap dat ik later op de dag naqar de ouders van de kinderen ga, en mezelf bijna niet tot de werkzaamheden kan zetten die vandaag gedaan moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hier niets te ervaren in mezelf, geen richting, geen zelfbeweging, geen zelfdirectie, en dit richting geven in/als/van mezelf puur moet doen op het zien wat het caviaatje laat zien wat het gevolg is als ik niets doe, en dit niet kan en mag laten gebeuren, maar nog steeds het liefst te willen blijven zitten waar ik zit en ik verroer me niet, zodat ze hopenlijk een keer stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel angst te ervaren dat ik denk en geloof dat het beter is niets te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een onverschilligheid te creeren en ervaren naar de kinderen toe, welke voorkomt uit de angst en een niet-weten hoe mezelf en hierin de ander als de kids richting te geven en te stoppen in onacceptabel gedrag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd deze angst en niet-weten op de achtergrond te ervaren, ook als ik de kinderen wel corrigeer, waardoor ik er altijd vanuit ga dat er niet geluisterd wordt, dat het overbodig en overdreven is wat ik zeg en dat ik een mierenneuker ben, in plaats van in te zien dat ik hetgeen gecorrigeerd dient te worden, al in de kleinste details waarneem, waarin de meesten het nog wegwuiven en mij er dus op aan vallen dat ik loop te zeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf erop aan te vallen dat ik loop te zeuren en hierin mezelf wegwuif als wat ik zie dat het beste is, aangezien ik het direct zie in het kleinste detail in gedrag, welke direct gecorrigeerd dient te worden waardoor de grootste problemen voorkomen kunnen worden, maar waar ik nooit in opgestaan ben aangezien niemand dit doet, en als ik het wel doe, dit werd weggewoven als Ingrid die altijd zo moeilijk doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik degene ben die altijd zo moeilijk doet, en hierin een angst en twijfel gecreeerd heb om een kiem van problemen te benoemen, waarin ik vervolgens wordt weggewoven dus weggevaagd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo vaag te zijn geworden doordat ik mezelf heb laten wegwuiven en wegvagen en hierin ben gaan meedoen naar mezelf toe, als gemakkelijkste weg door niet op te hoeven staan en dus geen conflict als frictie te creerenh in de buitenwereld, maar in plaats hiervan constant conflict als frictie in de binnenwereld in mezelf te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in tweeen te splitsen ten behoeve van de lieve vrede.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan conflict.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hekelen door me te laten leiden door mijn eigen hekel aan conflict.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin een hekel te hebben gecreeerd aan opstaan in mezelf welke zich weerspiegelt in het hekel hebben aan opstaan in de ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liefst de hele dag in bed te blijven liggen in plaats van op te staan in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in de ochtend uit bed te moeten hijsen door deze constante angst en hekel op de achtergrond, welke hier zo duidelijk wordt in dit huisje dat ik het niet meer zo kan laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als totaal onnatuurlijk te ervaren om op te staan in mezelf en hier iets van te gaan zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik hier iets van moet zeggen, waarom de kinderen zichzelf niet corrigeren terwijl zo overduidelijk is dat ze onacceptabel gedrag vertonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom mensen zichzelf niet corrigeren, in plaats van in te zien dat de meeste mensen deze ervaring van onnatuurlijkheid en verlamming in zich hebben en dus niet weten en ervaren dat en hoe het anders moet of kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren dat ik iets vreselijks ga doen als ik er iets van zeg tegen de ouders, in plaats van in te zien dat richting geven in deze situatie voor iedereen het beste is, ook als het niet direct gezien en/of ervaren wordt door iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zien wat er gebeurt als ik geen richting geef en bezeten gedrag stop, dan wordt het van kwaad tot erger totdat er echt slachtoffers vallen en de correctie alleen maar lastiger en vervelender is en tevens levens heeft gekost, zoals het al miljoenen levens heeft gekost op aarde, en hierin geen richting te geven aan mezelf in bezeten gedrag in/als het bewustzijn in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of ik nu juist met de ouders moet gaan praten of dat ik alleen het bezeten gedrag in/als angst in mezelf vergeef en corrigeer en voor mezelf en tevens eventueel aan de kinderen aangeef dat als er nog 1x zoiets gebeurt, ik met hun ouders ga praten en dat we dit anders op gaan lossen.

Ik realiseer me dat de enige weg tot correctie het door de angst heen wandelen is en de correctie in het fysiek toe te passen.

Ik realiseer me dat de angst die ik ervaar mezelf niet ten dienste staat, maar is opgebouwd door een leven in angst waarin ik niet ben opgestaan en door vele levens voor mij waarin men niet is opgestaan, waardoor de angst zich geaccumuleerd heeft tot een levensgrote verlamming welke natuurlijk aanvoelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een levensgrote verlamming als mijn eigen natuur aan te nemen, in plaats van in te zien dat dit het geest bewustzijn systeem is die de macht over mij heeft genomen in/als angst, welke ik heb toegestaan maar waarvan ik niet eens meer zie dat ik dit heb toegestaan, aangezien ik het geworden ben.

sneeuwbal

Na cross-referentie in de Nederlandse groep wordt me duidelijk dat ik voorlopig niet met ouders ga praten.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen angsten te stoppen en de gevolgen van beslissingen in het verleden onder ogen te zien, zelf te vergeven en corrigeren, zodat ik uiteindelijk zonder angst en voorprogrammering tot nieuwe beslissingen kan komen.

Ik stel mezelf ten doel alle facetten in overweging te nemen, ook het belang vanuit het gezichtspunt van de kinderen, en hierin te zien of we op een gegeven moment tot een afspraak kunnen komen waarin zij ruimte hebben om te voetballen en ik niet tolereer dat er iets vernield wordt, maar hier niet van tevoren angstig over ga zitten doen zonder dat er werkelijk iets gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel de konijntjes vast te zetten in hun hokken als ik een risico zie van bijvoorbeeld een voetbal op hun hoofd, en de konijntjes vrij te laten als het rustig is in de omgeving.

Ik stel mezelf ten doel een risico van een eventueel kapot gaan van een plantje mee te nemen in mijn beslissing welke plant te kopen maar hierdoor niet mijn plezier weg te laten nemen in het inrichten van het tuintje.

Ik stel mezelf ten doel verder te wandelen in dit proces van het inzien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren van het bezeten gedrag in mezelf ten aanzien van angst voor vernieling van de leefomgeving.

Ik stel mezelf ten doel om in geval van twijfel ten aanzien van het nemen van een beslissing, de tijd te nemen om alle facetten in te zien, en hierin, indien nodig, cross-referentie en/of ondersteuning te vragen aan mensen die met gezond verstand in de situatie kunnen zien, zoals in deze situatie bijvoorbeeld de overburen, of  in de Nederlandse groep.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het creeren van verdriet in mezelf door te stoppen met haasten en mezelf opjagen vanuit een startpunt van angst in het nemen van belangrijke beslissingen.

sneeuwbal

—————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 225 – Omarmen

Er komen wel onderwerpen naar voren, grote onderwerpen, maar ik krijg er niet echt iets over geschreven en ik wil er ook even niets over schrijven. De onderwerpen die spelen zijn ‘goed en fout’ en ‘persoonlijk nemen is persoonlijk maken’.

Ik ervaar weerstand bij het toepassen van zelfvergevingen, en er komt verdriet op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren op het toepassen van zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij de weerstand die opkomt op het toepassen van zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb even niets te willen schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet leuk te vinden omdat ik met gespleten tong praat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf steeds van alles fout te zien doen en dit niet leuk te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te blijven nemen dat en als ik iets fout doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te blijven nemen als en dat ik met gespleten tong geproken heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fout doen kan zien als verkeerd doen, maar het dan nog niet leuk te vinden, maar al wel meer ruimte te ervaren en ook een mogelijkheid ervaar om mezelf te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf dus vast te zetten in het goed-fout plaatje waarin ik geloof dat ik mezelf niet kan en mag veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het stom te vinden als en dat ik dingen verkeerd doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik lelijk doe als ik iets verkeerd doe en in dit kwalijk nemen mezelf vast te houden in het verkeerd doen en dus lelijk doen, waardoor ik opnieuw iets verkeerd doe en dus lelijk doe, en dit mezelf opnieuw kwalijk neem, etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het nog steeds persoonlijk te zien dat ik iets verkeerd doe, want ik doe het toch verkeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ben wie ik geworden ben, in plaats van in te zien dat wie ik geworden ben gekeerd dus verkeerd is in de geest, waardoor ik mezelf gekeerd als verkeerd uitdruk, welke ik kan zelfvergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zoveel werk te vinden om alles in mezelf te stoppen en keren waarin geen einde in zicht is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zoveel werk te vinden doordat er geen einde in zicht is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hoeveelheid werk af te stemmen op het wel of niet zien van een einde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van het zien van een einde, en dus mezelf te laten bepalen door de dood als einde dus door de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen en het rustig aan te doen met, in en als mezelf, zodat ik heel rustig voortbeweeg, in geduld met mezelf, en mezelf niet vastzet in weerstand naar mezelf en het proces.

Ik stel mezelf ten doel in mezelf te zien en heel dicht bij mezelf te blijven als en wanneer ik met gespleten tong praat, zodat ik mezelf in de hele kleine dingen kan vergeven en corrigeren, heel langzaam, heel stil in mezelf, zodat ik mezelf weer leuk kan gaan vinden en aardig word.

The-spirituality-of-the-snail-part-1

————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 224 – ‘Gezondheid’ in een Gelijk Geld Kapitalisme – De Keuringsraad

Het Probleem:

De Keuringsraad (naam laat ik buiten beschouwing) houdt toezicht op publieksreclame voor zelfzorggeneesmiddelen, medische (zelfzorg)hulpmiddelen en gezondheidsproducten.

Dit gegeven op zich is niet een probleem; het startpunt van de keuringsraad is het probleem. Het startpunt zijn de wetenschappelijke onderzoeken die gedaan zijn op het gebied van de werking van het fysiek in de reguliere geneeskunde en het ontstaan van ziektes hierin, waarin zo weinig bekend is over hoe het fysiek werkelijk in elkaar zit en hoe het geest bewustzijn systeem op het moment de bepalende factor is in de werking van het fysiek. De oplossingen in de reguliere geneeskunde bestaan onder andere uit het toepassen van  medicijnen op de symptomen die het lichaam afgeeft als gevolg van totale onderdrukking door het geest bewustzijn systeem, waarin geprobeerd wordt deze symptomen te stoppen, wat inhoudt dat ze weggedrukt worden, terug het systeem in zoals we op dit moment bestaan in/als ons fysiek. Wat er vervolgens met deze symptomen gebeurt, wordt wederom onderdrukt met een ander zogenaamd medicijn, die ook dit symptoom weer probeert te onderdrukken, enzovoort. Alles wordt dus onderdrukt/weggedrukt/weggestopt zonder de werkelijke oorzaak in te zien en te stoppen, en het fysiek probeert met het beetje levenskracht wat het nog heeft, hier weer een balans in te vinden. Totdat het op is en we dood gaan.

Dan zijn er tegenwoordig wat middelen op werking onderzocht die niet de symptomen onderdrukken in het fysiek, bijvoorbeeld de kruiden of bijvoorbeeld mineraalverbindingen. Als van deze middelen de werking kan worden aangetoond met de onderzoeksmogelijkheden die er op dit moment zijn, wordt het product zogezegd goedgekeurd. Een heleboel geschikte middelen vallen hier buiten de boot en moeten dus van de markt af, omdat er geen geld is om de onderzoeken uit te voeren of omdat de onderzoeken niet toereikend zijn om de werking van de producten aan te tonen, aangezien de producten geen symptoom onderdrukken maar bijvoorbeeld de balans in een fysiek herstellen of een orgaan beter laten functioneren en zelfs tegelijkertijd een opening geven om een oorzaak in het geest bewustzijn systeem in te gaan zien (of dit werkelijk wordt ingezien hangt af van de mens zelf). Maar hoe is dit te onderzoeken?

Vervolgens mogen er van de middelen die wel goed gekeurd zijn, geen zogenaamde ‘medische claims’ meer genoemd worden, wat bijvoorbeeld zou zijn ‘werkt tegen blaasontsteking’. Om een voorbeeld te geven, van een anti-biotica wordt gezegd dat het de blaasontsteking kan genezen, wat vaak niet zo is want er is veel meer aan de hand dan alleen die bacterie in de blaas, en bovendien pakt de probiotica maar een bepaalde bacterie aan en doodt al het andere leven eromheen, waardoor het fysiek uit balans wordt gebracht en er al snel opnieuw een blaasontsteking kan ontstaan of zelfs blijft bestaan zolang het afweersysteem niet optimaal werkt. Een colloidaal zilverwater – ik noem dit product weer als voorbeeld – doodt alle bacterien, virussen en schimmels effectief zonder het omliggende leven aan te tasten, waarin het afweersysteem ruimte krijgt om zich weer op herstel van de balans in het fysiek te richten. Maar, van colloidaal zilverwater mag niet gezegd worden dat bijvoorbeeld een blaasontsteking kan stoppen. En waarom niet? Het werkt beter dan een regulier medicijn, maar het mag niet als zodanig op de markt worden gebracht. Hierin wordt de medische wetenschap nog steeds als alwetend orgaan gezien, ook al is het falen aan alle kanten zichtbaar. Waarin de farmacie het grote geld wat hierin omgaat, in handen houdt.

En de Keuringsraad gebruikt dit, de medische wetenschap en de regels van de farmacie, als startpunt.

Is dit het beste voor de fysieke gesteldheid van alle mensen? Absoluut niet. Er is nog steeds geen informatie beschikbaar over hoe de eigen fysieke gesteldheid in balans te houden of eigenlijk weer beter te maken dus te veranderen, want de balans die er is stelt niet zoveel meer voor. De informatie die er is mag niet meer geschreven worden bij het product wat verkocht wordt. Staat er ‘per ongeluk’ wel een medische claim vermeld bij een product, dus stel dat iemand het in zijn winkeltje zou wagen om bij een fles van goede kwaliteit colloidaal zilverwater te zetten ‘ondersteunt in het stoppen van de blaasontsteking’, en de keuringsraad ziet dit, dan komt er (na eenmalig een officiele schriftelijke waarschuwing) een boete van 30.000 euro. 1 of 2 of 3x zo’n boete en je kunt je winkeltje sluiten, afhankelijk van hoeveel financiele reserves er zijn.

Nu is het niet zo dat ik een voorstander ben om allerlei medische claims aan een product te gaan plakken en dan maar met colloidaal zilverwater de blaasontsteking te stoppen en vrolijk door te leven alsof er niets aan de hand is. Daarbij mag er wel iets bij het product worden geschreven als ‘ondersteunt de blaas’, wat op zichzelf voldoende is. Verder moet in zelf gezien gaan worden wat er aan de blaasontsteking ten grondslag ligt, hoe inderdaad de blaas ondersteund kan worden, hoe de persoon waarvan de blaas is, zichzelf kan ondersteunen waarin de persoon – naast de fysieke verzorging – bijvoorbeeld in zelf kan gaan zien waarom hij/zij zo pisnijdig is dat er een ontsteking in de blaas ontstaat, om maar een mogelijk gerelateerd geest-bewustzijn patroon te benoemen.

Wat het probleem is, is de onderdrukkende functie met een dreiging met geldboetes die de Keuringsraad nu heeft aangenomen, zonder enige kennis van hoe het fysiek werkelijk functioneert, waarin duidelijk wordt dat de Keuringsdienst  slechts een orgaan is die een wet uitvoert zonder te weten wat die wet inhoudt, dus zonder hierin verantwoordelijkheid te nemen voor het werk wat wordt uitgevoerd als wat het beste is voor alle leven – in dit geval werkelijke ondersteuning van de fysieke gesteldheid van de medemens – maar slechts iets uitvoert omdat dit zo wordt opgedragen en het hiermee geld verdient, waarvan degenen die het uitvoeren kunnen eten en waarvan het grootste gedeelte van het geld opnieuw in handen komt van …van welk machtsbolwerk? Het wordt in ieder geval niet ingezet ter ondersteuning van de fysieke gesteldheid van de mens.

De Oplossing:

De keuringsdienst krijgt een ondersteunende functie die helpt de winkelier de juiste informatie te verstrekken zodat deze de mensen in de winkel weer kan ondersteunen, zonder dreiging van geldboetes, en hierin ondersteunt totdat de winkel op orde is. In eerste instantie moet de winkel dan voldoen aan de wetgeving.

Duidelijk is dat de hele wetgeving gebaseerd is op een niet-weten en onkunde aangaande de werking van het fysiek. Dus de wetgeving moet worden aangepast. Er wordt met elkaar ruimte, tijd en geld beschikbaar gemaakt om te onderzoeken hoe het fysiek werkelijk functioneert, wat een oplossing is op lange termijn, wat een oplossing is welke nodig is als overgang, als brug, van de erbarmelijke fysieke omstandigheden waarin ons fysiek gesteld is, tot een functioneren in/als Leven, dus in balans als wat het beste is voor alle leven, en hoe dit te communiceren met de medemens.

Hierin is een samenwerking nodig van de medische wetenschap zoals die nu bestaat, met de mensen die ervaring, onderzoek en kunde hebben opgedaan op het gebied van de natuurgeneeskunde in de brede zin.

Tevens dient de werking en hiermee de invloed van het geest bewustzijn systeem op het fysiek (verder) te worden onderzocht en geintegreerd in de zogenaamde gezondheidszorg. Er is dus veel onderwijs en nieuw onderzoek nodig, welke beschikbaar is en komt bij Desteni maar welke nog zeer uitgebreid dient te worden verspreid en toegepast door ieder individu die hierin op wil staan.

De winkels krijgen een ondersteunende functie, waarin producten worden verkocht met de beste kwaliteit die de fysieke gesteldheid van de mens ondersteunen, zodat de mens die met een vraag komt, niet in twijfel gebracht wordt door de veelheid aan producten met een onderling kwaliteitsverschil. Hierin krijgt de mens met de vraag een duidelijk antwoord en product aangeboden, indien mogelijk, en indien dit niet mogelijk is wordt de mens met de vraag doorverwezen naar iemand die wel een passend antwoord en eventueel product kan geven.

Tevens kan de winkel een advies en opleidingsfunctie hebben ten aanzien van de werking en invloed van het geest bewustzijn systeem op de fysieke gesteldheid van de mens.

De winkel staat dus ten dienste van wat het beste is voor Alle leven en hierin de fysieke gesteldheid van de mens. Bij de producten die worden geleverd, wordt de inhoud van het product zo samengesteld als wat het beste is voor alle leven, dus de producten worden gemaakt op een manier waarin de balans tussen plant, dier, aarde en water in overweging wordt genomen en er geen roofbouw gepleegd wordt op de inhoudsstoffen ten behoeve van de ‘gezondheid van de mens’. De fysieke gesteldheid van al het leven wordt in overweging genomen en in eenheid en gelijkheid benaderd, en hierin wordt gezien wat er nodig is en wat er mogelijk is ter ondersteuning van elkaar, in wat het beste is voor ieders fysieke gesteldheid en ieders leefomstandigheden.

De Beloning:

Individueel:

Duidelijkheid en ondersteuning in de fysieke gesteldheid van een ieder, waarin de mens naar een winkel kan lopen in vertrouwen dat daar het best mogelijke advies en de best mogelijke ondersteuning gegeven wordt, zonder bang te hoeven zijn teveel te betalen, iets te kopen wat niet werkt of met een kluitje in het riet gestuurd te worden.

Dit is overigens mijn individuele doel welke ik zoveel als mogelijk toepas in de winkel waar ik werk op dit moment binnen een nog ongelijk geldsysteem, waarin ik tevens rekening dien te houden met wetgevingen, keuringsdiensten en commerciele oogpunten die niet het beste zijn voor iedereen maar die nog wel van kracht zijn. Zoveel als mogelijk werk ik in/vanuit het startpunt alsof we bestaan in een Gelijk Geld Kapitalisme waarin de mens die komt met een vraag, zo goed als mogelijk is op dit moment, ondersteund en geadviseerd wordt.

Eindelijk Inzicht in Zelf en in hoe we functioneren als mens, waarin we zelf de leiding terug kunnen nemen over onze fysieke gesteldheid en onszelf hierin meer en meer richting kunnen gaan geven, wat zal resulteren op langere termijn in een algehele verbetering van de fysieke gesteldheid en dus het fysieke leven.

Het stoppen van de ANGST voor ziekte als iets wat ons overkomt in een GELOOF hier zelf geen invloed op te hebben.

Het stoppen met zien van ziekte zien als iets wat vermeden, verborgen en onderdrukt moet worden en in plaats hiervan ziekte te zien als een Signaal van het Fysiek dat we onszelf dienen te Veranderen van Ongelijkheid en Afscheiding van Zelf als Leven en hierin dus van Alle Leven, naar Gelijkheid en Eenheid in Zelf als Leven en hierin als Alle Leven, welk proces begint bij/in/als Zelf.

Globaal:

Fysieke Gesteldheid in Optimale Balans en Samenwerking van Mens, Dier, Plant, Aarde, Water, waarin Iedere Levensvorm elkaar Ondersteunt in wat het Beste is voor Alle Fysieke Leven op Aarde aangezien een ieder die Hierin Opstaat in Zelf, Direct zorgt voor het Leven zonder hiertoe gedwongen te worden door een wetgeving, maar zichzelf Richting kan geven met Duidelijke Instructies als Wat Het Beste is voor Alle Leven inclusief Zelf, waarin Ondersteuning Aanwezig is om dit uit te voeren.

 The tools are specific to assist with those willing to become effective to be able to work together — I do not have time to “teach” directly — I only work with those that show they can learn from any material relevant to show that they will apply themselves with discipline and without the programmed ego responses — thus–there are many I am working with — All the questions relevant are already answered — When you are ready and willing, as in directive will — we will work together – It is about being able to follow instructions so that one can show that instructions are enough as that way we will change the world — because we have shown that we are able to do what is best for all based on instructions only –that is individuality – the I am is not individuality — it is just a few programs that run amok while parasiting on life – if one are able to spend one day watching people leave their bodies on the other side, one will see why it is useless to be Who I am — but one may not see it till one actually live it –thus all there will ever be, is instructions –because only ONE that truly is without ego can follow instructions and do not need anything else (Bernard Poolman)

*

A child come into this world and follow instructions –unfortunately the instructors do not instruct what is best for all and thus the child become what they are taught — unable to be part of one body of life as equals — thus–it is important to first unconditionally unlearn what has been accepted as reality to be able to recreate self to what is best for reality — that is how one become one and equal with what is real as only what is best is real — there will never be leaders or anyone to be followed –only instructions to build inner structure with  (Bernard Poolman)

*

Health Crisis due to Human Environmental intervention will END in an Equal Money Capitalism – Day 281

Water Crisis Will End in an Equal Money Capitalism – Day 278

Economist’s Journey to Life

————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 223 – Pesten en Kattenkwaad

Ik heb niet zoveel kattenkwaad uitgehaald, en ook niet zoveel andere kinderen gepest vroeger, en ik ben zelf zelden gepest door andere kinderen. Eigenlijk kan ik me van beiden (het kattenkwaad uithalen en het pesten van een ander) allebei 1 voorval herinneren, welke zich wel meerdere ‘malen’ herhaald heeft. Ik zie nu pas, nu ik zelf af en toe een pesten en kattenkwaad ervaar van een groepje jongens in de buurt, wat een enorme invloed pesten en kattenkwaad heeft, hoe vervelend het is en hoe gemeen en destructief en zelfingenomen het is. Hierin is het pesten en kattenkwaad minimaal, maar desondanks voldoende als triggerpunt voor het oproepen van een ervaring van angst en onveiligheid en verdriet in mezelf. Dus, eerst zelfvergevingen op het pesten en kattenkwaad uithalen wat ik zelf gedaan heb als kind. Hoe klein ook, het startpunt is gelijk aan het pesten en vernielen op grote schaal, namelijk een ongelijk opstellen ten opzichte van een ander en ten opzichte van de omgeving; ten opzichte van leven in gelijkheid.

Pesten:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb samen met een groepje andere meisjes 1 meisje te pesten op de middelbare school door mee te lachen met het groepje welke bij het ene meisje de tas van het achterrekje van de fiets trapte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de juffrouw, die het pesten probeerde te corrigeren en te stoppen, belachelijk te maken door te lachen en te schamperen over de woorden die zij daarvoor koos.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden van de juffrouw nog steeds in mijn hoofd te hebben, waarin ze zegt “1 wesp doet niet zoveel kwaad, maar als er een zwerm wespen komt wordt het vervelend”, waarin ik zie wat ze probeert te zeggen over het aanvallen met een hele groep tegenover 1 persoon, waarin die ene persoon geen schijn van kans maakt, maar waar ik tevens zie dat het verder gaat, dat uberhaupt het pesten, ook van 1 persoon, geen leuke bezigheid is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mee te doen met het pesten van het ene meisje omdat ik me onmachtig voelde tegenover het gezelschap van het ene meisje waarin ik ervoer alsof dit me was opgedrongen terwijl ik dat helemaal niet wilde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vastgeklikt te voelen aan dat ene meisje, doordat mensen in de omgeving beslissingen namen bijvoorbeeld over teamplaatsing in korfbal, dat ik maar in een ander team moest dan ik eigenlijk zou willen zodat het ene meisje en ik bij elkaar zaten, terwijl ik helemaal niet met haar wilde zijn en liever in het andere team geplaatst wilde worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in mijn plezier te laten bepalen door het gezelschap waarmee ik ergens ben en geplaatst wordt, en hierin onmacht ervaar als afhankelijk van het gezelschap waar ik mee ben, met als gevolg dat ik mee ga doen met het ene meisje pesten om ‘van haar af te komen’, terwijl ik op andere momenten weleens bij haar thuis kwam en me hier hypocriet onder voelde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een hypocriet te voelen door niet eerlijk en niet zelfeerlijk te zijn in mijn gedrag en houding tegenover het ene meisje en tegenover mezelf en tegenover de hele omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets te begrijpen van hoe een andere vriendin het ene moment het meisje kon pesten en het volgende moment vrolijk thuis kwam bij het meisje en haar om gunsten vroeg als haar dat uitkwam, zonder hier blijkbaar last van te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf enorm bedrukt te hebben gevoeld in deze situatie van vastzitten in een zogenaamde geplaatste vriendschap omdat we toevallig naar dezelfde school gaan en dezelfde sport doen, en hierdoor aan elkaar gekoppeld worden zonder ons te vragen wat wij willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets te willen of iets niet te willen ten aanzien van dit meisje, in plaats van gewoon als het uitkomt, met haar samen te zijn en de praktische bezigheden te delen, en er verder geen waarde aan te hechten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hechten in/als bewustzijn door waarde te hechten aan het feit dat het meisje en ik steeds bij elkaar geplaatst werden terwijl ik dat niet wilde, ik wilde iets anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het meisje er de schuld van te geven en er de reden van te laten zijn dat ik niet was op de plek en met mensen met wie ik wilde zijn en hierin altijd een ervaring gehad te hebben van iets te missen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren en geloven dat ik iets mis buiten mijzelf, in plaats van in te zien dat ik mezelf miste in het contact met het meisje, waarin ik zelf wegging van mezelf en opgeslokt werd in geloof in de waarde van dit contact in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan pesten en het flauw en vervelend en pijnlijk te vinden zonder enig doel behalve je beter voelen over de rug van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onveilig, angstig en verdrietig te voelen als ik, hoe klein ook, gepest wordt.

Kattenkwaad:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met een groepje meisjes kattenkwaad uit te halen en 1x zover te gaan dat we hondenpoep door een brievenbus hebben gegooid en een vies prutje bij iemand tegen het raam hebben gegooid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eigenlijk echt niet gezien en gepakt te willen worden door de mensen bij wie we dit deden, wat aangeeft dat ik dus niet in/als mijn daden kon staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gepakt en/of gezien te worden bij het uitvoeren van kattenkwaad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eigenlijk niet te weten waarom ik dit kattenkwaad uithaalde samen met de andere meisjes, behalve dat er 1 meisje bij was met wie ik graag vriendinnen wilde zijn en wie dat ook wel was, als we een keer samen waren, maar wie er vrijwel nooit bij was/wie vrijwel nooit tijd had of zoiets om samen te spelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander meisje, met wie ik vaak speelde,  een keer te verraden door niet op een afspraak te komen, om met dit ene meisje die ene keer te kunnen spelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hier dus weer hetzelfde punt tegen te komen, het willen zijn met een bepaald persoon bij wie ik het gevoel heb dat ik daar moet wezen, dat ikzelf met een ander meisje niet genoeg of voldoende ben, dat ik aan haar vastzit en dat ik iets mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven druk te zijn geweest met het proberen te zijn op de juiste plek bij de juiste mensen waarin ik geloof dat er juiste mensen en juiste plekken bestaan, in plaats van in te zien dat ik in mezelf altijd op de juiste plek en met het juiste mens ben, en als ik dit niet zo ervaar, ik mezelf heb afgescheiden van een aspect en een plek in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan het uithalen van kattenkwaad, en het irritante uitlokkerij te vinden om energie als een lekker gevoel in zelf te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onveilig en angstig te voelen als er kattenkwaad wordt uitgehaald rondom het huis, waarin ik een angst ervaar te worden gepest als ik iets van het kattenkwaad zeg, wat ook gebeurt en waarin mijn angst dus wordt bevestigd als zijnde waar.

Ik stel mezelf ten doel de afscheiding van mezelf te stoppen en zodra ik een niet-op-de-juiste-plek-en-met-de-juiste-mens ervaring heb, ik in mezelf zie waarvan ik me heb afgescheiden in mezelf, zodat ik hier zelfvergevingen op toekan passen en mezelf kan corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in mezelf waarom ik geloof niet voldoende te zijn in mezelf als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in te zien hoe ik zelf in/als bewustzijn anderen en mezelf pest en trigger, zodat ik dit kan stoppen in mezelf en – ook in mijn geest bewustzijn systeem – niet een ander en/of mezelf aandoe wat ik zelf niet wil worden aangedaan door een ander en/of mezelf als de ander is de mind.

Zelfvergevingen op de ervaring van gepest worden:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verdrietig te voelen door het feit dat ik gepest wordt door een groepje jongens terwijl ik alleen maar vraag of ze willen stoppen met sneeuwballen gooien rechtstreeks tegen het raam, wat ze doen maar wat wel voldoende is om me later te gaan treiteren als ik ze op straat weer tegenkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de kinderen te willen corrigeren op straat en ze laten inzien dat ze gewoon gedag kunnen zeggen, verder niets, en dat treiterig gedrag echt niet tof is, in plaats van in te zien dat ze mij niet zullen horen, dat ik geen persoon ben die invloed heeft op hun gedrag behalve als het rechtstreeks het huis betreft waar ik in woon, aangezien ze dat kunnen inzien en kunnen stoppen in zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zat te zijn dat rondom het huis er om de zoveel weken gedoe is door weer een ander groepje jongens die dan weer een voetbal, dan weer vuurwerk en dan weer sneeuwballen op het huis afvuren zonder door te hebben wat ze doen, en als ik ze vraag te stoppen, mij meteen het mikpunt maken van hun verveling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schijtziek te worden van het treiterige gedrag van de groepjes jongens, die me op zo’n jonge leeftijd al denigrerend en seksistisch benaderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me gekleineerd te voelen door een groepjes kleine jongens die me denigrerend en seksistisch benaderen, waarvan ik geloof dat als een man zijn hoofd buiten de deur zou steken hier, het gedrag in 1 keer zou veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het gedrag van de jongens komt doordat ik een vrouw ben, in plaats van in te zien dat hun gedrag wel anders is naar een vrouw dan naar een man, maar dat dit niets over mij zegt als vrouw maar dat dit laat zien hoe het geest bewustzijn systeem geprogrammeerd is ten opzichte van de vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom die kids niet gecorrigeerd worden door iemand die hiervoor de plek heeft ten opzichte van deze kids.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te ergeren dat de jongens niet gecorrigeerd worden, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf kan corrigeren hierin en dat ik me erger aan mezelf waarin ik mezelf in backchat als reactie op deze kids en de onrust om het huis, niet/onvoldoende corrigeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in mijn backchat ongelijk op te stellen ten aanzien van deze kids en tegelijkertijd ten aanzien van mezelf aangezien ik participeer in backchat en dus mezelf als leven kleineer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zelf seksistisch op te stellen door te geloven dat de jongens pesten doordat ik een vrouw ben, in plaats van in te zien dat het in eerste instantie gewoon de plek van het huis is die nu eenmaal naast de speeltuin ligt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet goed met kinderen om kan gaan en geen idee heb hoe ze aan te spreken, met name jongens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb graag aardig gevonden te willen worden uit bescherming van huis, tuin, dier en zelf, wat niet zelfoprecht is maar voortkomt uit een angst.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het pesten en kattenkwaad voor invloed op mij heeft, wat de angst is die opkomt en in te zien en zelf te vergeven wat ik vind, zodat ik mezelf kan corrigeren in het fysiek zonder reacties op te roepen in mezelf en dit vervolgens gereflecteerd te zien als mijn eigen projectie in de buitenwereld.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het persoonlijk nemen van pesten en kattenkwaad, en als ik dit wel doe, te onderzoeken welke persona in mij zich geraakt voelt, zodat ik deze persona kan inzien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in welke mate ik participeer in onderdanig seksistisch gedrag als gevolg van een geloof in een definitie van vrouw zijn.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met aardig gevonden te willen worden en te stoppen met het proberen iets duidelijk te maken aan de jongens, en alleen duidelijke vragen te stellen en instructies te geven als het gaat om onrust rondom het huis die het beste gestopt kan worden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf richting te geven in deze kleine aanvallen van pesten en kattenkwaad en het te zien als ondersteuning van het stoppen van angst en reacties in mezelf op de buitenwereld om mij heen en binnenwereld in mij, aangezien er niet werkelijk iets kapot wordt gemaakt, aan het huis en aan mij, en dit dus de uitgelezen mogelijkheid is voor correctie in mezelf waarin het mijn angst is voor eventueel kapot maken wat mijzelf werkelijk kapot maakt.

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 222 – Vervorming van Lichaamscellen

Disclaimer: Als er sprake is van een vermoeden van kanker en/of fysieke aanwijzingen in deze richting, laat het altijd onderzoeken en laat jezelf goed informeren over de diverse behandelingen die mogelijk zijn. Dit blog is in geen geval bedoeld als geneeswijze maar slechts een beschrijving van een aspect welke ik in mijzelf zie gerelateerd aan angst en kanker. Kanker is een fysieke gemanifesteerde consequentie die uitgebreid ondersteund en indien mogelijk behandeld dient te worden, zowel op fysiek niveau als op het niveau van het geest bewustzijn systeem. Een ieder beslist voor zichzelf hoever dit onderzoek gaat in zelf.

Gerelateerd aan de blogs over de dikke darm wordt hierin een angst zichtbaar. Het is een angst die onbewust meereist, en een angst die wellicht in de voorouderlijn is meegegeven aangezien daar een keer darmkanker is voorgekomen. Ikzelf heb de binnenkant van de dikke darm een paar jaar geleden laten onderzoeken om eventuele levensbedreigende situaties uit te sluiten en te zien hoe het fysiek erbij staat, zodat ik zelf verder kon/kan met het proces van de fysieke klachten ondersteunen met producten en therapieen gerelateerd aan de natuurgeneeskunde en met het inzien van de invloed van mijn geest bewustzijn systeem op mijn fysieke gesteldheid. Toch zag ik dat er nog een angst ten grondslag ligt gerelateerd aan kanker, en hier is het met name interessant om te kijken wat de geest bewustzijn structuren zijn die, indien ze niet worden ingezien en gestopt in zelf, invloed zullen blijven hebben op het fysiek en de fysieke cellen zullen vervormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten leiden door geest bewustzijn structuren, welke, indien niet gestopt, ingezien, zelfvergeven en gecorrigeerd, invloed zullen blijven hebben op het fysiek en kunnen leiden tot vervorming van de lichaamscellen welke ook wel kanker genoemd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn geest bewustzijn systeem waarin de angst eruit bestaat dat ik niet in staat ben om zelf de leiding te nemen en richting te geven in/als mijn fysiek, en in plaats hiervan overgeleverd blijf aan de genen en de hierin opgeslagen familiestructuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de opgeslagen familiestructuren in/als het geest bewustzijn systeem in mijn genen waarin de angst bestaat hier mezelf geen richting in te kunnen geven en dus overgeleverd te zijn aan de eeuwenoude programmering, waarin een lichaamscel vervormd wordt en zijn levende functie niet meer uit kan voeren door vast te zitten in ‘dode’ informatie die aanwezig is in het dna van de cel, gevormd door/in/als het geest bewustzijn systeem, doorgegeven door de geest bewustzijn systemen in de familielijnen welke nooit gestopt zijn door de mens zelf als Leven, maar in plaats hiervan keer op keer zijn doorgegeven aan de volgende generatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren tegenover de familie, dat ze nooit de geest bewustzijn structuren in zelf hebben aangepakt en in plaats hiervan deze hebben doorgegeven aan de volgende generatie, waar voor waar en voor lief wordt aangenomen dat ‘er veel darmklachten voorkomen’  in de familielijn, welke gezegd wordt op een manier alsof het zo is, alsof het normaal is en alsof er niets aan te doen valt, en waar ik zelfs enige trots in door hoor klinken als zijnde ‘dit is onze familie en dit verbindt ons’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen hetgeen ons verbindt in de familielijn in/als het patroon/de programmering in het geest bewustzijn systeem, waarmee ik het patroon in mezelf juist versterk en groter maak door verzet te bieden en het hiermee dus energie te geven, waarin ik steeds zie dat het bij mij fysiek erger/duidelijker aanwezig is dan bij de anderen in de familie terwijl ik zo mijn best doe dit op te lossen, wat mijn boosheid nog meer versterkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de familie programmering in/als geest bewustzijn systeem, welke wordt doorgegeven van generatie op generatie, te versterken in mezelf door me te verzetten tegen deze verbindende lijn, waarin ik de programmering in mezelf versterk,  en vervolgens boos wordt om de versterking van de familieprogrammering in mezelf, waarin ik mezelf vastzet in deze programmering en angst creeer voor deze programmering in mezelf welke sterker lijkt dan ik, wat ook zo is zolang ik dit patroon blijf volgen en het geest bewustzijn systeem in mezelf kracht geef door verzet, angst en boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat ik het zelf kan stoppen, dat ik hierin de enige ben die mezelf hierin richting kan geven, en tegelijkertijd angst ervaar dat het me niet lukt, waardoor ik niet werkelijk opsta en het geest bewustzijn systeem welke is doorgegeven via de familielijnen, in zelf ga stoppen waarin ik mijn eigen fysiek bevrijd van de beknellende familiebanden in/als het geest bewustzijn systeem, dus van mijn eigen beknellende banden in/als het geest bewustzijn systeem als wat ik geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mijn geest bewustzijn systeem te manifesteren in het fysiek in vervormde cellen welke kanker genoemd wordt, en hierin de diagnose ‘kanker’ toegediend krijg en hierin gezien wordt als iemand die kanker heeft, waar meelijwekkend en tegelijkertijd met grote angst mee wordt omgegaan zonder begrip en inzicht van wat er werkelijk gaande is, maar met afschuw dus angst voor een proces wat ‘iedereen kan overkomen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan hoe wordt omgegaan in de maatschappij met ziekte, onder andere kanker, waarin de mens als een patient gezien wordt in plaats van als een medemens in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet tegen de maatschappij op te kunnen als ik in een ziekenhuiscircuit terecht zou komen waar zoveel geest bewustzijn systemen bij elkaar gevoegd zijn tot een massief bolwerk van bewustzijn, waarin het niet gemakkelijk is jezelf richting te geven op een manier die niet overeenstemt met dit bolwerk dus met het geest bewustzijn systeem, wat mijn grote angst is, en niet zozeer de ‘ziekte’ ansich.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus voornamelijk angst te ervaren voor geest bewustzijn systemen van buitenaf die controle op mij uitoefenen, waarin ik mezelf opgeef en mezelf geen richting durf te geven zoals ik zou zien wat het beste is voor mijzelf als leven en dus voor iedereen als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te voelen tegenover geest bewustzijn systemen samengevoegd tot bolwerk, wat feitelijk nog steeds angst is voor mijn eigen geest bewustzijn systeem samengevoegd tot bolwerk van karakters welke ik gecreeerd heb als reactie op alle karakters om me heen, welke een heel ingenieus netwerk zijn gaan vormen binnenin mij en wat ik zelf heb toegestaan als bescherming en aanpassing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een bolwerk van karakters te creeren binnenin mijzelf als bescherming en aanpassing, waarin ik verborgen heb wie ik werkelijk geworden ben in/als deze karakters, wat mijn werkelijke angst is voor het krijgen van kanker, dat zichtbaar wordt wie ik geworden ben in een geloof in en aanpassing aan karakters als bolwerk in mezelf aanwezig, terwijl ik weet dat dit niet is wie ik ben en dat ik dit gecreeerd heb door een gebrek aan moed in mezelf om op te staan voor mezelf als Leven en hierin voor een ieder/ieder een als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een race tegen de klok te hebben ervaren en ervaar waarin ik zag/zie dat ik op tijd ben dus tijd genoeg heb om op te staan in/als zelf en mijn fysiek op orde te brengen, maar waar ik tevens de druk van de tijd ervaar die ik niet kan verspillen alsof ik eeuwige tijd heb op aarde.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met verzet tegen de familiestructuur in mijzelf in/als mijn geest bewustzijn systeem, waarin ik me realiseer dat dit is wie ik geworden ben, en als ik dit wil stoppen, vergeven en corrigeren in zelf, ik hierin gelijk dien te gaan staan in/als zelf, waarin familieleden mij laten zien waar ik me verzet tegen deze structuren in zelf waar ik reageer met gedachten, gevoelens, emoties en/of backchat en dus ongelijk ga staan in/als mezelf en waar dus correctie nodig is. Ik realiseer me dat een ieder waar ik op reageer, een ondersteuning is in het zien, zelfvergeven en corrigeren van mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in gedachten, gevoelens en emoties gerelateerd aan zelftwijfel en onvermogen om de belemmerende structuren die ik gemanifesteerd heb in mijn darm en de rest van mijn fysiek te veranderen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een oud patroon omhoog haal/opgooi, of eigenlijk ‘gewoon’ het patroon wat al eeuwenlang herhaald wordt als zijnde onmogelijk, onvermogen, geen vermogen, gerelateerd aan geen geld en ‘niet mogen’, om zelf richting te geven in het fysiek en de manifestatie van de mindstructuren in het fysiek te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, waarin ik een ongeloof als excuus gebruik om mijn eigen ervaring van onmacht niet in te hoeven zien.

Ik stel mezelf ten doel mijn ervaring van onmacht ten aanzien van het veranderen van mijzelf en hierin het veranderen van mijzelf in/als het fysiek in te zien en hierin gelijk te gaan staan in/als mezelf door de ervaring door me heen te laten gaan en zelfvergevingen toe te passen op wat ik tegen kom, in plaats van het weg te duwen en ervan weg te rennen.

Ik stel mezelf ten doel iedere reactie die in me opkomt als gerelateerd aan een ervaring van oneerlijkheid dat ik zoveel last heb en anderen niet, te stoppen. Ik realiseer me dat het geen zin heeft te participeren in deze gedachten en dat het alleen maar backchat oproept die me bezig houdt en afleidt van wat ik werkelijk wil doen. De backchat heb ik met regelmaat bijgewoond, en het heeft tot niets geleid wat me ook maar iets brengt ter ondersteuning van mezelf en/of anderen. Ik heb dus gezien dat het volkomen zinloos is om het te volgen, aangezien het nergens toe leidt en niet uit zichzelf stopt.

Als ik mezelf zie participeren in backchat, dan stop ik, ik adem. Ik zie in de backchat welke specifieke woorden omhoog komen, welke energie eraan gekoppeld is en welke bron eraan ten grondslag ligt. Ik schrijf dit uit in prive, zodat ik mezelf kan ondersteunen in het stoppen van de backchat en de gerelateerde bron, energie, karakters en woorden kan vergeven en corrigeren in mezelf.

Ik realiseer me dat ik bang ben van mijn eigen manipulatie in backchat waardoor ik niet in staat ben om mezelf in mijn fysiek te veranderen. Dus het beste is, hoe oneerlijk ik het ook ervaar, niet de backchat te geloven en volgen als iets wat me verder helpt in deze ervaring van oneerlijkheid. Integendeel, het versterkt en creeert zelfs de ervaring van oneerlijkheid aangezien ik oneerlijk ben in/als/naar zelf zolang ik mijn backchat geloof en volg en dus leef.

Ik stel mezelf ten doel het bolwerk van karakters in mezelf in te zien en uit te schrijven, adem voor adem, in geduld met mezelf.

Wil je starten met het bevrijden van zelf van je geest bewustzijn systeem?

www.lite.desteniiprocess.com

www.desteniiprocess.com

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 221 – ‘Gezondheid’ in een Gelijk Geld Kapitalisme – Colloidaal Zilver

Bij Desteni zijn we aan het onderzoeken hoe we het ongelijke geldsysteem, met ongelijke verdeling van geld en dus van levenskwaliteit, kunnen veranderen in een gelijke verdeling van geld en dus van levenskwaliteit, waarin iedereen, dus alle mensen op de hele wereld gelijke mogelijkheden heeft en voldoende basisvoorziening om te leven zonder fysiek lijden waarin tevens in gelijkheid gezorgd wordt voor dier, plant en aarde. Dit noemen we het Gelijk Geld Kapitalisme.

Het gebied waar ik het onderzoek in start is het gebied waarin ik werkzaam ben, en dat is op het gebied van gezondheid. Ik begin bij de fysieke gesteldheid. Hoe kunnen we de gesteldheid van het fysiek, de staat van het fysiek, zo goed mogelijk ondersteunen?

Het Probleem:

In het huidige geldsysteem ligt de gezondheid in de macht van de pharmacie, dus van geld. Dat is nogal iets om te zeggen, en tegelijkertijd is het iets wat iedereen eigenlijk zelf ook wel weet. Iedereen die ondersteuning heeft gezocht ten behoeve van de fysieke gesteldheid, is hier wel ergens tegenaan gelopen. Het probleem is ten eerste dat er onvoldoende kennis aanwezig is over hoe het fysiek werkelijk functioneert. De zogenaamde medische wetenschap is ver gekomen in het uitvoeren van operaties, het herstellen van hetgeen kapot is, en het bestrijden van acute levensbedreigende situaties, maar weet erg weinig over hoe ziektes ontstaan en hoe ze te voorkomen. Het is een zeer uitgebreid gebied, dus ik pak nu 1 aspect eruit als voorbeeld hoe de fysieke gesteldheid beter ondersteund zou kunnen worden als er gelijke verdeling van middelen is op aarde.

Ik noemde het bestrijden van acute, levensbedreigende situaties, die tot nog toe bestreden zijn met anti-biotica. Zoals iedereen weet raken steeds meer bacterien en virussen resistent tegen anti-biotica. Tevens dood anti-biotica alles wat het tegenkomt aan leven, ook de zogenaamde gunstige bacterien die de balans van leven in ons fysiek ondersteunen. Dus feitelijk stopt anti-biotica  eventueel de levensbedreigende infectie, maar doet het niets aan het herstel van de balans van leven in het fysiek.

Ook dit is weer een uitgebreid gebied; wat is ‘leven’ in het fysiek, wat is fysieke weerstand, hoe ontstaat de dysbalans. Om het simpel te houden houden we weer bij 1 vraag. Hoe om te gaan met de overgroei aan bacterie, virus en schimmel in een Gelijk Geld Kapitalisme als overgang naar een Leven in Eenheid en Gelijkheid voor Alle Leven?

Er is een substantie beschikbaar die werkt als bestrijder van alle bacterien, virussen en schimmels, zonder de zogenaamde ‘gunstige’ bacterien aan te tasten die we nodig hebben om de balans van leven in ons fysiek te behouden. Dit is colloidaal zilver. Zilver staat al eeuwenlang bekend als bestrijder van virus, bacterie en schimmel. De kunst ligt in het maken van deze substantie zodat het werkzaam kan zijn in het fysiek, waarin het tevens de bloed-hersenbarriere kan passeren, zonder dat het zilver zich opslaat in het fysiek in de huid waarin het onder invloed van licht oxideert, want dan worden we een blauwe smurf, en dat willen we niet.

(Links over effectief colloidaal zilver worden later toegevoegd)

De kennis hoe dit te maken is beschikbaar; het wordt ook gemaakt en verkocht; er zijn talloze levende voorbeelden die hiermee in zichzelf resultaten hebben bereikt in de fysieke gesteldheid, dus de vraag is: waarom wordt dit niet overal wereldwijd toegepast? Waarom wordt dit niet gebruikt in ziekenhuizen? Waarom wordt dit niet vergoed door verzekeringsmaatschappijen? Waarom wordt dit niet in de apotheek als eerste ehbo middel verkocht? Waarom heeft de mens dit niet thuis staan als ehbo? En dan heb ik het alleen nog over de westerse maatschappijen.

Dit zet toch grote vraagtekens bij hoe de medische wereld en pharmacie in elkaar zit? Heeft de medisce wetenschap en de pharmacie het beste voor met ieders fysieke gesteldheid? Of houdt de pharmacie de macht in handen met een geldpolitiek, waarin de erbarmelijk slechte staat van fysieke gesteldheid van de mens gebruikt wordt en in stand gehouden wordt om de geldstroom richting pharmacie in stand te houden, en de mens afhankelijk hiervan te houden en vooral niet te ondersteunen in het bereiken van een in optimale fysieke gesteldheid, aangezien de mens in optimale fysieke gesteldheid weleens op zou kunnen staan en niet meer te controleren is.

Dus: het probleem is dat de kennis en het product om de fysieke gesteldheid van de mens ten aanzien van bacterie, virus en schimmel te verbeteren, beschikbaar is, maar dat deze niet bereikbaar is voor het overgrote deel van de mensheid, aangezien deze niet op de hoogte is hiervan, niet weet waar het te krijgen en als het dit wel weet, vaak niet voldoende geld heeft om het te kopen.

De Oplossing:

In het Gelijk Geld Kapitalisme is er colloidaal zilver beschikbaar voor ieder-een op de hele wereld. Het is een algemeen gebruikt middel om bacterien, virussen en schimmels te doden op gebieden waar deze de overhand gaan krijgen in ons fysiek en we zelf de balans niet meer kunnen behouden. Dit kan gezien worden als ondersteuning in het hele proces van tot leven komen van de mens in zijn/haar fysiek. Want doordat we compleet geobsedeerd en geabsorbeerd zijn door ons geest-bewustzijn-systeem welke ten koste gaat van ons fysiek, verstoren en vernietigen we de balans in ons eigen fysiek en in het fysieke leven op aarde volkomen, waardoor de bacterien, virussen en schimmels gaan toenemen en zijn toegenomen, en ze zullen overwinnen als wij als mens niet gaan zorgen voor alle leven op aarde. Ondertussen is het dus zaak om ieder mens te ondersteunen met onderwijs in hoe een zelfverantwoordelijk menselijk wezen te worden die zorgt voor de fysieke gesteldheid van alle leven op aarde zonder uitzondering. Echter, dit is alleen mogelijk als eerst alle mensen op aarde de mogelijkheid hebben om in gezonde fysieke levensomstandigheden te leven met voldoende voeding, dus geld om voeding te kopen, en een huis, dus geld om het huis te betalen, en medische ondersteuning, dus geld om medische ondersteuning te betalen, en onderwijs en ondersteuning om hierin wegwijs te zijn/worden.

Als Colloidaal Zilver beschikbaar wordt gemaakt voor een ieder, en de productie geleid wordt door de mensen die exact weten hoe het best mogelijke product af te leveren – en die mensen zijn er – en hier dus ook geld beschikbaar voor wordt gesteld zodat die mensen met de juiste kennis niet zelf de markt op hoeven om geld te verdienen en zelf op deze markt gaan overleven door hoge prijzen te vragen voor hun product, en tevens de mogelijkheid krijgen om verder onderzoek te doen, zal de algehele fysieke gesteldheid ten aanzien van bacterien, virussen en schimmels enorm verbeteren. Hierin krijgt het immuunsysteem rust en kan het fysiek zichzelf verder herstellen. Op dit moment is het immuunsysteem, onze ‘weerstand’, onze ‘verdediging’  tegen zogenaamd schadelijke invloeden van buitenaf die de balans in ons fysiek kunnen verstoren, volledig uitgeput. Het is alleen nog maar druk met verdedigen tegen iets van buitenaf. Dit loopt parallel met het overlevingsmechanisme waar we ons in bevinden waarin we ons verdedigen tegen alle geestelijke aanvallen van buitenaf. Ook dit zal enorm tot rust komen als we niet meer constant op hoeven te letten of de buurman meer geld heeft dan wijzelf, en of we morgen nog wel voldoende geld hebben om te eten.

De Beloning:

Individueel:

Wat is de beloning hierin? Een immuunsysteem wat tot rust kan komen waardoor onze fysieke gesteldheid zichzelf in een staat van balans kan brengen en we tot rust kunnen komen in ons fysiek. De dysbalans  welke onder andere ontstaat door overmatige bacterie-, virus- en schimmelgroei kan zich herstellen. Het algehele fysieke welzijn zal enorm verbeteren, bij iedereen, waarna we veel meer ruimte in onszelf ervaren om voor het fysieke welzijn op aarde te gaan zorgen. De angst voor ziektes zal afnemen aangezien er geen geld nodig is om onszelf te ondersteunen als we ziek worden, en wat als dit geld er dan niet is?

De beloning voor ieder mens zal zijn ondersteuning en onderwijs in het behouden en behalen van leven in het fysiek in eenheid en gelijkheid met alle leven in ‘gezonde’ fysieke gesteldheid. Deze is nu alleen beschikbaar is voor degenen met geld; en zelfs als je geld hebt, is het behoorlijk zoeken om de juiste ondersteuning te vinden om werkelijk jezelf te ondersteunen en te leren voor zelf te zorgen zonder afhankelijk te zijn van degenen met geld, maar in samenwerking met de medemens, en zitten degene met geld tevens vast in het overleven binnen het ongelijke geldsysteem, dus in een staat van verdediging.

Tevens zal er 1 product beschikbaar met de beste werking op ieder gebied zonder bijwerking in het fysiek, en niet zoals nu, talloze producten waarin niet duidelijk is hoe het met de kwaliteit van het product gesteld is en waarin de ‘koper’ in onzekerheid wordt gelaten over welk product te kiezen met tevens de vraag hoeveel geld hiervoor te besteden.

Dus: duidelijkheid over en rechtstreekse beschikbaarheid van de beste kwaliteit colloidaal zilver ter ondersteuning van de fysieke gesteldheid.

Globaal:

De beloning op Aarde zal zijn de start van een herstel in ecosysteem waarin met de Aarde en Alle Levende Wezens, inclusief Bacterie, Virus en Schimmel  wordt samengewerkt. Het gebruik van colloidaal zilver zal worden ingezet als brug, als ondersteuning en hulpmiddel in de overgang van leven in een ongelijk systeem – dus in Ongezonde Balans levend ‘In Zonde’, naar een Leven in Eenheid en Gelijkheid – dus in Balans Levend Zonder Zonde – van Alle Leven op Aarde.

Informatieve blogs over het Gelijk Geld Kapitalisme:

http://economistjourneytolife.blogspot.com/2012/12/day-162-equal-money-capitalism-way.html

http://economistjourneytolife.blogspot.com/2012/12/day-164-equal-money-capitalism.html

http://mayaprocess.blogspot.com/2013/01/human-sweatshops-will-end-in-equal.html

http://mayaprocess.blogspot.com/2013/01/child-labour-in-system-of-totalitarian.html

Gratis opleiding met buddy voor zelfinzicht en zelfverandering, waardoor we kunnen gaan samenwerken in de tot standkoming van het Gelijk Geld Kapitalisme:

DIP+Lite+Banner-01

http://lite.desteniiprocess.com/

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life